[Στίγμα] Α – νο – η – σί – ες!

Δεν πρόκειται φυσικά να κλάψω για όσα συμβαίνουν της Χρυσής Αυγής μετά τη δολοφονία του παιδιού από την Αμφιάλη. Ούτε καν τον γάτο μου τον Λου θα βάλω να κλάψει. Τα παλικάρια έπαιξαν το έργο «Ο σερίφης του Ντοτζ Σίτι» ανενόχλητα για πάνω από πέντε χρόνια και τώρα ήρθε η ώρα να πληρώσουν τον λογαριασμό. Από την άλλη, όμως, έχω την αίσθηση ότι μερικοί εξ υμών και ημών του «δημοκρατικού τόξου» (άλλη μία μεγάλη μπαρούφα της παρούσας πολιτικής ηγεσίας) έχουν εντελώς ξεφύγει. Δηλαδή, μιλάμε για το απόλυτο γελοίο!

Παράδειγμα: αυτή η βλακεία με το επικείμενο… πραξικόπημα που προετοιμάζουν (;) κάτι νούμερα υπό έναν απόστρατο ταξίαρχο!

Και να οι νυχτερινές έκτακτες συσκέψεις στον Αρειο Πάγο (λες και χάθηκαν οι ώρες της ημέρας), και να οι διαβουλεύσεις των «αρμόδιων» υπουργών και παραγόντων, και να οι δηλώσεις του είδους «δεν θα περάσουν οι χουντικοί». Α – νο – η – σί – ες!

Παιδιά, χαλαρώστε. Αν ύστερα από 40 χρόνια δημοκρατίας ασχολούνται κάποιοι πραγματικά με το ενδεχόμενο ότι μπορεί να γίνει πραξικόπημα, συγγνώμη, αλλά πρέπει να μετακομίσουν από τη χώρα, για άλλη χώρα ή ήπειρο αδιάφορο, όσοι την κυβέρνησαν όλα αυτά τα χρόνια και είναι εν ζωή!

Είναι δυνατόν, εν έτει 2013, να τίθεται προς συζήτηση και μάλιστα δημοσίως το αν κινδυνεύει η δημοκρατία από μια χούφτα τρελαμένων; Και κάτι ακόμη: μια σοβαρή δημοκρατία είναι και ισχυρή. Ανίσχυρη είναι η δημοκρατία που τρέμει τον ίσκιο της και μερικά νούμερα που κυκλοφορούν…

Επί των συγκεκριμένων «νούμερων», οφείλω να ομολογήσω, με είχε ενημερώσει προ (αρκετών) ημερών ο Φαήλος «Ελλάς, Ελλάς Αντώνης Σαμαράς», διαμαρτυρόμενος ότι συγχέω τους σοβαρούς της Ομοσπονδίας Λεσχών Ειδικών Δυνάμεων με εκείνους της ΚΕΕΔ του απόστρατου ταξίαρχου Τζιάκη, που διοργανώνει αύριο το απόγευμα το event στο Σύνταγμα. Με παρότρυνε μάλιστα να κάνω μια έρευνα. Εκανα. Εμαθα από διαφόρους περί τίνος πρόκειται. Και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι αυτή η ιστορία της πάνδημης δημοκρατικής κινητοποίησης απέναντι στους εχθρούς της Δημοκρατίας δεν έχει το παραμικρό έρμα. Οι τύποι στέλνουν επιστολές, βγάζουν ανακοινώσεις, έκαναν και μια παρέλαση της πλάκας στο κέντρο της Αθήνας τον Οκτώβριο του ’11, αλλά τίποτε περισσότερο. Ούτε μπορούν ούτε είναι σε θέση να κάνουν το παραμικρό. Τούτων δοθέντων, αρχίζω να σκέφτομαι ότι κάποιο λάκκο έχει αυτή η φάβα. Και επισημαίνω απλώς τη ζημιά που έχει γίνει ήδη στη χώρα. Είχαμε να λέμε ότι τουλάχιστον είναι ισχυρή η Δημοκρατία μας και τώρα δεν μπορούμε να το υποστηρίζουμε ούτε αυτό. Τέλεια…

«Εχουν γνώσιν…»

Απολογούμαι, πάντως, διότι μπήκα και εγώ σε αυτό το «τριπάκι». Νωρίς το πρωί τηλεφώνησα στον υπουργό Αμυνας Δημήτρη, τον ευσταλή και πάντοτε κομψό «μια νότα Μεγάλου Γκάτσμπι στο Υπουργικό Συμβούλιο», Αβραμόπουλο (μικρή φωτογραφία) για περισσότερες πληροφορίες.

 – Ανησυχώ, του είπα. Συμβαίνει κάτι;

 – Μα τότε, τι είναι όλα αυτά που κυκλοφορούν;

– Εχουν γνώσιν οι φύλακες, μου είπε ο τεράστιος!

