[Ιστορίες] Μεγάλες συζητήσεις

Βράδυ Κυριακής, ο γάλλος δημοσιογράφος και συγγραφέας Ολιβιέ Πικάρ στήθηκε μπροστά στην τηλεόραση για να μάθει το αποτέλεσμα των επαναληπτικών εκλογών στο Μπρινιόλ, μια κοινότητα 16.500 ανθρώπων στη Νότια Γαλλία. Πολλά δίκτυα είχαν στείλει ειδικούς απεσταλμένους. Διότι στον πρώτο γύρο, ο ακροδεξιός υποψήφιος Λοράν Λοπέζ είχε κατορθώσει να βγει πρώτος με διαφορά άνω του 20%. Και μονομαχούσε τώρα με τη δεξιά Κατρίν Ντελζέρ, έχοντας αποκλείσει τον υποψήφιο της Αριστεράς. Δεν ήταν καμιά μεγάλη έκπληξη, η Ακροδεξιά είχε ήδη κερδίσει τις περυσινές (ακυρωμένες) τοπικές εκλογές. Μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου της επαναληπτικής διαδικασίας όμως, δημοσκόπηση της έδωσε για πρώτη φορά την πρωτιά στην πρόθεση ψήφου σε εκλογές εθνικής κλίμακας – τις ευρωεκλογές του Μαΐου. Και ξαφνικά, το Μπρινιόλ έγινε «σύμβολο της φοβερής ανόδου του Εθνικού Μετώπου στη Γαλλία».

Αυτό το τελευταίο, ο Πικάρ το άκουσε από την απεσταλμένη του BFMTV. Αλλά δεν ανέβασε μόνο για αυτό χθες στο Νουβέλ Ομπζερβατέρ ένα δριμύ «κατηγορώ» για «τα κανάλια που έκαναν το όνειρο του Εθνικού Μετώπου πραγματικότητα». Ηταν και όλα εκείνα τα μικρόφωνα που είδε να ζυγώνουν την Ακροδεξιά χωρίς περίσκεψη, σαν να ήταν ένα κόμμα όπως όλα. Ολες αυτές οι «ζωντανές» συνδέσεις, αντάξιες βραδιάς βουλευτικών εκλογών. Ολος αυτός ο βομβαρδισμός με εικόνες και δηλώσεις της Μαρίν Λεπέν και της φωτογενούς ανιψιάς. Ναι, είναι η πρώτη φορά από το 1998 που η Ακροδεξιά κερδίζει σε μονομαχία τη Δεξιά, παρά την κινητοποίηση και τις εκκλήσεις της Αριστεράς για συγκρότηση «δημοκρατικού μετώπου» απέναντί της. Αλλά οι εκλογές στο Μπρινιόλ έγιναν για την ανάδειξη ενός νομαρχιακού συμβούλου· το Εθνικό Μέτωπο είχε έναν, απέκτησε δύο, σε σύνολο 4.030 νομαρχιακών συμβούλων στη Γαλλία – δεν το λες και παλιρροϊκό κύμα. Μέσα σε ένα βράδυ, κατήγγειλε ο Πικάρ, τα ειδησεογραφικά δίκτυα έκαναν για το Εθνικό Μέτωπο περισσότερα από όσα κατάφερε η Λεπέν με ασταμάτητο μάρκετινγκ μηνών.

Μεγάλη συζήτηση η ενδεδειγμένη στάση του Τύπου απέναντι στην Ακροδεξιά, δεν γίνεται μόνο στη Γαλλία ούτε υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Η Λιμπερασιόν έκανε χθες το θέμα πρωτοσέλιδο, η Μοντ το «έθαψε» στις μέσα σελίδες. Για την Ιστορία, πάντως, το Μπρινιόλ έχει από το 2008 κομμουνιστή δήμαρχο, και μάλιστα ιδιαίτερα αγαπητό. Η παράνοια των ψηφοφόρων – άλλη μεγάλη συζήτηση αυτή.