[Κιόσκι] Εκλογές στο βασίλειο της μακαριότητας

Μέχρι πρόσφατα οι Γερμανοί αγνοούσαν στην πλειονότητά τους ότι ο Σεπτέμβριος ήταν ο μήνας των εκλογών στη χώρα τους. Τώρα το ξέρουν σχεδόν όλοι. Αλλά και πάλι δεν φαίνεται να τους απασχολεί ιδιαίτερα το γεγονός. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το ένα τρίτο των εκλογέων θα αποφασίσει τι θα ψηφίσει μόνο όταν κλείσει την κουρτίνα που προστατεύει τη μυστικότητα της ψήφου. Ο συνδυασμός της αδιαφορίας και της αναποφασιστικότητας οδηγεί σε ένα συμπέρασμα: οι εκλογές δεν γίνονται σε μια χώρα που βρίσκεται στο επίκεντρο μιας ηπείρου σε βαθιά κρίση αλλά στο βασίλειο της μακαριότητας.

Η Γερμανία αισθάνεται σαν όαση ηρεμίας σε ένα σκηνικό χάους, μια γωνιά παραδείσου σε μια κόλαση που βράζει από την αύξηση της ανεργίας και την άνοδο της Ακροδεξιάς. Δύο εβδομάδες πριν από μια εκλογική αναμέτρηση που πολλοί στην υπόλοιπη Ευρώπη θα παρακολουθήσουν με κομμένη την ανάσα, οι γερμανοί πολίτες στέλνουν ένα μήνυμα αυταρέσκειας, μεταδίδουν μια αίσθηση βεβαιότητας ότι ακόμη και στα ερείπια της Γηραιάς Ηπείρου η ζωή στη χώρα τους θα συνεχιστεί μακάρια και χαλαρή, παραδομένη στην υπνωτική δύναμη της Ανγκελα Μέρκελ, επαναπαυμένη στην πεποίθηση ότι η Γερμανία δεν εξαρτάται πια από την Ευρώπη αλλά ότι η Ευρώπη θα εξαρτάται πάντα από τη Γερμανία. Είναι μια στρεβλή αντίληψη που καλλιεργεί μια αίσθηση μηδενικού ρίσκου, ένα αίσθημα αλαζονείας που υποδαυλίζεται από την πεποίθηση ότι η πλημμύρα του υπογείου δεν πρόκειται να φτάσει ποτέ στο ρετιρέ.

Για τα δικά μας πολιτικά ήθη φαίνεται μάλλον παράξενο ότι το έργο της αφύπνισης της γερμανικής κοινής γνώμης ανέλαβε ένα συνδικάτο με ένα βίντεο που, όπως μπορεί να διαπιστώσει όποιος το παρακολουθήσει στην ηλεκτρονική έκδοση της Guardian, δεν διακρίνεται για τον καταγγελτικό του λόγο αλλά για το χιούμορ του. Το πνεύμα του είναι ότι η μακαριότητα σκεπάζει σαν πέπλο τα προβλήματα της γερμανικής κοινωνίας, ότι η επομένη των εκλογών δεν θα βρει αναγκαστικά τη Μέρκελ χαμογελαστή και τον Πέερ Στάινμπρουκ τεθλιμμένο. Το μήνυμα προς τους πολίτες είναι «σε αυτές τις εκλογές πήγαινε να ψηφίσεις». Το συνδικάτο των μεταλλουργών δεν έχει την αφέλεια να υποδείξει το πρόσωπο. Υπενθυμίζει, όμως, τον τρόπο.

Θα μπορούσε, λοιπόν, η 23η Σεπτεμβρίου να είναι μια διαφορετική ημέρα για τη Γερμανία και επομένως για την Ευρώπη; Το Spiegel επισημαίνει διάφορους κινδύνους για την Καγκελάριο, οι οποίοι θα μπορούσαν να μετατρέψουν τη σιγουριά της νίκης σε μια εφιαλτική ήττα. Οπως λένε και οι μεταλλουργοί στο βιντεάκι τους, «στις 22 Σεπτεμβρίου η τράπουλα θα ανακατευτεί». Και τότε μπορεί να αποκαλυφθεί, επιτέλους, η φενάκη της μακαριότητας.