[Εμπιστευτικά] Να τελειώνουμε!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Δεν θα ληφθούν νέα μέτρα σε περίπτωση συνομολόγησης νέου Μνημονίου, δηλώνει ο Γιάννης Στουρνάρας και έχω όλη την καλή διάθεση να δεχθώ ότι το πιστεύει και το επιδιώκει.
Το θέμα όμως δεν είναι τι λέει ο υπουργός. Αλλά τι λένε και οι άλλοι.
Διότι υποψιάζομαι ότι ο υπουργός Οικονομικών παραβλέπει ότι το πρόβλημα δεν είναι τα νέα μέτρα. Τέτοια δεν πρόκειται, ούτως ή άλλως, να ληφθούν, αφού δεν υπάρχει κανείς για να τα ψηφίσει.
Το πρόβλημα είναι η τρόικα. Μια διαδικασία δηλαδή ελέγχου ακόμη και του ίδιου του υπουργού Οικονομικών, η οποία έχει αποδειχθεί επαρκώς αναποτελεσματική και βαθιά εξευτελιστική για τη χώρα και την κυβέρνησή της.
Για να το πω με απλά λόγια, το ζητούμενο για την Ελλάδα δεν είναι αν θα υπάρξουν νέα μέτρα – υποθέτω δεν θα υπάρξουν…
Αλλά αν θα υπάρξει νέο Μνημόνιο. Αν δηλαδή θα εξακολουθήσει να ισχύει μια ατιμωτική και προσβλητική διαδικασία επιτήρησης.
Είναι προφανές ότι κάτι τέτοιο επιδιώκουν οι Γερμανοί και ορισμένοι κύκλοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Δεν τους ενδιαφέρουν τόσο τα μέτρα όσο η παράταση της επιτήρησης, ακόμη και μετά τη λήξη της χρηματοδότησης, τον προσεχή Μάιο.
Μόλις προ δεκαπενθημέρου το «Spiegel» έγραφε ότι «η πίεση αποδίδει μόνο όταν τους δίνουμε τη βοήθεια κομμάτι κομμάτι» και ότι «η απειλή της παύσης πληρωμών είναι το μόνο όπλο της τρόικας».
Την ίδια στιγμή, στο ντιμπέιτ με τον Στάινμπρουκ η Μέρκελ διαβεβαίωσε τους Γερμανούς ότι «θα συνεχίσει να πιέζει την Ελλάδα» για μεταρρυθμίσεις και άλλες ταρζανιές.
Η ιδέα ενός νέου Μνημονίου (που έριξε ο Σόιμπλε και υιοθέτησε ο Ντράγκι) αυτόν ακριβώς τον στόχο υπηρετεί, είτε περιλαμβάνει νέα μέτρα είτε όχι. Τον έλεγχο.
Δεν ξέρω αν έχει καταστεί σαφές σε όλους πόσο κακό έκανε ακόμη και στο ίδιο το πρόγραμμα προσαρμογής η δραστηριότητα της τρόικας.
Ξεκίνησε σαν κόλπο της κυβέρνησης Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου ώστε να φαίνεται ότι τα σκληρά μέτρα επιβάλλονται από τους έξω και όχι από τους αγαθούς σοσιαλιστές που κυβερνούν.
Και κατέληξε να αποτελεί το μεγαλύτερο βαρίδι ολόκληρης της μνημονιακής προσπάθειας.
Οχι μόνο επειδή έπεσαν έξω στους σχεδιασμούς τους. Ούτε επειδή άρχισαν να εξυπηρετούν αμφιλεγόμενες επιδιώξεις.
Αλλά και επειδή η παρουσία τους ενεργοποίησε ανακλαστικά εθνικής αξιοπρέπειας, τα οποία κατέστησαν πολύ πιο δυσχερή την πολιτική διαχείριση μιας (ούτως ή άλλως) σκληρής προσαρμογής.
Υπό αυτή την έννοια, το τέλος της μνημονιακής εποχής σημαίνει να τελειώνουμε με την τρόικα, όχι μόνο να μην πάρουμε άλλα μέτρα.
Και, αν δεν απατώμαι, αυτό υποσχέθηκε ο Σαμαράς στη Θεσσαλονίκη.
Google news
