Γιατί υπέγραψα την πρόσκληση

Γιάννης Βούλγαρης

Μια πολυφωνική παράταξη για την ανασυγκρότηση

Μερικές φορές, το προφανές χάνεται μέσα στις αδράνειες και στους τακτικισμούς. Στη λογική των «μικρών μαγαζιών», ενώ οι εξελίξεις προχωρούν με τεράστια βήματα. Η έκκληση των πολιτών θέλει πριν απ’ όλα να αναδείξει την ανάγκη συγκρότησης ενός ισχυρού τρίτου πόλου στο υπό διαμόρφωση κομματικό σύστημα. Το οποίο σημαίνει ότι πρέπει να προχωρήσει άμεσα η σύγκλιση και η επαναθεμελίωση της ευρύτερης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης. Αλλιώς θα επικρατήσει ο μικρός δικομματισμός ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ που, όπως σημειώνεται στο κείμενο, είναι «πολιτικά στείρος, προγραμματικά οπισθοδρομικός και ιδεολογικά συντηρητικός». Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι πολλοί πολίτες αισθάνονται το κενό, μια λειψή πολιτική αντιπροσώπευση της φιλοευρωπαϊκής δημοκρατικής κοινής γνώμης, η οποία αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά της Ελλάδας που αντιστάθηκε και αντιστέκεται στην αυτοπεριθωριοποίηση της χώρας, στη σύγχυση και στον ανορθολογισμό.

Η διαδικασία σύγκλισης και συνεργασίας δεν πρέπει να είναι μια ατέρμονη συζήτηση, αλλά να έχει χρονικά ορόσημα. Η πρόταση για Ιδρυτική Συνέλευση όλων των ενδιαφερόμενων δυνάμεων έχει ακριβώς την έννοια να χαρτογραφήσει μια πιθανή πορεία ώστε το εγχείρημα να αρχίσει να δοκιμάζεται στην πράξη. Αλλες δυνάμεις, πρόσωπα και κινήσεις θα προτείνουν ασφαλώς τις δικές τους απόψεις και διαδικασίες. Μόνο η σιωπή και η ατεκμηρίωτη άρνηση πιστεύω ότι δεν δικαιολογούνται σε αυτή την κρίσιμη καμπή.

Γιατί είναι προφανές ότι η χώρα μπαίνει σε νέα φάση. Η εποχή των Μνημονίων φαίνεται να φτάνει στο τέλος της, η πολιτική δραστηριότητα όλο και λιγότερο θα εξαντλείται στην αντίθεση Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο. Εχει αρχίσει η νέα φάση της εθνικής ανασυγκρότησης. Και σε αυτή πρέπει να δώσει το «παρών» μια πολυφωνική, αναγεννημένη και δυναμική δημοκρατική παράταξη.

Ο Γιάννης Βούλγαρης είναι καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου

Πέτρος Μάρκαρης

Για να επιστρέψει η πολιτική συνεννόηση

Το κείμενο που υπέγραψα είναι μια πρόσκληση να συγκροτηθεί ένας χώρος που θα συμπεριλαμβάνει σοβαρές φιλελεύθερες δυνάμεις της φιλοευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς, σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες και όσους στον ΣΥΡΙΖΑ συμμερίζονται την ανάγκη του δημοκρατικού διαλόγου και της συνεννόησης. Πρώτος στόχος του χώρου αυτού είναι να συμβάλει ώστε να φύγουν οι ακραίες θέσεις από τη δημόσια συζήτηση και να αλλάξει εποικοδομητικά το κλίμα. Να επανέλθουν στο προσκήνιο τα πολιτικά επιχειρήματα. Δεν υπέγραψα μια πρόσκληση για τη δημιουργία ενός κόμματος, δήλωσα απλώς ενεργός οπαδός μιας πρωτοβουλίας που στόχο έχει τον εκπολιτισμό της πολιτικής προς την κατεύθυνση της γεφύρωσης των πολιτικών διαφορών, όχι της μεγέθυνσής τους. Θεωρώ ότι οι μετωπικές συγκρούσεις που αναπτύχθηκαν και συνεχίζουν να αναπτύσσονται, είτε είναι το δίπολο Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο είτε η θεωρία των δύο άκρων, δεν συμβάλλουν σε συγκλίσεις που τις έχει ανάγκη η χώρα.

Ο Πέτρος Μάρκαρης είναι συγγραφέας

Αθηνά Δρέττα

Για κοινή κάθοδο στις ευρωεκλογές

Η χώρα και η παράταξη έχουν περάσει τρία πέτρινα χρόνια. Χρόνια που θα επικαθορίσουν την πορεία και των δύο για την επομένη δεκαετία. Και αν οι χώρες δεν εξαερώνονται, δεν καταστρέφονται, δεν εξαφανίζονται, δεν συμβαίνει το ίδιο και με τις παρατάξεις.

