[Διαστάσεις] Και οι νεοναζί ανεβαίνουν

Ας πούμε ότι μεθαύριο γίνονταν πρόωρες εκλογές. Ας πούμε επίσης ότι τα γκάλοπ που είδαν αυτή την εβδομάδα το φως της δημοσιότητας και αναδεικνύουν πρώτο κόμμα τον ΣΥΡΙΖΑ – τα «γκάλοπ της ανατροπής», όπως τα χαρακτήρισε χθες μια εφημερίδα – αποτυπώνουν με κάποια ακρίβεια τις προθέσεις της κοινής γνώμης. Αν συνέβαιναν αυτά, η εικόνα που θα προέκυπτε την Κυριακή το βράδυ δεν θα ήταν ακριβώς ζηλευτή.

Πρώτα απ’ όλα, δεν θα μπορούσε να σχηματιστεί κυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπαιρνε μεν το μπόνους των 50 εδρών αλλά το μόνο κόμμα με το οποίο θα μπορούσε να συμμαχήσει θα ήταν οι Ανεξάρτητοι Ελληνες. Το ΚΚΕ απορρίπτει οποιαδήποτε συνεργασία με «αστικά» κόμματα, ενώ σύμπραξη με τον ΣΥΡΙΖΑ απέκλεισε χθες κατηγορηματικά και ο Φώτης Κουβέλης (αν υποθέσουμε βέβαια ότι η ΔΗΜΑΡ θα μπει στη Βουλή). Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς γιατί ζητά τόσο επιτακτικά ο Αλέξης Τσίπρας εκλογές. Το όνειρό του είναι να κάνει μια «αντιμνημονιακή» κυβέρνηση με τον Πάνο Καμμένο; Αυτό εννοεί ο Πάνος Σκουρλέτης όταν χαρακτηρίζει «ενθαρρυντικές» τις τελευταίες δημοσκοπήσεις; Και αν ισχύει αυτό, μήπως πρέπει να ενημερωθεί εγκαίρως ο ελληνικός λαός;

Το ισχύον εκλογικό σύστημα αποκλείει τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης στην οποία δεν θα μετέχει το πρώτο κόμμα. Αυτό σημαίνει πως στο υποθετικό σενάριο που εξετάζουμε οι διερευνητικές εντολές και στα επόμενα κόμματα θα ήταν ατελέσφορες. Με μια μεγάλη, θεμελιώδη, ανατριχιαστική διαφορά: το τρίτο κόμμα που θα ελάμβανε την εντολή θα ήταν η Χρυσή Αυγή! Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να καλεί για τον σκοπό αυτό τον Νίκο Μιχαλολιάκο. Σίγουρα θα προτιμούσε να παραιτηθεί, γεγονός που θα προκαλούσε μια μεγάλη και πολύ επικίνδυνη πολιτική κρίση.

Το μόνο σενάριο που θα επέτρεπε τη διακυβέρνηση της χώρας θα ήταν η διάψευση των δημοσκοπήσεων και η επανάληψη του σημερινού σκηνικού ή μιας παραλλαγής του. Αλλά αυτό αίρει οποιονδήποτε λόγο για την πραγματοποίηση πρόωρων εκλογών.

Η μοναδική πραγματική «ανατροπή», λοιπόν, αυτών των δημοσκοπήσεων είναι η συνεχής, αθόρυβη, απειλητική άνοδος της Χρυσής Αυγής. Τα κόμματα του «συνταγματικού τόξου» τσακώνονται, και οι νεοναζί ανεβαίνουν. Οι πολιτικοί συγκρούονται στα τηλεοπτικά πάνελ για τη θεωρία των δύο άκρων, και οι νεοναζί ανεβαίνουν. Τα «συσσίτια μόνο για Ελληνες» προκαλούν κατακραυγή, και οι νεοναζί ανεβαίνουν. Η ανεργία αυξάνεται, το πρωτογενές πλεόνασμα έρχεται σύντομα ή όχι και τόσο σύντομα, και οι νεοναζί ανεβαίνουν. Πολλαπλασιάζονται τα αφιερώματα στα ξένα έντυπα για την απειλή της Ακροδεξιάς, και οι νεοναζί ανεβαίνουν. Κάτι λοιπόν πρέπει να γίνεται λάθος. Κι αυτό το λάθος πρέπει να συζητηθεί τώρα, όχι μετά το εκλογικό σοκ.

Γιατί τότε θα είναι αργά.