[Ιστορίες] Μυστικά των τρολ

Μια σκηνή: Την περασμένη Κυριακή, μια ομάδα ακτιβιστών επιχείρησαν να διαδηλώσουν στη Μόσχα. Κρατούσαν πανό που έγραφε: «Και ο Χίτλερ με τους γκέι ξεκίνησε. Οχι στον φασισμό στη Ρωσία», και φώναζαν συνθήματα κατά των νομικών κινήσεων για την απομάκρυνση των παιδιών από τους ομοφυλόφιλους γονείς. Σύντομα εμφανίστηκε η αστυνομία. Κάποιοι περαστικοί παρενέβησαν ώστε να εμποδίσουν την άσκηση βίας. «Δεν μπορείτε να συμπεριφέρεστε έτσι», είπε στους αστυνομικούς μία ηλικιωμένη. «Αστυφύλακα, τι έκαναν;», θέλησε να μάθει ο άνδρας πίσω της. «Προστατεύουμε τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ», θέλησε να εξηγήσει μια διαδηλώτρια. «Τι είναι αυτό;». «Λεσβίες, γκέι, αμφί, τρανς». «Μαζί τους είστε;», ρώτησε η ηλικιωμένη. «Μαζί τους». «Ααααα όχι. Τότε όχι». «Ο Χίτλερ ξεκίνησε με τους γκέι». «Αυτή είναι η παρακμή της ηθικότητας». Το βίντεο που ανέβηκε στο Ιντερνετ, δείχνοντας λίγο τι σημαίνει στην πράξη η απαγόρευση «της προπαγάνδισης μη παραδοσιακών σεξουαλικών σχέσεων» στη Ρωσία, κλείνει με συλλήψεις διαδηλωτών.

Μία μαρτυρία: Καιρό τώρα, η αρθρογράφος του αμερικανικού περιοδικού Ατλάντικ Ολγκα Καζάν είχε παρατηρήσει ότι όποτε έγραφε για την ομοφοβία στη Ρωσία, αρκετοί αναγνώστες αντιδρούσαν οργισμένα. «Γιατί μιλάτε όλοι για ομοφοβία; Στη Ρωσία δεν έχουμε φοβία (έναν παράλογο και αδικαιολόγητο φόβο) για τις αδελφές. Είναι απλώς μια φυσική αηδία απέναντι στη διαστροφή και μια επιθυμία να προστατεύσουμε τα παιδιά μας», της έγραψε ένας. Μάλιστα, όποτε άρθρα της για ρώσους διαφωνούντες ανέβαιναν μεταφρασμένα σε ρωσικά σάιτ, τα σχόλια γίνονταν προσωπικά. «Οσοι έχουν το μίσος μέσα τους, θα συνεχίσουν να μισούν – πόσω μάλλον στο Ιντερνετ», σκεφτόταν η Καζάν.

Και μία ανακάλυψη: Τον περασμένο Αύγουστο, η Νατάλια Λβόβα πήγε σε μια συνέντευξη για «δουλειά κειμενογράφου», «σε μια κομψή μονοκατοικία» κοντά στην Αγία Πετρούπολη. Οπως έγραψε στη σελίδα της σε ένα ρωσικό κοινωνικό δίκτυο, ο νεαρός «συντονιστής» που την υποδέχθηκε της εξήγησε εν συντομία και με σαφήνεια ότι υπήρχε φόρτος εργασίας εκείνες τις ημέρες· την προηγουμένη όλοι έγραφαν υπέρ του προσωρινού δημάρχου της Μόσχας, «σήμερα ρίχνουμε σκατά στον [διαφωνούντα] Ναβάλνι». Κάθε κειμενογράφος «χρεωνόταν» 100 σχόλια την ημέρα, άλλοι υπάλληλοι αναλάμβαναν να τα ποστάρουν στα κοινωνικά δίκτυα το συντομότερο δυνατό. Η αμοιβή για ένα οκτάωρο εργασίας ήταν 1.180 ρούβλια, κάπου 27 ευρώ – ζεστό, κυβερνητικό χρήμα.