[Κιόσκι] Οι πενήντα αποχρώσεις της Ακρας Δεξιάς
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Πριν από μερικά χρόνια ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός καταλάμβανε σχεδόν όλο τον χώρο στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, αφήνοντας στη Χρυσή Αυγή μερικά ψίχουλα. Ηταν η εποχή που ο Γιώργος Καρατζαφέρης έκανε πολλά όνειρα. Και το λευκό περιστέρι που προσγειώθηκε στο κεφάλι του στην Κωνσταντινούπολη εδραίωσε την πεποίθησή του ότι ήταν προορισμένος να φτάσει πολύ ψηλά.
Δεν ήταν αρκετή, όμως, η ευλογία του Αγίου Πνεύματος. Ο αρχηγός του ΛΑΟΣ καταλάβαινε ότι έπρεπε να απαλλαγεί από τη γραφικότητα των ακραίων θεωριών συνωμοσίας για να κάνει το άλμα από το περιθώριο στο κέντρο της πολιτικής σκηνής και να διευρύνει την πελατεία του. Κάπου εκεί, μας «απαγόρευσε» να χαρακτηρίζουμε ακροδεξιό τον ίδιο και το κόμμα του.
Από αυτήν την άποψη, η Μαρίν Λεπέν ήρθε δεύτερη. Αν δεν το γνωρίζει, κάποτε θα πρέπει να μάθει ότι πριν από αυτήν υπήρξε κάποιος εκλεκτός του Αγίου Πνεύματος – μπορεί και ολόκληρης της Αγίας Τριάδας – που απειλούσε με μηνύσεις όποιον τον χαρακτήριζε ακροδεξιό. Θα πρέπει να ξέρει ότι δεν ήταν εκείνη πρώτη που διεκδίκησε το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό εις βάρος της ελευθερίας της έκφρασης. Η πατέντα ανακαλύφθηκε σε μια γωνιά της Βαλκανικής.
Εκτός από τον όρο «Ακροδεξιά», η γαλλική Ακροδεξιά απαγόρευσε επίσης οποιαδήποτε απόπειρα σύνδεσής της με Ναζί, ρατσιστές, αντισημίτες και δολοφόνους – δηλαδή με ό,τι θυμίζει τη Χρυσή Αυγή. Η Μαρίν Λεπέν δεν θέλει όταν την κοιτούν να βλέπουν στο πρόσωπό της τον Μιχαλολιάκο, τον Κασιδιάρη ή τη Ζαρούλια. Μοιάζει λογικό από πολλές απόψεις. Αλλά τελικά αυτό το Εθνικό Μέτωπο που προελαύνει στις δημοσκοπήσεις τι ακριβώς είναι;
Την απάντηση που αρνείται να δώσει η ίδια δίνουν μέσα από τις σελίδες της Μοντ τέσσερις πολιτικοί επιστήμονες κι ένας ιστορικός. Στο κείμενό τους μας υπενθυμίζουν ότι ο όρος «Ακρα Δεξιά» εμφανίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα. Η λέξη «εξτρεμιστής», με την οποία χαρακτήριζε ο γαλλικός Τύπος τους μπολσεβίκους, ήταν άγνωστη πριν από το 1917. Αλλά η Λεπέν και ο Καρατζαφέρης έχουν άθελά τους δίκιο. Δεν υπάρχει μία Ακροδεξιά. Υπάρχουν πολλές.
Ο βασικός διαχωρισμός είναι ανάμεσα στην αντιδραστική και στη ριζοσπαστική Ακρα Δεξιά, η οποία επαγγέλλεται τον Νέο Ανθρωπο. Στο ενδιάμεσο βρίσκει κανείς πολλές αποχρώσεις. Η απόχρωση της Λεπέν, λένε οι πέντε ειδικοί, είναι ο εθνολαϊκισμός, ο οποίος αποτελεί και το κυρίαρχο ιδεολογικό ρεύμα της γαλλικής Ακροδεξιάς.
Και όταν ο εθνολαϊκισμός αποτελεί την κυρίαρχη ιδεολογία μιας ολόκληρης χώρας; Οταν τον συναντά κανείς από τον φυσικό του χώρο έως την Ακρα Αριστερά; Εδώ το πράγμα μπερδεύεται. Και οι μηνύσεις μπορεί να αρχίσουν να πέφτουν βροχή.
Google news
