[Διαστάσεις] Αμετροέπεια και δυσπιστία

Πάντα έτσι λειτουργούσαμε σε αυτή τη χώρα. Οχι στο παρά ένα, όπως μας αρέσει να λέμε, ότι δήθεν είμαστε μάγκες, κι ενώ οι άλλοι εργάζονται μεθοδικά για να φτάσουν σε ένα αποτέλεσμα εμείς πετυχαίνουμε ακριβώς το ίδιο με μια υπερπροσπάθεια της τελευταίας στιγμής, ούτε καν στο ακριβώς, αλλά στο και ένα, στο και δέκα, όταν είναι πια αργά. Χρειάστηκε να χρεοκοπήσουμε για να καταλάβουμε ότι δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε να ζούμε έτσι και να ξεκινήσουμε τη μεγάλη σφαγή. Χρειάστηκε να δολοφονηθεί εν ψυχρώ ένας νέος άνθρωπος για να καταλάβουμε ότι δεν μπορούσαμε να βάζουμε τα κομματικά μας παιχνίδια πάνω από την αντιμετώπιση της νεοναζιστικής πρόκλησης και να ξεκινήσουμε το μεγάλο ξεκαθάρισμα.

Ετσι τουλάχιστον θα έπρεπε να έχει γίνει. Υπάρχουν όμως πολλές ενδείξεις ότι δεν καταλάβαμε ούτε το ένα ούτε το άλλο. Η αξιωματική αντιπολίτευση υπόσχεται ούτε λίγο ούτε πολύ πως, όταν έλθει στην εξουσία, η Ελλάδα θα επιστρέψει στην προτέρα κατάσταση. Θέμα πολιτικής βούλησης, λένε, είναι η καταγγελία των Μνημονίων και η αποκατάσταση της τεράστιας ζημιάς που έχουν υποστεί οι εργαζόμενοι. Οσο για το ζήτημα της Χρυσής Αυγής, έκπληκτοι παρακολουθούμε στα τηλεοπτικά παράθυρα τους εκπροσώπους των κομμάτων να δίνουν έμφαση στις διαφορές τους, αντί να προσπαθούν να χαράξουν μια γραμμή κατά της βίας με βάση κοινές αρχές, κοινές πεποιθήσεις, κοινές αξίες.

Οσο κι αν εκπλήσσονται οι επαγγελματίες της γκρίνιας και της κινδυνολογίας, υπάρχουν σε αυτή τη χώρα άνθρωποι που δουλεύουν υπεύθυνα και φιλότιμα. Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης μπορεί να άργησε να αναλάβει δράση κατά των τραμπούκων και των συνεργών τους – ενδεχομένως να είχε αυτή την εντολή – αλλά τώρα επιδεικνύει καθημερινό έργο. Και ποιες είναι οι αντιδράσεις; Από τα δεξιά (βλέπε τον σκληρό πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας) τον καταγγέλλουν ότι υπονομεύει το έργο της Αστυνομίας και από τα αριστερά (βλέπε την «Αυγή») τον καλούν να παραιτηθεί! Πολύτιμα είναι και τα ρεπορτάζ που δημοσιεύονται κάθε ημέρα στις εφημερίδες (οι συνάδελφοι του «Εθνους», για παράδειγμα, κάνουν εξαιρετική δουλειά). Οι αλήτες και ρουφιάνοι, γνωστοί και ως δημοσιογράφοι, συμβάλλουν αποφασιστικά στην αποκάλυψη εγκλημάτων και εγκληματικών ευθυνών. Ας το θυμόμαστε. Ας θυμόμαστε ακόμα ποιοι συναγελάζονταν στα κανάλια με τους φασίστες, τρυπώντας την ίδια ώρα τα αυτιά μας με τις αντιμνημονιακές κραυγές τους. Ας θυμόμαστε και εκείνους που έφτασαν να χαρακτηρίσουν τη δολοφονία του Φύσσα προβοκάτσια για να πληγούν οι κοινωνικοί αγώνες. Είναι μικρή αυτή η χώρα, γνωριζόμαστε καλά μεταξύ μας.

Εχει πολλά προτερήματα αυτός ο λαός. Είμαστε ικανοί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να δείξουμε μια αλληλεγγύη και μια αυταπάρνηση που θα τις ζήλευαν πολλοί. Υποφέρουμε όμως από μια ζήλεια, μια δυσπιστία και μια αμετροέπεια που μπορούν να μας καταστρέψουν.