[Διαστάσεις] H πρόκληση του Ισραήλ

Μέχρι τώρα θεωρούσα ότι ο Μπενιαμίν Νετανιάχου είναι ο πιο αδίστακτος, ο πιο προκλητικός, με μια λέξη ο πιο ακραίος Πρωθυπουργός που είχε ποτέ το Ισραήλ – πιο ακραίος κι από τον Αριέλ Σαρόν της Σάμπρα και της Σατίλα. Από χθες όμως άλλαξα γνώμη. Ο άνθρωπος είναι κορυφαίος. Και μόνο η φράση του, «τώρα πηγαίνει στην Ελλάδα ο έξυπνος μάνατζερ, αύριο θα πηγαίνουν όλοι», ξεπλένει όλα τα προηγούμενα αμαρτήματά του. Σημαντικά είναι και τα συγχαρητήρια που έδωσε στον κ. Σαμαρά για την αντιμετώπιση των νεοναζιστών. Ελπίζω μόνο να μην το έμαθε ο κ. Ρουπακιώτης, γιατί ποιος τον ακούει.

Από τις δηλώσεις των δύο Πρωθυπουργών για τη «στρατηγική σχέση μακράς πνοής» ανάμεσα στην Ελλάδα και στο Ισραήλ, αλλά και από τον αριθμό των συμφωνιών και πρωτοκόλλων συνεργασίας που υπεγράφησαν, προκύπτει το συμπέρασμα ότι το ταξίδι του κ. Σαμαρά στο Ισραήλ (αντίθετα από εκείνο στις Ηνωμένες Πολιτείες) πρέπει να πέτυχε. Οι πασπαλισμένες με αντιιμπεριαλισμό και αντιμνημονιασμό επικρίσεις των κομμάτων της Αριστεράς εντάσσονται στη γνωστή ξύλινη γλώσσα τους. Υπάρχει όμως ένα σημείο της ανακοίνωσης του ΚΚΕ που παρουσιάζει ενδιαφέρον: ότι το Ισραήλ «προωθεί αντίστοιχες συμφωνίες και με την Τουρκία, διατηρώντας με αυτήν σχέσεις ανταγωνισμού αλλά και συνεργασίας».

Πράγματι, ο πάντοτε καλά ενημερωμένος δημοσιογράφος Χιου Πόουπ, που έχει ζήσει πολλά χρόνια στην Τουρκία και σήμερα είναι υποδιευθυντής του International Crisis Group, επισημαίνει ότι το Ισραήλ θέτει την Τουρκία και την Κύπρο ενώπιον ενός διλήμματος: ή να συνεργαστούν ώστε να λάβουν μέρος στην ανάπτυξη της παραγωγής του ισραηλινού φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο ή να παραμείνουν στο αδιέξοδο όπου βρίσκονται εδώ και δεκαετίες. Και σε τι συνίσταται αυτή η συνεργασία; Στο να επιτρέψει η κυπριακή κυβέρνηση να περάσει από την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της ένας αγωγός που θα συνδέει το ισραηλινό κοίτασμα Λεβιάθαν με τις τουρκικές ακτές. Εάν το δεχθεί, τότε και το Ισραήλ θα συνεργαστεί για την κατασκευή ενός τεράστιου εργοστασίου στην Κύπρο, όπου θα μεταφέρεται και θα υγροποιείται ισραηλινό φυσικό αέριο. Η Κύπρος θα μετατραπεί έτσι σε σημαντικό περιφερειακό ενεργειακό πόλο. Ολα αυτά, βέβαια, προϋποθέτουν και τη συμφωνία του Ερντογάν, ο οποίος δεν κρύβει τις επιφυλάξεις του – αν όχι την εχθρότητά του – απέναντι στο Ισραήλ.

Κατά τη διάρκεια πρόσφατης συνόδου που έγινε στην Πάφο, ο ειδικός απεσταλμένος του Ισραήλ για θέματα ενέργειας Μάικλ Λότεμ υποστήριξε ότι οι εξαγωγές φυσικού αερίου της χώρας του μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να υπάρξει προσέγγιση του Ισραήλ, της Τουρκίας και της Κύπρου. Στις χθεσινές δηλώσεις του στην Ιερουσαλήμ, ο Α. Σαμαράς έβαλε στο τρίγωνο την Ελλάδα αντί για την Τουρκία. Οικονομία εναντίον γεωμετρίας, με αντίτιμο την ειρήνη.