[Αγιογραφίες] Νήματα

ΤΕΛΙΚΑ, ο ανασχηματισμός του Ιουνίου, με αναδιάρθρωση της κυβέρνησης γύρω από το δίπολο ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, συνεχίζει να παράγει πολιτικά οφέλη για τους εταίρους του υπουργικού σχήματος. Το διαπιστώνει κανείς ενόψει μιας συστοιχίας νομοθετικών πρωτοβουλιών που έχει ουσιαστικά πυροδοτήσει το σπάσιμο του αποστήματος της Χρυσής Αυγής. Η συστοιχία αυτή είναι σαφώς πιο εύκολη όταν η κυβέρνηση έχει ως αντιπρόεδρο τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Μπορεί να είναι υπουργός Εξωτερικών. Παραμένει όμως ο πρώτος νομομαθής της ελληνικής πολιτικής.

ΑΠΟ τότε που ξεπετάχθηκε στο προσκήνιο το 1989-90, ο Βενιζέλος έχει εκφράσει το προοδευτικό νομικό κατεστημένο – και μάλιστα στο σημείο τομής μεταξύ πανεπιστημιακών και δικαστών. Είναι αυτός που, με βολονταρισμό, χειρίζεται την υπόθεση της βασιλικής περιουσίας το 1993 σε φάση που οι Γλύξμπουργκ, ενθαρρυμένοι από το περίφημο «ανφέαρ» του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, επιχειρούν μια περίπου πολιτική απόβαση στη Μάνη. Από εκείνο το σημείο και μετά ο Βενιζέλος βάζει τη σφραγίδα του σε κρίσιμα νομοθετήματα, στην τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος, ενώ έχει δραστικό λόγο σε όλες τις κρίσιμες πολιτικές συζητήσεις που έχουν νομική διάσταση. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι το 2007, όταν χάνει την προεδρία του ΠΑΣΟΚ από τον Γιώργο Παπανδρέου σε μια ελαφρώς χαώδη και όχι εντελώς «κορέκτ» εκλογή από τη βάση, ο Βενιζέλος δεν σκέφτεται καν να αμφισβητήσει το αποτέλεσμα. Ο πολιτικός έδειξε την αυτοσυγκράτηση του πολιτειολόγου που ξέρει ότι η λαϊκή εντολή, έστω και σε χύμα εσωκομματικές διαδικασίες, γίνεται σεβαστή.

ΤΟ κύρος του Βενιζέλου έχει τώρα η κυβέρνηση καθώς ετοιμάζεται να κατεβάσει νέο αντιρατσιστικό νόμο. Πόσο θα διαφέρει από το νομοσχέδιο της ανοίξεως; Και πόσες φορές ακόμη θα νιώσουν ότι έχασαν το τρένο οι της ΔΗΜΑΡ – ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι και οι Κουβέλης, Μανιτάκης, Ρουπακιώτης νομικοί ήταν και αυτοί; Στα σκαριά επίσης αλλαγές στη νομοθεσία για τη χρηματοδότηση των κομμάτων – εφόσον μπλέκουν σε εγκληματική δραστηριότητα. Και τροποποίηση του Κανονισμού της Βουλής ώστε να κόβεται η βουλευτική αποζημίωση πίσω από της φυλακής τα σίδερα. Λογικά και αναγκαία όλα αυτά. Στις δημοκρατίες, η μισαλλοδοξία δεν μπορεί να γίνεται ιδεολογία και η πολιτική δεν μπορεί να είναι φερετζές για εγκληματική δράση.   

ΠΟΛΥ πιο λεπτό είναι το θέμα των αναπληρωματικών εκλογών σε περίπτωση έκπτωσης ή παραίτησης. Ο Βενιζέλος είπε ότι καλύπτεται από το ισχύον Σύνταγμα. Δεν υπάρχει δηλαδή νομικό κενό και η Βουλή μπορεί να λειτουργήσει και με λιγότερους από τριακόσιους βουλευτές. Ζήτημα αντισυνταγματικότητας ενός νόμου που να τα ρυθμίζει όλα αυτά δεν τίθεται. Ζητούμενο όμως είναι ο νόμος αυτός να μην ψηφιστεί μόνο από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ – δηλαδή από την κυβερνώσα πλειοψηφία. Χρειάζεται ευρεία συναίνεση, ιδίως σε μια φάση που ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά εκλογές και αναζητά αφορμές για να μιλήσει για θεσμικές εκτροπές. Αφού λοιπόν η συνταγματική τάξη προσφέρει κάλυψη – και παραιτήσεις χρυσαυγιτών βουλευτών δεν αναμένονται -, υπάρχει χρόνος για μια διαβούλευση ανάμεσα στα κόμματα.

ΕΙΝΑΙ προφανές ότι ο Βενιζέλος θέλει να βγάλει την Κουμουνδούρου στο ξέφωτο. Αλλωστε, ακόμη και στο δάσος των θεσμών κάνεις πολιτική ακολουθώντας το νήμα των γεγονότων. Και η εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής είναι γεγονός που οδηγεί τις εξελίξεις.