Το εύχομαι ολοψύχως και αποκαλύπτομαι στο σθένος της απάντησης…

Κυριάρχησε

Χωρίς να θέλω να δημιουργήσω οιουσδήποτε συνειρμούς λόγω αναφοράς στον Αβραμόπουλο, αλλά έτσι στο τυχαίο, επειδή βομβαρδίζομαι καθημερινά με τηλεγραφήματα από τη Νέα Υόρκη για τις δραστηριότητες του «υπό τριπλήν πλέον ιδιότητα προέδρου του ΠΑΣΟΚ, αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού των Εξωτερικών» Βαγγέλη, θέλω να αναφέρω ότι άνευ αντιπάλου αναδεικνύεται σε πρωταγωνιστή της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ! Κυριάρχησε, πώς το λένε; Ο Σαμαράς που θα πάει μεθαύριο, θα φάει επιεικώς τη σκόνη του, το βλέπω.

Θα αρκούσε μόνο η φωτογραφία μετά του ζεύγους Ομπάμα για να αποδείξει του λόγου το αληθές. Αλλά δεν θα αρκεστώ σε αυτό – κι εγώ, ας πούμε, έχω βγάλει φωτογραφία με τον Ομπάμα στην Time Square της Νέας Υόρκης (για την ακρίβεια, ήταν ένας τυπάκος που έμοιαζε καταπληκτικά στον φίλο Μπαράκ, πήγαινε πάνω κάτω στην πλατεία συνοδευόμενος από δυο «κουφούς», έβγαζε φωτογραφία με όποιον του το ζητούσε και έβαζε 5 δολάρια στο χέρι του ενός από τους δύο συνοδούς του). Θα αναφέρω απλώς ότι χθες συναντήθηκε με τον μάγο της διεθνούς διπλωματίας υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ, τον οποίο προσκάλεσε να επισκεφθεί την Αθήνα (και ο τελευταίος είπε το «ναι» για τις 30 Οκτωβρίου), μήπως και ξεπαγώσουν αυτές οι διμερείς σχέσεις με τη Ρωσία…

Ερωτήματα μετά την απάντηση

Αλλά η ζωή προχωρεί, αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Και απόδειξη τούτου, οι απόψεις κύκλων του υπουργείου Παιδείας (διάβαζε: του Κ. Αρβανιτόπουλου) ως απάντηση των όσων έγραφα χθες για την εξαίρεση από τις διαθεσιμότητες, του Παντείου (στο οποίο θήτευσε ως καθηγητής ο υπουργός) και του Πανεπιστημίου Πειραιώς (όπου εκλέγεται).

Λένε (λέει):

«Οταν από τα 36 Ανώτατα Ιδρύματα της χώρας το υπουργείο Παιδείας έκρινε ότι μόνο 8 θα συμμετείχαν σε αυτό το κύμα διαθεσιμότητας, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι κάποιος θα διερωτάτο όχι γιατί δεν είναι λιγότερα, αλλά γιατί δεν είναι περισσότερα. Και αυτό γιατί μέσα στα 28 που εξαιρούνται συγκαταλέγονται το Πάντειο, στο οποίο δίδασκε ο υπουργός Παιδείας και το Πανεπιστήμιο Πειραιώς, που εδρεύει στην εκλογική του περιφέρεια, άρα εξ αυτού υποτίθεται μένουν στο απυρόβλητο. Οποία έκπληξις όμως! Στο προηγούμενο κύμα διαθεσιμότητας Πάντειο και ΤΕΙ Πειραιά ήταν στα 7 Ιδρύματα που συμμετείχαν και όχι σε αυτά που εξαιρέθηκαν, γιατί και στις δύο περιπτώσεις ακολουθήθηκαν κριτήρια και όχι πελατειακές λογικές».

Τι λέω εγώ;

– Πρώτον, θα ήμουν ευγνώμων να μου ανέφεραν(ε) πότε έγινε αυτό το «πρώτο κύμα διαθεσιμότητας» το οποίο έπληξε το Πάντειο και το ΤΕΙ (και όχι το ΠΑΠΕΙ που έλεγα εγώ) Πειραιά, γιατί περιέργως μου διαφεύγει.

– Δεύτερον, θα τους (του) ήμουν υπόχρεος αν συνόδευαν(ε) τη σχετική πληροφορία με στοιχεία του τύπου πόσοι τέθηκαν από το κάθε Ιδρυμα σε διαθεσιμότητα, με ποια κριτήρια, τι απέγιναν οι άνθρωποι κ.λπ.

– Τρίτον, ως ευαίσθητος που είμαι, θα τους (του) εξέφραζα το μικρό, πικρό μου παράπονο διότι με κακολογούν(εί) άνευ λόγου. Εγραψα εγώ πουθενά για αναγκαιότητα διεύρυνσης της λίστας των διαθεσιμοτήτων και από άλλα ΑΕΙ; Που – θε – νά! Ενα παράδοξο σημείωσα, το συγκεκριμένο περί Παντείου και ΠΑΠΕΙ.