[Στίγμα] Ποια… συνέντευξη;

Είμαι πολύ απογοητευμένος. Πολύ όμως. Οχι πως είμαι κολλημένος με την μπάλα (που είμαι…), αλλά κάθε φορά που χάνεται μια παράδοση αισθάνομαι ότι αποχαιρετώ ένα κομμάτι από τη ζωή μου. Το ένιωσα πάλι χθες το μεσημέρι. Επικοινώνησα με έναν από τους ανθρώπους μου στο Μέγαρο Μαξίμου, προκειμένου να πληροφορηθώ τα των εγκαινίων της Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης και της εκεί παρουσίας του προέδρου Αντώνη.

– Θα πάει Θεσσαλονίκη το Σάββατο, θα κάνει τα εγκαίνια της Εκθεσης, θα μιλήσει και σε μια εκδήλωση, και το απόγευμα θα επιστρέψει Αθήνα.

– Συγγνώμη, δεν θα κάνει συνέντευξη Τύπου; ρώτησα συνοφρυωμένος…

– Οχι βέβαια, τι συνέντευξη να κάνει; Συνέντευξη κάνεις όταν έχεις να πεις κάτι. Τώρα, ενόψει γερμανικών εκλογών, τι θα μπορούσε να απαντήσει, ας πούμε στην ερώτηση: «Θα ζητήσετε νέο κούρεμα του χρέους;»…

Απάντησα με κάτι ιδιαίτερα πεζό: με… ξερόβηχα!

Δεν το εκτίμησε καθόλου.

– Σοβαρά μιλάμε τώρα…

Δεν έχω αντίρρηση αλλά, αν δεν με απατά η μνήμη μου, ισχύει διαχρονικά το «απορία ψάλτου βηξ»…

Υστερα έπεσα σε βαθιά μελαγχολία, γιατί θυμήθηκα την «καθιερωμένη» (έτσι τη χαρακτήριζαν τα δελτία ειδήσεων) συνέντευξη Τύπου που δινόταν την επομένη των εγκαινίων και αποτελούσε το εναρκτήριο λάκτισμα για την πολιτική περίοδο που ξεκινούσε με τα εγκαίνια της ΔΕΘ.

Ηταν αυτή η συνέντευξη, η «καθιερωμένη» που προαναφέρω, η οποία ξεκίνησε (ως φιλική κουβέντα του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς συντάκτες) επί Καραμανλή του πραγματικού στο εστιατόριο Ρέμβη, στην Αρετσού, συνεχίστηκε επί Ανδρέα  και Μητσοτάκη, και κάποια στιγμή μεταφέρθηκε αρχικά σε μια αίθουσα του Μακεδονία Παλάς ως κανονική συνέντευξη και αργότερα στο Βελλίδειο.

Σταματάω, γιατί θα με πάρουν τα κλάματα. Αν δεν πιάσω το «πού ‘ναι τα χρόνια, ωραία χρόνια, που ‘χες λουλούδια μες στην καρδιά»…

Σενάριο Νο 2

Συνέρχομαι. Η άλλη εκδοχή που υφίσταται σχετικά με την τακτική Σαμαρά στα εγκαίνια, «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώστε», αφορά τις προγραμματισμένες πορείες διαμαρτυρίας από συνδικάτα, φορείς κ.λπ. Η εικόνα ενός Βελλιδείου που θα θυμίζει φρούριο δεν είναι και ό,τι καλύτερο, άσε που μπορεί να γίνει και καμιά στραβή και να έχουμε άλλα. Το επιτελείο του προέδρου Αντώνη τον έπεισε (με σχετική ευκολία θα επισημάνω) να κάνει ό,τι και πέρυσι, και εκείνος θα κάνει αυτό ακριβώς.

«Δεν θέλει με τίποτα ο πρόεδρος να καταστεί η παρουσία του αφορμή για να κάψουν την πόλη», μου ανέφερε ο άνθρωπός μου στο Μαξίμου.

Εντάξει τώρα, υπερβολικό το βρίσκω. Αν θέλει κάποιος να κάψει την πόλη θα το κάνει και χωρίς την παρουσία του Σαμαρά, αυτά θα λέμε τώρα; Εδώ την άλλη φορά, προ διετίας αν θυμάμαι καλά – το είδα με τα μάτια μου – την πόλη την έκαψαν για πλάκα οι οπαδοί του Ηρακλή, οι αποκαλούμενοι και Γριές…

Μήπως την «κάνει» στο στενό;

Ενημερώνω πάντως όσους καίγονται να πληροφορηθούν σχετικά ότι ο πρόεδρος Αλέξης θα βρίσκεται κανονικά στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που προγραμματίζουν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ στη Θεσσαλονίκη, το Σάββατο το απόγευμα στο άγαλμα Βενιζέλου. Τα διαδιδόμενα ότι δήθεν ο αγωνιστής πρόεδρος θα αποφύγει να παρευρεθεί στη συγκέντρωση για τον φόβο των επεισοδίων που πιθανώς θα ακολουθήσουν δεν ευσταθούν, όπως εγκύρως με ενημέρωσε χθες βράδυ η πηγή μου στην Κουμουνδούρου.