Οσοι υπογράψαμε το κείμενο-πρόσκληση προς τα κόμματα, τις κινήσεις και τις προσωπικότητες θέλουμε να ενώσουμε τη φωνή μας και τις προσπάθειές μας για την ανασύνταξη του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού, του χώρου της ριζοσπαστικής Κεντροαριστεράς, προτού είναι πολύ αργά. Η χώρα χρειάζεται μια νέα ελπίδα που παράλληλα με την πολιτική σταθερότητα θα εξασφαλίζει και την κοινωνική αλλαγή. Θα επανεφεύρει το μέλλον της, θα οργανώνει μια νέα οικονομία, θα συγκροτεί μια διαφορετική εθνική συνείδηση, θα παλεύει για μια προοδευτική Ευρώπη, θα οικοδομεί ένα πραγματικό κράτος πρόνοιας, κυρίως θα επαναθεμελιώνει ένα διαφανές, αξιόπιστο και αποτελεσματικό πολιτικό σύστημα. Χωρίς αυτό το τελευταίο οποιαδήποτε προσπάθεια είναι καταδικασμένη.

Η παράταξη υπάρχει από τη χώρα και για τη χώρα. Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία μιας παράταξης που χρειάζεται ψυχραιμία και ανιδιοτέλεια, διορατικότητα και επιμονή, ταύτιση με το λαϊκό αίσθημα και ανάληψη του ρίσκου μιας πρωτοπορίας.

Τώρα είναι η ώρα. Η ώρα που θα καταλήγει στην κοινή κάθοδο στις ευρωεκλογές και σε μια ευρεία δημοκρατική, μεταρρυθμιστική συμπαράταξη που θα υπερβαίνει την επίπλαστη διαχωριστική γραμμή Μνημόνιο – Αντιμνημονιο και θα επαναφέρει τα πραγματικά πολιτικά διλήμματα όπως αυτά ορίζονται στις νέες συνθήκες. Αυτή τη στιγμή η πολιτική χρειάζεται μια νέα δυναμική, μια αντιπροσωπευτική έκφραση των πολιτών που δεν αναγνωρίζουν τον εαυτό τους πουθενά, σε κανέναν από τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς.

Ας μην αφήσουμε κι αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη!

Η Αθηνά Δρέττα είναι στέλεχος του ΠΑΣΟΚ

Σταύρος Λιβαδάς

Η «Αριστερά της ευθύνης» πρέπει να δώσει το «παρών»

Πριν από περίπου ενάμιση μήνα, έγραφα στο «Βήμα της Κυριακής» (1/9/2013) πως «οι κεντροαριστερές» ανησυχίες που εκφράζονταν μέσα από σχετικές συζητήσεις στα ΜΜΕ και αλλού εξέφραζαν και τροφοδοτούνταν από πραγματικές πολιτικές ανάγκες της χώρας. Από την έλλειψη ενός ισχυρού σοσιαλδημοκρατικού πόλου με ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Από την πολιτική αστάθεια που συντηρείται όσο υπάρχει αυτό το κενό μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, σε μια εποχή που η χώρα έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ συνθήκες παρατεταμένης πολιτικής σταθερότητας. Ελεγα επίσης πως «παρότι η αναγκαιότητα μιας ευρείας συμπαράταξης είναι μεγάλη, ενώ αντιθέτως ο διατιθέμενος πολιτικός χρόνος είναι ελάχιστος, η κατάσταση και οι κινήσεις των δυνάμεων που βρίσκονται στον χώρο – κυρίως των δύο κομμάτων ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ – δεν επιτρέπουν, προς το παρόν, μεγάλη αισιοδοξία».

Το κείμενο των «58», που δημοσιεύεται σήμερα, έρχεται ακριβώς να εκφράσει αυτή την αναγκαιότητα της συμπόρευσης των δυνάμεων της δημοκρατικής παράταξης, για να υπάρχουν ελπίδες για την εθνική ανασυγκρότηση. Οι «58» δηλώνουν όχι μόνο την αγωνία τους αλλά και την απόφασή τους να πάρουν πρωτοβουλίες ώστε η συμπόρευση αυτών των δυνάμεων, χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς ηγεμονισμούς, να γίνει πραγματικότητα.

Η υπογραφή μου σ’ αυτό το κείμενο, ως μέλος της ηγεσίας της ΔΗΜΑΡ, μαζί με άλλα τρία μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής, αρκετά μέλη της Κεντρικής Επιτροπής και στελέχη της ΔΗΜΑΡ και η συμμετοχή μας σ’ αυτή την πρωτοβουλία απορρέει άμεσα ως ανάγκη και καθήκον, από τις ίδιες της αρχές και τους στόχους του κόμματός μας, ως «Αριστερά της ευθύνης». Θέλω να πιστεύω πως η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ, βλέποντας τους στόχους του κειμένου αλλά και την προέλευση, το εύρος, τη διαδρομή στον δημόσιο χώρο των ανθρώπων που συγκροτούν την πρωτοβουλία θα υπερβεί επιφυλάξεις και δισταγμούς και θα αγκαλιάσει την προσπάθεια, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην επιτυχία της.

Ο Σταύρος Λιβαδάς είναι μέλος της ΕΕ της ΔΗΜΑΡ

Σταύρος Μπένος

Η μόνη ελπιδοφόρα πρωτοβουλία

Συμμετέχω γιατί είναι η πιο σοβαρή και η μόνη ελπιδοφόρα πρωτοβουλία για την ανασύνθεση της Κεντροαριστεράς στα χρόνια της κρίσης. Η απουσία της και ιδιαίτερα το μεταρρυθμιστικό της πρόσημο ήταν πάντοτε τραυματική για το πολιτικό μας σύστημα. Τώρα είναι οδυνηρή.

Ο Σταύρος Μπένος είναι πρώην υπουργός, επικεφαλής της κίνησης πολιτών Διάζωμα