Στις 11 Σεπτεμβρίου, ανήμερα της Εθνικής Εορτής της Καταλωνίας, μια ομάδα 15 ακροδεξιών επιτέθηκε στο πολιτιστικό κέντρο Μπανκέρνα – στην έδρα της αντιπροσωπείας της αυτόνομης κυβέρνησης της Καταλωνίας – στη Μαδρίτη. Κρατούσαν σημαίες της Ισπανίας από την περίοδο του Φράνκο, ακόμα παλαιότερες σημαίες της φασιστικής Ισπανικής Φάλαγγας καθώς και σημαίες του νεοναζιστικού κόμματος Εθνική Συμμαχία. Κάποιοι φορούσαν κουκούλες ή είχαν μισοκαλυμμένα τα πρόσωπα. Εισβάλλοντας στο κτίριο, όπου επρόκειτο να ξεκινήσει από στιγμή σε στιγμή εορταστική εκδήλωση παρουσία πολλών καταλανών βουλευτών και γερουσιαστών, πέταξαν δακρυγόνα και προκάλεσαν υλικές ζημιές. «Ζήτω η Ισπανία!» φώναζαν. «Δεν μας ξεγελάνε. Η Καταλωνία είναι Ισπανία».
Η Μαδρίτη δεν βλέπει με καθόλου καλό μάτι την επιμονή της Καταλωνίας να διενεργήσει το 2014 δημοψήφισμα για την ανεξαρτητοποίησή της. Αλλά οι πράξεις βίας δεν γίνονται ανεκτές. Προ δεκαημέρου, ο υπουργός Εσωτερικών τού Μαριάνο Ραχόι εμφανίστηκε αυτοβούλως στο Κοινοβούλιο προκειμένου να ενημερώσει τα μέλη του για τα συμβάντα. Η αντιπολίτευση απαίτησε συγκεκριμένα μέτρα εναντίον της Ακροδεξιάς. Την 1η Οκτωβρίου η Γενική Εισαγγελία άρχισε να ερευνά το ενδεχόμενο να τεθεί εκτός νόμου η Εθνική Συμμαχία. Στο μεταξύ, άρχισε και η συζήτηση στη Βουλή για τη μεταρρύθμιση του Ποινικού Κώδικα. Η καταλανική εθνικιστική συμμαχία Σύγκλιση και Ενωση έχει ήδη καταθέσει πρόταση να ποινικοποιηθεί «η απόπειρα εξοικείωσης της κοινωνίας με το Ολοκαύτωμα και τον ναζισμό μέσω της χρήσης ναζιστικών και ολοκληρωτικών συμβόλων». Ζητεί επίσης να καταστεί αδίκημα ο χαρακτηρισμός πολιτικών ή δημοκρατικών θεσμών ως «Ναζί ή ναζιστικών». Η αριστερή συμμαχία Πλουραλιστική Αριστερά θέλει να ποινικοποιηθεί επίσης η «προαγωγή του φρανκισμού και η χρήση των συμβόλων του». Το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα εκτιμά ότι πέραν της καταδίκης «περασμένων συμπεριφορών» πρέπει να τεθούν οι βάσεις «ώστε να μη μπορεί να χρησιμοποιούνται η φυλή, το θρησκευτικό δόγμα, το φύλο, η γλώσσα ή το έθνος ως μέσο αποκλεισμού και διχασμού».
«Πίσω από τη γενική αρχή της καταδίκης της βίας που ενώνει όλα τα κόμματα, το καθένα δίνει έμφαση σε διαφορετικά σημεία», σχολίαζε χθες η ισπανίδα δημοσιογράφος Αναμπελ Ντίεθ. Σοβαρό πρόβλημα Ακροδεξιάς η Ισπανία δεν έχει – παρά την κρίση. Φαίνεται όμως πως διδάχθηκε από τα δικά μας λάθη και τις καθυστερήσεις: το κακό το χτυπάς αποτελεσματικότερα όσο είναι ακόμα στην κούνια.