Η πολιτική είναι τέχνη. Μία από τις πιο γοητευτικές παραλλαγές της είναι η τριγωνοποίηση. Οι εκδοχές είναι πολλές, αλλά η ουσία είναι η ίδια. Αντί να βάλεις απέναντι έναν αντίπαλο και να τον αντιμετωπίσεις μετωπικά, οδηγείς τα πράγματα έτσι ώστε να εμπλακεί και τρίτο μέρος. Η δυναμική αλλάζει και αυτό επηρεάζει άμεσα και τα αποτελέσματα.
Εδώ και μήνες, η ΝΔ δυσκολευόταν να ανοίξει μέτωπο με τη Χρυσή Αυγή. Ο πολιτικός λόγος του Αντώνη Σαμαρά ήταν καθαρά αντιφασιστικός. Ωστόσο, Συγγρού και κυβέρνηση φοβόντουσαν μήπως πολωθούν με το κόμμα του Μιχαλολιάκου. Το ζητούμενο ήταν να μην οδηγήσει μια σύγκρουση με τη Χρυσή Αυγή σε αυτόματη συσπείρωση των οπαδών της, εγκλωβίζοντας εκεί περιπλανώμενους ψηφοφόρους που είχαν οδηγηθεί στο περιθώριο λόγω της απελπισίας ή της οργής τους ή της διάθεσής τους να τιμωρήσουν τις κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις.
Μετά τη δολοφονία όμως στην Αμφιάλη, η συλλογιστική αυτή εξέπνευσε. Η λύση που προκρίνει το Μαξίμου έχει στοιχείο τριγωνοποίησης αλλά και το πλεονέκτημα ότι το τρίτο μέρος είναι θεσμικό. Ο αξιόποινος χαρακτήρας των πράξεων μελών της Χρυσής Αυγής έβαλε στο παιχνίδι αναγκαστικά την Αστυνομία και, κυρίως, τη Δικαιοσύνη. Είμαστε μάλιστα σε μια φάση που οι δικαστές είναι παντοδύναμοι, καθώς το κλίμα στην κοινωνία έχει έντονα τιμωρητικά χαρακτηριστικά. Βεβαίως, η ενεργοποίηση διωκτικών και δικαστικών Αρχών δεν ήταν αυτόματη. Αλλά, ακολουθώντας τη λογική της τριγωνοποίησης, η κυβέρνηση εξάντλησε τις δυνατότητές της για να θέσει τις αρχές αυτής στην κορυφή του τριγώνου. Εκκαθαρίσεις στην Αστυνομία – κάτι όχι παράλογο όταν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής είναι όλα συμπτωματικά (ή μήπως στρατηγικά;) τοποθετημένα πλάι σε αστυνομικά τμήματα. Αποστολή φακέλου με συνένωση δικογραφιών για πράξεις μελών της Χρυσής Αυγής στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με το ερώτημα αν συνιστούν όλες μαζί δράση εγκληματικής οργάνωσης. Και – μην το ξεχνάμε – αρκετές διαρροές για εισαγγελείς που σέρνουν τα πόδια.
Ετσι δομήθηκε το τρίγωνο. Το ερώτημα είναι τώρα πώς θα λειτουργήσει και, κυρίως, μέχρι πού θα φθάσει η τριγωνοποίηση. Ας πούμε, η δικαστική έρευνα περί τον Ρουπακιά – ή διαφόρους άλλους στις 32 υποθέσεις – κινείται αρχικά σε μεσαίο επίπεδο στελεχών. Θα πάει σε μεγαλοστελέχη και, τελικά, βουλευτές; Είναι κάτι που θα εξαρτηθεί από τις προθέσεις της Αστυνομίας και τη δουλειά της Εισαγγελίας. Η κυβέρνηση όμως – έχοντας πλήρη επίγνωση της αλήθειας για την οργάνωση – εκτιμά ότι η έρευνα θα πάει μέχρι το τέρμα. Πρώτα θα αρθεί κάθε αίσθηση ατιμωρησίας που έχουν οι μικρομεσαίοι χρυσαυγίτες. Μετά θα ξετυλιχθεί το κουβάρι που οδηγεί στα πολιτικά πρόσωπα πρώτης γραμμής και στους βουλευτές. Πάντα σύμφωνα με την ίδια εκτίμηση, η κατάληξη δεν μπορεί να είναι άλλη από το κλείσιμο του κόμματος. Οχι με ειδικό νόμο αλλά ως συνέπεια εγκληματικής δράσης!
Αν εκεί οδηγηθούν όντως τα πράγματα, τότε θα έχουμε μια πραγματικά θεαματική ανατροπή σε μόλις μία διετία. Αφού η Χρυσή Αυγή θα βρεθεί από τη Βουλή στης φυλακής τα σίδερα. Μένει να δούμε αν θα είναι αποτέλεσμα της τριγωνοποίησης που επιχειρείται.