[Ενστάσεις] ΥΠΠΟ Vs ΥΜΑΘ

Η φράση «όπου υπάρχει υπουργείο Πολιτισμού απουσιάζει ο πολιτισμός» αποδίδεται στον Μάνο Χατζιδάκι. Νόμιζα ότι στη χώρα που, ως γνωστόν, γέννησε τον πολιτισμό, τέτοιες φράσεις είναι περιττές, άλλωστε κι αν έχουμε υπουργό Πολιτισμού είναι σαν να μην υπάρχει. Οταν όμως έμαθα ότι υπάρχει, κι ότι με τις πρακτικές του τσαντίστηκε ο πρόεδρος του Κέντρου Κινηματογράφου και μαζεύει τα πράγματά του, αποφάσισα να μάθω λεπτομέρειες για την περσόνα αυτή που, ασφαλώς, δεν μπορεί να είναι τυχαία. Τι άνθρωπος, λοιπόν, δεσπόζει σε αυτό τον ευαίσθητο χώρο, με τι δραστηριοποιείται και γιατί τροφοδοτεί τέτοια πάθη; Ασφαλέστερος τρόπος να μάθει κανείς, η ιστοσελίδα του υπουργείου.

Κατ’ αρχάς διαπίστωσα ότι ο υπουργός Πολιτισμού (ΥΠΠΟ) ονομάζεται Πάνος Παναγιωτόπουλος και είναι παλαιός δημοσιογράφος, οπότε γνωρίζοντας τη σημασία των δημοσιογράφων εν τω συγχρόνω βίω αυξήθηκαν οι προσδοκίες μου. Στη συνέχεια έμαθα ότι προτού ασχοληθεί με τον πολιτισμό είχε ασχοληθεί με τον πατριωτισμό, και χάρηκα, διότι ο πατριωτισμός είναι πολύ σπουδαίο πράγμα και όταν ο πατριωτισμός παντρεύεται με τον πολιτισμό βγαίνουν τελετές όπως η Πολεμική Αρετή των Ελλήνων και ηρωικές πρωτιές στη Γιουροβίζιον. Τρίτον, διαπίστωσα ότι πολιτεύεται με το στυλ ενός αγαπημένου μου υπουργού, του ΥΜΑΘ, και χάρηκα που ένας καλλιτέχνης της πολιτικής όπως ο Θ. Καράογλου έχει κάνει σχολή.

Τι ακριβώς κάνει, όμως, ο ΥΠΠΟ; Συνήθως στέλνει συγχαρητήρια ή συλλυπητήρια και στο ενδιάμεσο κάνει ορισμένες καίριες παρεμβάσεις, στόχος των οποίων είναι να αλλάξει ο πολιτιστικός χάρτης. Στο πλαίσιο αυτών των δραστηριοτήτων, που στόχο έχουν δηλαδή τον χάρτη, από τα τέλη Αυγούστου έχει κάνει τα εξής: Πρώτον, το ΥΠΠΟ συντήρησε και αποκατέστησε τις φθορές στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη στο Ναύπλιο. Δεύτερον, με αρτιμελή τον Γέρο του Μοριά, έκανε γενναίο διάβημα στον τούρκο ομόλογό του για τον ναό του Προφήτη Ηλία κοντά στη Σμύρνη, που απειλείται από τη διάνοιξη αυτοκινητοδρόμου. Κατά τα άλλα, τρίτον, στις 11/9 συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και, προχθές, τέταρτον, αφού συσκέφθηκε για τις θεατρικές άδειες, είδε (πέμπτον και φαρμακερό) τον υπουργό Επικρατείας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων δρα Σουλτάν αλ Τζαμπέρ, με τον οποίο «αντάλλαξε απόψεις για μια στρατηγική και μόνιμη συνεργασία των δύο χωρών στον πολιτιστικό τομέα». Ελαβε μάλιστα πρόσκληση να τον επισκεφθεί στη χώρα του για να συνεχίσουν τις συζητήσεις τους και να εξειδικεύσουν τις αποφάσεις τους.

Χαίρομαι διότι έτσι όπως πάει, ο ΥΠΠΟ πολύ σύντομα θα ξεπεράσει και τον ΥΜΑΘ σε αναπτυξιακή δραστηριότητα και σε καλλιτεχνικό τεμπεραμέντο. Και με το σπαθί του θα γίνει το νέο μου είδωλο.