[Αγιογραφίες] Τσουνάμι

ΣΕ μια κόλλα χαρτί. Μπορεί και σε περισσότερες από μία. Πάντως η υπόθεση της Χρυσής Αυγής τείνει να μετατραπεί σε μια ογκώδη δικογραφία. Μια δικογραφία που πάει να συνενωθεί και να γίνει ποινικό τσουνάμι.

ΣΕ αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ, που είδε τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη να ενσαρκώνει για λογαριασμό του μια πολιτική δικαίου, η ΝΔ δεν είχε ευτυχήσει έως τώρα να έχει στις γραμμές της έναν πολιτικό που να σταθεί σωστά στην Κατεχάκη. Ο Βουλγαράκης πήγε καλά στους Ολυμπιακούς αλλά μετακινήθηκε λόγω της ιστορίας των υποκλοπών για να τα κάνει μετά θάλασσα. Ο Πολύδωρας – ε, ποιος θέλει να θυμάται τη θητεία του στο Δημόσιας Τάξης… Οσο για τον Προκόπη Παυλόπουλο, αυτός τους ξεπέρασε όλους από κάθε άποψη. Ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη ο Νίκος Δένδιας δεν φαινόταν αυτόματη επιλογή. Ο κολεγιόπαις δικηγόρος εκ Κερκύρας δεν έδειχνε κομμένος και ραμμένος για τη θέση. Η αλήθεια είναι πως είχε αποτελέσει θετική έκπληξη ώς τώρα. Από τη βραδιά όμως του φονικού στην Αμφιάλη το σκηνικό πήρε εντελώς άλλα χαρακτηριστικά – ιστορικά.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, χρειάστηκε μία δολοφονία με μαχαίρι που έγινε, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ενώπιον της Αστυνομίας για να φανεί ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα εκτροπής και ότι η Χρυσή Αυγή είναι καθαρή απειλή για τη δημοκρατία. Οχι, δεν απειλείται πραξικόπημα – σύμφωνα με την κλασική εκδοχή. Είναι όμως φανερό ότι η οργάνωση λειτουργεί σαν να μην υπάρχει έννομη τάξη. Και ότι η πολιτική αντιπαράθεση διεκπεραιώνεται με τρόπο που υπάγεται στην ποινική Δικαιοσύνη. Στη Βουλή είχαμε έως τώρα προκλητικές συμπεριφορές  –  που όμως έμεναν στο επίπεδο της φραστικής βίας. Βεβαίως, στο πεζοδρόμιο είχαμε καθαρή βία. Αλλά μέχρι τα πράγματα να φθάσουν σε δολοφονία – και μάλιστα ενώπιον μαρτύρων – η Χρυσή Αυγή αντιμετωπιζόταν με ανοχή από τις Αρχές. Εν μέρει γιατί η κυβέρνηση φαινόταν να διστάζει για το πώς να την αντιμετωπίσει. Και με αυτό τον τρόπο έδινε λάθος μήνυμα στον κρατικό μηχανισμό, αλλά, κακά τα ψέματα, και στη Δικαιοσύνη.

Η πρωτοβουλία του Δένδια να συνενώσει αδικήματα και να τα στείλει στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου με τρόπο που εμφανίζει συνολικά τη Χρυσή Αυγή ως εγκληματική οργάνωση συνιστά νομική υπέρβαση και μαζί σημαντική πολιτική πράξη. Τελειώνει η άγονη συζήτηση για το αν η Χρυσή Αυγή μπορεί ή δεν μπορεί να τεθεί εκτός νόμου ως κόμμα. Και τίθεται η Χρυσή Αυγή – τα μέλη της δηλαδή – ενώπιον του νόμου. Είναι ένας τρόπος να κοπεί ένας γόρδιος δεσμός που ταλαιπωρεί εδώ και αρκετό καιρό την ελληνική πολιτική και, ειδικά, την ελληνική Δεξιά. Διότι η αλήθεια είναι ότι μόνο η Δεξιά μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την άκρα Δεξιά.

Ο Δένδιας ξεπερνάει λοιπόν το πρόβλημα, δίνει καθαρό σήμα και πετάει το θεσμικό μπαλάκι εκεί που πρέπει: στη Δικαιοσύνη. Αλλωστε ο πρώτος νομομαθής της κυβέρνησης, δηλαδή ο Βαγγέλης Βενιζέλος, έχει ήδη πει ότι θεωρεί επαρκές το νομικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των πράξεων της Χρυσής Αυγής. Ολα αυτά συνιστούν μικρό και αυτονόητο βήμα – τι πιο απλό από την παραπομπή στη Θέμιδα αξιόποινων πράξεων; Αποτελούν όμως άλμα για την ελληνική πολιτική.