[Στίγμα] Η μετακόμιση του υπουργείου ελέω… Εφραίμ

Η είδηση χάθηκε μέσα στον ορυμαγδό της «χρυσαυγιάδας», αλλά μια προσοχή τής έπρεπε, διότι μερικά χρόνια πριν είχε ακριβώς την ίδια θέση – επί μήνες απασχόλησε τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τη θεματολογία των καναλιών. Πρόκειται για το αγαπημένο Βατοπέδι, του οποίου συνοπτικώς αναφέρω την ιστορία διότι βαριέμαι τις μακρές αναφορές και τις λεπτομέρειες. Ενας πανέξυπνος ηγούμενος της αγιορείτικης Μονής Βατοπεδίου μετά του «αητού» βοηθού του (Αρσένιου) προσπάθησαν να ανταλλάξουν το νερό μιας λίμνης, της Βιστωνίδας, με οικόπεδα και κτίρια – φιλέτα του Δημοσίου. Φυσικά με τη βοήθεια, πλην του Θεού, και ορισμένων αξιότιμων και υπεράνω πάσης υποψίας πολιτικών, κυρίως της κυβέρνησης.

Οι πολιτικοί τη γλίτωσαν με τις παραγραφές και τις εξεταστικές της πλάκας – βοήθησε και εκείνος ο απίθανος Σανιδάς που είχε διατυπώσει το καταπληκτικό αθωωτικό επιχείρημα περί «παραπλανηθέντων υπουργών». Με αυτά και με εκείνα τη γλίτωσαν, όπως προανέφερα, οι πολιτικοί αλλά όχι οι κοινοί θνητοί: το Συμβούλιο Εφετών παρέπεμψε προχθές να δικαστούν στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων 14 άτομα, μεταξύ των οποίων τον Εφραίμ και τον Αρσένιο.

Αρα όχι μόνο υπήρξε ΣΚΑΝΔΑΛΟ (το τονίζω, εξού και τα κεφαλαία) αλλά υπάρχουν και ύποπτοι οι οποίοι θα δικαστούν. Αρα, επίσης, όλο αυτό το παραμύθι περί δήθεν διεθνούς συνωμοσίας η οποία εξυφάνθη στα υπόγεια της CIA με τη συνδρομή του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, προκειμένου να συντελεστεί η πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή επειδή τάχα μου είχε στραφεί προς τη Ρωσία, είναι μια τεράααααααστια μπαρούφα! Το σκάνδαλο ήταν υπαρκτό, κάποιοι πήγαν να κονομήσουν χοντρά από αυτό και τους πρόλαβαν στο «τσακ» – από δε την αποκάλυψη του σκανδάλου αυτού εξαρτήθηκε σε μεγάλο βαθμό και η αποκάλυψη της ληστρικής δράσης του Ακη Τσοχατζόπουλου, δεδομένου ότι η οφσόρ Torcaso του συνεργάτη του Σαχπατζίδη είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στα σχέδια του Εφραίμ.

Κλείνω την παρένθεση του θλιβερού Ακη, γιατί πρέπει να εξηγήσω προς τι η βαθιά βουτιά στο παρελθόν. Βασικά δεν είχα καμιά όρεξη να θυμηθώ το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου. Εγώ για τη μεταφορά του υπουργείου Εργασίας στην οδό Σταδίου 29 ήθελα να γράψω και μου προέκυψε… Βατοπέδι.

Εμαθα λοιπόν ότι κλείνει το ιστορικό κτίριο της οδού Πειραιώς, όπου στεγάζονταν οι κεντρικές υπηρεσίες του υπουργείου Εργασίας, έπειτα από 70 χρόνια συνεχούς παρουσίας εκεί.

Τηλεφώνησα στον αρμόδιο υπουργό Γιάννη Βρούτση. Με ενημέρωσε ότι πρόκειται για σημαντική εξέλιξη για το υπουργείο του.

– Σε πόσα κτίρια ήταν κατακερματισμένο το υπουργείο; ρώτησα.

– Σε πέντε – έξι. Αλλά μόλις ολοκληρώσαμε τη μετακόμιση και πλέον όλες οι υπηρεσίες του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων θα είναι συγκεντρωμένες εδώ στο κτίριο της οδού Σταδίου 29.

Είπα να αναφωνήσω «αποχαιρέτα το κέντρο που χάνεται» (διότι η Σταδίου πλέον θα κλείνει κάθε τρεις και λίγο), αλλά δεν το έκανα. Αφησα τον υπουργό να συνεχίσει. Οπως μου είπε, αυτό που έγινε με τις υπηρεσίες του υπουργείου επιχειρήθηκε και σε όλη τη χώρα με τη συστέγαση υπηρεσιών.

