[Προβολείς] Τους ταράξαμε στη νομιμότητα

Εχω εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη. Οχι τώρα, αλλά από παλιά. Τότε που στάθηκε αμείλικτη απέναντι στις φούντες και στα κουρτινόξυλα της Βίκης Σταμάτη, ενώ τώρα πιάνει με το αρωματισμένο χαρτομάντιλο τις ματωμένες φαλτσέτες. Εχω εμπιστοσύνη  στα ελληνικά μίντια. Οχι σε όλα, αλλά στα ευγενικά. Αυτά που επέμεναν να αποκαλούν «κυρίους» τους χρυσαυγίτες από προνοητικότητα, μήπως αύριο – μεθαύριο τους είχαν ξανά στο κάστινγκ. Εχω εμπιστοσύνη στην Ελληνική Αστυνομία, όχι σε ολόκληρη αλλά στο clan της Βέτας και του πρώην διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος Αγ. Παντελεήμονα. Εχω εμπιστοσύνη και στην κυβέρνηση που μας έφτιαξε έναν νέο τρόμο να κυκλοφορεί ελεύθερος στους δρόμους, ενισχυμένος από την τσαντίλα του αδικημένου. Μα πιο πολύ εμπιστεύομαι τους δικαίως  παραπονούμενους. Τους λειτουργούς της αόμματης θεάς. Αυτούς που όταν τα Μνημόνια τους έκοψαν τα μιστά, κάθησαν, μέτρησαν τα ψιλά τους, είπαν «δεν βγαίνω μάνα μου», άρχισε να τρέμει το χεράκι τους κι από την πολλή τρεμούλα τούς παράπεσε το όνομα του υπό προστασίαν μάρτυρα.

Παίζεται ακόμα στο Εθνικό μια καταπληκτική παράσταση για το «Ζ» του Βασίλη Βασιλικού. Να πάτε για να δείτε τι σήμαινε κάποτε εν εγρηγόρσει δημοσιογραφία, α ναι κι ένας ανακριτής ταλαντούχος και ξεροκέφαλος που η Μεταπολίτευση, στην τσαπατσουλιά της απάνω, αποφάσισε να του αλλάξει ειδικότητα, να τον κάνει Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τελικά να τον ακυρώσει.