Δεν θέλω να κάνω τον μάντη, αλλά αυτή η ιστορία που ανέκυψε τώρα, και σύμφωνα με την οποία ζητείται σύγκληση του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας προκειμένου να απομονωθεί η (ήδη απομονωμένη) Χρυσή Αυγή, δύσκολα θα καταλήξει κάπου. Αν τελικώς πραγματοποιηθεί. Διότι μπορεί να ζητούν τη σύσκεψη οι πολιτικοί αρχηγοί του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου», αλλά έχει κανένα νόημα αν δεν καταλήξει κάπου; Και τι τον πέρασαν τον Πρόεδρο Κάρολο (τα σέβη μου, πατριώτη), ότι η αποστολή του είναι να ακούει απόψεις; Αν είναι έτσι, τις διαβάζει (τις απόψεις τους) καθημερινά, σας διαβεβαιώ.
Με την έννοια αυτή, κατανοώ απολύτως τη δυσπιστία που κατέγραψα συνομιλώντας χθες βράδυ με παράγοντα της Προεδρίας της Δημοκρατίας ενόψει των σημερινών επισκέψεων στον Πρόεδρο του Αλέξη Τσίπρα και του Φώτη Κουβέλη, και με δεδομένη τη χθεσινοβραδινή τηλεφωνική επικοινωνία του προέδρου Βαγγέλη με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
«Η σύσκεψη», μου ανέφερε ο εν λόγω παράγων, «για να συγκληθεί θα πρέπει να έχει αποτέλεσμα. Αλλιώς δεν έχει νόημα. Για τον λόγο αυτόν, της οποιασδήποτε πρωτοβουλίας του Προέδρου επί του θέματος, θα πρέπει να προηγηθεί διαβούλευση μεταξύ της κυβέρνησης και των κομμάτων. Σύσκεψη για να καταδικαστεί απλώς η Χρυσή Αυγή και οι πρακτικές της δεν έχει λόγο να πραγματοποιηθεί, τα κόμματα έτσι κι αλλιώς το έχουν κάνει ήδη».
Σημαντικό γεγονός στην όλη συζήτηση θεωρώ ότι είναι πως το Μέγαρο Μαξίμου δεν έχει κάνει ακόμη, τουλάχιστον ώς την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, καμία κίνηση προς την Προεδρία της Δημοκρατίας. Ητοι, δεν έχει ζητηθεί από τον Πρόεδρο να κάνει δεκτό στην Προεδρία τον πρόεδρο Αντώνη, ούτε υπάρχει – πάντοτε επί του παρόντος – κάποια σχετική ένδειξη. Αρα, για τις κάμερες γίνεται όλο το σκηνικό…
Δεν το βλέπω να περνάει καλά…
Ανεξαρτήτως όλων των παραπάνω πάντως, αξιολογώ ως σοβαρή την παρέμβαση του αδάμαστου αρχηγού του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» Π. Καμμένου, ο οποίος αδιαφορώντας εντελώς για την τυφλή βία η οποία μεσοβδόμαδα τον στοχοποίησε, βρήκε το σθένος να παρέμβει δημοσίως υπέρ της σύγκλησης του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών. Βεβαίως έθεσε ορισμένες προϋποθέσεις – αλίμονο… – οι οποίες δεν νομίζω ότι θα ικανοποιηθούν, αλλά τέλος πάντων.
Με τη σειρά μου, εισηγούμαι στην Προεδρία της Δημοκρατίας αν είναι να συγκαλέσει το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών, να μην το κάνει αύριο, διότι ο ακατάβλητος ηγέτης Πάνος έχει προγραμματίσει σύγκληση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος.
Θέμα της συνόδου είναι οι «τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις», αλλά οι δικές μου πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν θα περάσει καλά, γι’ αυτό όσο είναι καιρός ακόμη ας το σκεφθεί καλύτερα και ας την αναβάλει. Δεν χάλασε ο κόσμος. Οπως μου ανέφεραν θα του την «πέσουν» διάφοροι βουλευτές, που «έχουν βαρεθεί τα καμώματά του» (κατά τη σχετική ασεβή αναφορά της πηγής μου). Χωρίς να φιλοδοξώ και πάλι να κάνω τον μάντη, εκτιμώ ότι ο πρόεδρος Πάνος θα κληθεί να εξηγήσει «πού οδηγείται το κόμμα» με δηλώσεις τύπου «λιντσάρετε τον Πάχτα» ή με «πρωτοβουλίες» όπως αυτή της μετάβασης στο σημείο της δολοφονίας του Π. Φύσσα την ώρα που εξελισσόταν εκεί συγκέντρωση εξωκοινοβουλευτικών ομάδων…
Ενα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο, που ασφαλώς (θα) απεικονίζει τη γενικότερη κατάσταση του κόμματος υπό την εμπνευσμένη ηγεσία του αεικίνητου προέδρου Πάνου, είναι πόσοι και ποιοι από την Κοινοβουλευτική Ομάδα θα απουσιάσουν αρνούμενοι να υποστούν έναν ακόμη «δεκάρικο» του προέδρου περί της παγκόσμιας συνωμοσίας που εξυφαίνεται εις βάρος του…
Τούτων δοθέντων, οφείλω να ομολογήσω ότι πλέον αντιλαμβάνομαι απολύτως τη σύγχυση στην οποία έχει περιέλθει, καθότι πληροφορήθηκα «από πρώτο χέρι» τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες όσων ακολούθησαν τον ξυλοδαρμό τον οποίο υπέστη από εξωκοινοβουλευτικούς την Τετάρτη.
