Οι ελληνικές βιομηχανίες παράγουν με υψηλό «καπέλο» στο ρεύμα
Μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της ΔΕΗ στην Κοζάνη. Η ελληνική αγορά παραμένει κλειστή, καθώς κυριαρχείται από ένα και μόνο προμηθευτή
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Και ενώ τα αίτια της ακρίβειας στο φυσικό αέριο, εκτός των φόρων, είναι η ύπαρξη ενός και μόνο ξένου βασικού προμηθευτή (η Γκαζπρόμ καλύπτει πάνω από το 60% των ελληνικών αναγκών), στον ηλεκτρισμό αντίθετα το υψηλό κόστος οφείλεται στα ακριβά τιμολόγια με τα οποία χρεώνεται η βιομηχανία.
Εδώ και πάνω από χρόνο, η Ενωση Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ), που εκπροσωπεί τις πιο ενεργοβόρες βιομηχανίες, «φωνάζει» ότι μετά και τις τελευταίες αυξήσεις που επέβαλε μονομερώς η ΔΕΗ το κόστος ρεύματος κυμαίνεται κοντά στο 30% του συνολικού λειτουργικού τους κόστους.
«Οταν μια ιταλική, ισπανική ή γερμανική βαριά βιομηχανία με 24ωρη λειτουργία μπορεί και αγοράζει ρεύμα προς 55 ευρώ τη μεγαβατώρα, η αντίστοιχη ελληνική τιμολογείται προς 70 ευρώ. Στη μέση τάση, όπου έχουμε συνολικά 9.000 επιχειρήσεις, η τιμή κυμαίνεται στα 102-103 ευρώ έναντι 65 ευρώ του Γερμανού.
Πώς είναι δυνατόν οι ελληνικές επιχειρήσεις να ανταγωνιστούν στις χώρες προορισμού των προϊόντων τους, που είναι η λεκάνη της Μεσογείου, τους Ιταλούς και τους Ισπανούς όταν δεν έχουν αντίστοιχο ενεργειακό κόστος;» λέει ο Αντώνης Κοντολέων, εκπρόσωπος της ΕΒΙΚΕΝ.
Η εμπειρία των διεθνών αγορών έχει δείξει ότι εκεί όπου δουλεύει ο ανταγωνισμός (π.χ. Βέλγιο, Τσεχία, Πολωνία, Βρετανία, Ρουμανία, Ιταλία), οι βιομηχανίες σταθερού προφίλ, όσες δηλαδή λειτουργούν επί 24ώρου βάσεως, έχουν δυνατότητα να απευθυνθούν σε πολλούς προμηθευτές, όχι όπως εδώ, που η αγορά έχει απελευθερωθεί μόνο στα λόγια.
Στη Γερμανία, για παράδειγμα, μια βαριά βιομηχανία για να καλύψει τις ανάγκες της σε ρεύμα μπορεί να κλείσει συμφωνία με παραπάνω από έναν παραγωγό (RWE ή EON) και με έναν από τους εκατοντάδες εμπόρους που υπάρχουν, πετυχαίνοντας προφανώς καλύτερες τιμές.
Αλλωστε στις περισσότερες από τις χώρες αυτές το ηλεκτρικό ρεύμα πωλείται με «διμερή συμβόλαια», απευθείας δηλαδή από τους παραγωγούς ή τους εμπόρους προς τις βιομηχανίες. Εδώ αντίθετα υπάρχουν πολλοί ενδιάμεσοι, άρα και πολλά «καπέλα».
Το εργοστάσιο αλουμινίου του Ομίλου Μυτιληναίου, για παράδειγμα, πληρώνει ως προσωρινή τιμή 42 ευρώ τη μεγαβατώρα (κατόπιν παρέμβασης της ΡΑΕ, αφού η υπόθεση έχει παραπεμφθεί στη διαιτησία) έναντι πάνω από 60-70 ευρώ του τιμολογίου της ΔΕΗ και ενώ στις χώρες της ΕΕ τα εργοστάσια αλουμινίου δουλεύουν με τιμολόγια 30 ευρώ/μεγαβατώρα.
Google news