 – Με τον τρόπο αυτό, εξοικονομήσαμε μέσα σε έναν χρόνο 7 εκατομμύρια ευρώ, μου είπε με προφανή υπερηφάνεια για το επίτευγμα. Πληρώναμε 25 εκατομμύρια ετησίως σε ενοίκια και τώρα πληρώνουμε 18. Στόχος μας είναι να μειώσουμε το κόστος των ενοικίων ακόμη περισσότερο τον επόμενο χρόνο. Να το περιορίσουμε στα 15-16 εκατομμύρια.

 – Και για τη Σταδίου πόσο πληρώνετε, κύριε υπουργέ;

Δεν το είχε πρόχειρο, δεν μου απάντησε. Αλλά και ένα ευρώ να πληρώνει το Δημόσιο για το συγκεκριμένο κτίριο, πάλι πολλά είναι. Γιατί υπάρχει πάντα το κτίριο-φέρετρο στο Ολυμπιακό Χωριό στους Θρακομακεδόνες, το οποίο προοριζόταν για να στεγάσει το υπουργείο Εργασίας ώσπου το έβαλαν στο μάτι οι αετονύχηδες της Μονής Βατοπεδίου και οι συνεργάτες τους και επιχείρησαν να το πουλήσουν σε ιδιώτες. Για την ακρίβεια, παραμονή της οριστικής συμφωνίας για τη μεταφορά του υπουργείου στο Ολυμπιακό Ακίνητο (ο Γιακουμάτος, τότε υφυπουργός, είχε κλείσει ακόμη και τα λεωφορεία για τη μεταφορά των υπαλλήλων από και προς τον κοντινό σταθμό του ηλεκτρικού), η συμμορία Εφραίμ και Σία πούλησε το ακίνητο, το οποίο είχε λάβει σε ανταλλαγή των… νερών της Βιστωνίδας, σε όμιλο επενδυτών υπό τον εφοπλιστή Πολέμη, οι οποίοι θα το μετασκεύαζαν σε σύγχρονο θεραπευτήριο – είχαν φέρει ακόμη και τον Γιακούμπ!

Το project ήταν περίπου 51 εκατομμύρια. Στα 42 λέει είχε κοστολογηθεί η αξία του ακινήτου και άλλα 9 καταβλήθηκαν (;) σε ένα ίδρυμα το οποίο θα δημιουργούσε ο Εφραίμ υπέρ αναξιοπαθούντων (φαντάζομαι ατόμων, δεν θέλω να πιστεύω πολιτικών, ε;).

Η συνέχεια είναι γνωστή: έσκασε το σκάνδαλο, το ακίνητο δεσμεύθηκε από το Δημόσιο, τα νερά της λίμνης έμειναν στη Μονή, ο όμιλος διεκδικεί τα χαμένα του εκατομμύρια και το ακίνητο λεηλατείται καθημερινά από κάθε λογής γυρολόγους.

Για το υπουργείο Εργασίας, τα είπαμε και προηγουμένως: ολοκληρώθηκε η εγκατάστασή του στο κέντρο της Αθήνας, πιο κέντρο δεν γίνεται. Ετσι ώστε το πότε θα είναι πλέον ανοιχτή η Σταδίου να μπορεί να ενταχθεί άνετα στο… Πάμε Στοίχημα!

Ο Μπούκουρας με το (αρβανίτικο) όνομα

Επειτα από αυτή τη μικρή διδακτική ιστορία, απόλυτα εναρμονισμένη με την παιδευτική αποστολή της στήλης (εν ολίγοις για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να μην ξεχνούν οι παλαιότεροι), επιθυμώ να ελαφρύνω κάπως την ατμόσφαιρα, μετέχοντας με τον τρόπο μου στη «χρυσαυγιάδα» η οποία έχει κατακλύσει τα πάντα.

Με αφορμή πληροφορία μου περί της… ελληνικότητας του ονόματος του βουλευτή της Χρυσαυγής Μπούκουρα, προσέφυγα στις εγκυκλοπαιδικές γνώσεις του… Θεόδωρου Πάγκαλου: «Μπούκουρα στα αρβανίτικα σημαίνει ο ωραίος, ο όμορφος», μου ανέφερε ο ευρυμαθής Θεόδωρος. «Θυμάμαι τη γιαγιά μου η οποία γνώριζε τη γλώσσα και πολλές φορές όταν ήμουν μικρός με φώναζε τρυφερά “μπουκουράνεζα”, δηλαδή “ομορφούλη” μου…».

Αρβανίτικο όνομα, ο ελληναράς, ο… πακιστανοφάγος; Τι άλλο θα ακούσουμε πλέον. Δεν υπάρχει τίποτε όρθιο, πάει και τελείωσε. Διερωτώμαι αν το γνωρίζει ο αρχηγός, και αν το γνωρίζει πώς το δέχεται η αγνή ελληνική ψυχή του…