Διευρύνω δε τις από του «Βήματος» σχετικές αποκαλύψεις για την… ανεύρεση του προέδρου Πάνου, λίγα λεπτά μετά την επίθεση, εντός τουαλέτας τού (σε κοντινή σχετικά απόσταση από το σημείο της επίθεσης) υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, αναφέροντας ότι ήταν σε κατάσταση σοκ. Ηταν πανικόβλητος (δεν μπορώ να φανταστώ ότι αυτό το τέρας ψυχραιμίας είχε πανικοβληθεί) και επιπλέον ισχυριζόταν, στον προστρέξαντα υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, ότι τον έχουν… πυροβολήσει!
– Πού; ρώτησε με πραγματικό ενδιαφέρον ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, καλώντας ταυτόχρονα τον σε υπηρεσία ευρισκόμενο γιατρό του Λιμενικού Σώματος.
– Εδώ, πιο πάνω στη γέφυρα, με πυροβόλησαν σου λέω…
– Ανοιξε το πουκάμισο, τον κάλεσε ο υπουργός που δεν μπορούσε να φανταστεί ότι στη γέφυρα του περιφερειακού του λιμανιού είχε στηθεί ενέδρα από πληρωμένους δολοφόνους για να εξοντώσουν τον πρόεδρο.
Ηρθε ο γιατρός, άνοιξε εκείνος το πουκάμισο (το γνωστό πουκάμισο – ενθύμιο αντίστασης και αγώνα, που θέλω να ελπίζω ότι έγινε ήδη κορνίζα στα κεντρικά γραφεία του κόμματος), αλλά δεν βρήκε κανένα τραύμα από σφαίρα.
Δεδομένου ότι ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης πιθανόν να έχει λόγους να αμφισβητεί την αξιοπιστία του αρχηγού, αλλά εγώ όχι, δυο τινά έχουν συμβεί κατά την άποψή μου:
– ή πράγματι κάποιος πυροβόλησε τον πρόεδρο αλλά δεν τον πέτυχε
– ή πάνω στη μηχανή που τον διέσωσε από το σημείο της επίθεσης των εξωκοινοβουλευτικών και υπό το κράτος του πανικού, θεώρησε πυροβολισμό κάποια «εξάτμιση» της μηχανής που έτρεχε «γκαζωμένη».
Προσωπικά τείνω υπέρ της πρώτης εκδοχής. Αφού το είπε ο πρόεδρος Πάνος, εγνωσμένης αξιοπιστίας ως γνωστόν, έτσι θα είναι. Ασε δε που γνωρίζει από όπλα – δεν θέλω να υπεισέλθω επί του παρόντος στο θέμα αυτό…
Περί λεσχών και εφέδρων
Αναφέροντας όπλα δεν μπορώ να μην καταγράψω τη διαμαρτυρία του εφέδρου καταδρομέα Φαήλου «Ελλάς, Ελλάς, Αντώνης Σαμαράς» Κρανιδιώτη με αφορμή τα όσα κατέγραψα εδώ το Σάββατο για τις «δραστηριότητες» μιας Λέσχης Ειδικών Δυνάμεων του Νομού Τρικάλων, η οποία κάνει σκοποβολή στο πεδίο βολής της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών στην περιοχή.
Κατά τον Φαήλο δεν υπάρχει τίποτε το μεμπτόν στη λειτουργία αυτών των λεσχών- ο ίδιος είναι μέλος μιας τέτοιας λέσχης και ασκείται, μου είπε, τακτικά.
– Για ποιον λόγο; ρώτησα αφελώς.
– Μα είμαι έφεδρος. Για όταν με χρειαστεί η πατρίδα.
– Και εγώ έφεδρος δίοπος είμαι, του απάντησα, αλλά δεν βλέπω να με χρειάζεται η πατρίδα…
– Εγώ έχω υπηρετήσει στις Ειδικές Δυνάμεις και έχω κάνει ακόμη και ρίψεις με αλεξίπτωτο.
Δεν το συνέχισα, δεν είχε νόημα. Μου εξήγησε πάντως ότι οι λέσχες αυτές στελεχώνονται από «σοβαρούς ανθρώπους, αποστράτους» και πως δεν έχουν σχέση με κόμματα. Και ότι υπάρχουν μεν κάποιοι ακραίοι, αλλά αυτοί έχουν συγκροτήσει άλλη ομοσπονδία εφέδρων.
Αντε να βρεις άκρη τώρα…