Αγάλματα σε ηλεκτρικό βάθρο
Καμιά τύχη για τα αγάλματα του ποδοσφαίρου. Ο Φέργκιουσον υπήρξε η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα
4 λεπτά
Τον καιρό της παντοδυναμίας του Στάλιν στο κανάλι του Βόλγα Βόλγα-ντον στήθηκε ένα γιγαντιαίο άγαλμα του τρομολάγνου ηγέτη. Λίγες ημέρες αργότερα κάποιος παρατηρητικός φρουρός εντόπισε με ταραχή πως δεκάδες πουλιά ξεκουράζονταν στους παγωμένους ώμους αλλά και στην κεφαλή του μνημείου, συμπεριφερόμενα μάλιστα με περισσή ασέβεια στον χαλκέντερο αυτοκράτορα της Σοβιετικής Ενωσης: αφόδευαν ασύστολα καλύπτοντας με τις κουτσουλιές τους τον ιερό ανδριάντα. Αμεσα συγκλήθηκε το συμβούλιο των τοπικών αρχόντων και την επομένη κιόλας στο άγαλμα του Στάλιν είχε διοχετευθεί ηλεκτρικό ρεύμα υψηλής τάσης. Από τότε και κάθε πρωί επιφορτισμένος άνθρωπος του καναλιού σάρωνε τα δεκάδες νεκρά πετεινά του ουρανού από τη βάση του ουράνιου ηγέτη.
Αυτά τα πράγματα δεν συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο… Το αντίθετο μάλιστα. Ο προπονητής που θα έρθει, νεοπροσληφθείς, σε οποιαδήποτε ομάδα, θα απολαύσει τιμές και δόξες αυτοκρατορικές· άγαλμα δεν θα δει να απεικονίζει τη μορφή του (εκτός κι αν είναι ο Φέργκιουσον), αλλά θα λατρευτεί αναλόγως από διοίκηση και οπαδούς μέχρι να έρθουν τα πουλιά με τις κουτσουλιές τους. Οι ιπτάμενοι επισκέπτες με την περισσή τους ασέβεια θα καθήσουν νωχελικά στους ώμους του προπονητή και θα ανακουφιστούν αναιδώς. Τότε την κατάσταση παίρνει στα χέρια του ο πρόεδρος: ανάλγητα σηκώνει τον διακόπτη… Η ηλεκτρική εκκένωση που λύτρωσε τότε τον Στάλιν από τις κενώσεις των πτηνών οδηγεί τον προπονητή στον «θάνατο». Ο ηλεκτρικός πάγκος έχει συνδεθεί με την πρίζα και τα υπόλοιπα είναι τυπική διαδικασία. Οι ποδοσφαιριστές παίζουν τον ρόλο των πτηνών της ιστορίας μας· οι κουτσουλιές τους είναι οι ήττες που λερώνουν το «μνημείο» του πρώτου τη τάξει στην ομάδα. Ο πρόεδρος και οι οπαδοί συνήθως δεν ασχολούνται με τους ποδοσφαιριστές, που ενίοτε είναι αυτοί που οδηγούν στις ήττες με λάθη ή παραλείψεις τους, αλλά με τον προπονητή. Αυτός την πληρώνει, κατά κανόνα, και όλα ξαναπαίρνουν τον καθαρό δρόμο τους…
Ο Μόιες αντικατέστησε έναν προπονητή που ο ανδριάντας του δεσπόζει (καθαρός από κουτσουλιές ή όχι δεν το γνωρίζουμε και ουδόλως μας ενδιαφέρει πια) έξω από το θρυλικό Ολντ Τράφορντ. Ο σερ Αλεξ Φέργκιουσον άφησε βαριά κληρονομιά παραδίδοντας το δαχτυλίδι της διαδοχής στον επίσης σκωτσέζο τεχνικό. Ο Μόιες ήδη άρχισε να λερώνεται… Η τελευταία ήττα από τη Μάντσεστερ Σίτι ήταν κουτσουλιά από πελαργό, όχι από μικρό σπουργίτι. Στην Αγγλία όμως οι εκάστοτε υπεύθυνοι για τον διακόπτη του ηλεκτρικού ρεύματος έχουν απεριόριστη υπομονή, σαν τους υπαλλήλους στα κελάρια όπου ωριμάζουν τα Μολτ ουίσκι· περιμέεενουν.
Στην Ελλάδα η υπομονή δεν εμπεριέχεται στο βιβλίο των αρετών της φυλής, αντίθετα μάλιστα: η ανυπομονησία κυριαρχεί σε κάθε μας εκδήλωση. Οι πρώτες κουτσουλιές έπεσαν στο κοστούμι του Μίτσελ από… μεταναστευτικά πουλιά. Το ματς με την Παρί Σεν Ζερμέν πάει, πέρασε, όμως ήρθε και το ματς στο Αγρίνιο. Αυτό ήταν βαρύ για ολυμπιακό, οπαδό και πρόεδρο. Ακου 0-0! Το «άγαλμα» του ισπανού γοητευτικού προπονητή ήδη έχει αρχίσει να δέχεται τα πρώτα ηλεκτρικά κύματα. Οι επαΐοντες γνωρίζουν καλά πως δεν είναι μακριά η νύχτα που ο διακόπτης θα χτυπήσει κόκκινο και τότε…
Και στην Τουρκία δεν φημίζονται για την υπομονή τους. Ο Φατίχ Τερίμ, για παράδειγμα, γκρεμίστηκε από τον θώκο του πληρώνοντας τα άσχημα αποτελέσματα (τις κουτσουλιές δηλαδή) της Γαλατάσαραϊ. Και οι παίκτες (τα πουλιά) που αστόχησαν σε πέναλτι, που δεν ακολούθησαν τις εντολές του προπονητή τους, που δεν έδωσαν την μπάλα όταν έπρεπε γιατί κάτι είχαν με τον συμπαίκτη τους, που ολιγώρησαν στις αμυντικές υποχρεώσεις τους, που κρυφογέλασαν όταν άκουσαν την απόλυση του επικεφαλής της ομάδας τους, θα συνεχίσουν ανενόχλητοι να λερώνουν τα αγάλματα που δεν τους γεμίζουν το μάτι όσο το ηλεκτρικό ρεύμα δεν διαπερνά το δικό τους κορμί, αλλά του προπονητή τους.
Ακόμα και το άγαλμα του Στάλιν πλέον έχει από καιρό λειώσει σε κάποιο χυτήριο… Τα πουλιά της περιοχής δεν έχουν πάψει να φτεροκοπούν ανενόχλητα και να ξεκουράζονται όπου θέλουν και να αφοδεύουν όπου τους είναι βολικό. Συμπέρασμα; Τα αγάλματα εύκολα τα γκρεμίζεις. Τα ενοχλητικά πουλιά, όσο και να προσπαθήσεις, πάντα θα φτερουγίζουν υπεράνω των ισχυρών, έτοιμα να κουτσουλήσουν…