– Ο πρόεδρος θα είναι εκεί, μου δήλωσε σταθερά.

Βρίσκω απολύτως λογική τη στάση του προέδρου, διότι αυτό περιμένει και ο λαός προκειμένου να ξεκινήσει (επιτέλους) τη διαδικασία για την ανατροπή των «βλαχοδημάρχων» που μας κυβερνούν…

Για την πορεία που θα ακολουθήσει τη συγκέντρωση δεν έχω ενημέρωση σχετικά με το τι θα πράξει ο πρόεδρος Αλέξης. Αν κρίνω από πέρυσι, πάντως, τον βλέπω να ξεκινάει και στο πεντάλεπτο να την «κάνει» δεξιά Καρόλου Ντηλ, που είναι και τα καφέ, για ένα φρέντο στα όρθια…

Τα φιλιά του Ιούδα

Στο ΠΑΣΟΚ όλα κινούνται στον ρυθμό του Συμποσίου του ΙΣΤΑΜΕ, που χθες έκανε πρεμιέρα αλλά απόψε είναι το φόρτε του, με τις ομιλίες των τριών προέδρων – Σημίτη, Γιώργου, Βενιζέλου.

Ελπίζω για απόψε ειδικά να μεταφερθεί ο χώρος των ομιλιών, διότι η αίθουσα που επελέγη για την έναρξη αποδείχθηκε πολύ μικρή και δεδομένου ότι δεν υπήρχαν εκτός αυτής βιντεογουόλ για να παρακολουθούν οι όρθιοι, ούτε καν ηχητική εγκατάσταση, περίσσεψε η γκρίνια.

Υπάρχει η θεατρική αίθουσα, στην οποία έδινε πέρυσι παραστάσεις ο Λαζόπουλος.

Ο Λαζόπουλος (χα…) φυσικά δεν ήταν εκεί χθες, ήταν όμως πολλοί άλλοι, και αυτό που έχω να καταγράψω εδώ είναι ότι περίσσεψαν οι αγκαλιές και τα χαμόγελα ανθρώπων που στον καιρό τους – θα το πω! – «μαχαίρωναν» πισώπλατα ο ένας τον άλλον.

Περασμένα ξεχασμένα, θα πει κάποιος, και θα συμφωνήσω. Αν και το ερώτημα που με βασανίζει από ημερών είναι: «καλά όλα αυτά, αλλά τι απήχηση έχουν στην κοινωνία»;

Ούτε λέξη

Οπως προανέφερα, το αποψινό κλείσιμο του φόρουμ είναι όλα τα λεφτά. Τρεις πρόεδροι μαζί να μιλούν για το ΠΑΣΟΚ του μέλλοντός τους δεν έχει ξαναγίνει, και με αυτή την έννοια το πράγμα παρουσιάζει, όπως και να το δεις, ενδιαφέρον. Από την πλευρά μου προσπάθησα να μάθω τι θα περιλαμβάνουν οι ομιλίες των δύο τέως, του Σημίτη και του Γιώργου. Σιγή ασυρμάτου. Λέξη από πουθενά. Μίλησα με τους ανθρώπους τους. «Γράφει μόνος του», μου ανέφεραν και οι δύο πλευρές. Ο Κ. Σημίτης, άρτι επιστρέψας από τους Αγίους Θεοδώρους, θα έγραφε χθες το βράδυ. Ο Γιώργος, που ως γνωστόν σβήνει και γράφει έως το παρά πέντε που θα ανέβει στο βήμα, επίσης δεν είπε λέξη στους συνεργάτες του. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Μπορεί πολλά, μπορεί και τίποτα. Το βράδυ θα γνωρίζουμε…

Ο… κληρονόμος

Αντιθέτως, έκανε γνωστή τη θέση του, φυσικά, χθες ο Γιώργος «είμαι ο αριστερός κληρονόμος του Ανδρέα» Παναγιωτακόπουλος. Σύμφωνα με δήλωση του πολύπειρου πολιτικού ανδρός «3η Σεπτέμβρη γιορτάζουν Σημίτης – Γιώργος – Βενιζέλος, οι εκπεσόντες άγγελοι του σοσιαλισμού». Κατά τον άδολο και αδιαφιλονίκητο θεματοφύλακα των αρχών και των αξιών του Κινήματος, «τριάντα εννέα χρόνια μετά αυτοί οι εκπεσόντες άγγελοι του Σοσιαλισμού, οι υπεξαιρετές (…!) της Ιστορίας και ασεβείς πολιτικοί κληρονόμοι, συναθροίζονται για να τιμήσουν την 3η του Σεπτέμβρη ως συνιστώσα πλέον της Δεξιάς και στρατονόμοι του λαού υπό τις διαταγές του 4ου οικονομικού Ράιχ. Κάνουν επιστημονικό συμπόσιο γιατί δεν τολμούν να αντικρίσουν άδειες πλατείες και στάδια».

Λογικό που το επισημαίνει. Διότι, όπως είναι γνωστό, όταν βρισκόταν στο κόμμα ο Γιώργος «είμαι ο αριστερός κληρονόμος» κ.λπ. Παναγιωτακόπουλος το ΠΑΣΟΚ όλο γεμάτες πλατείες και στάδια αντίκριζε…