[Στίγμα] Σαν να μην πέρασε μια μέρα!

Χαίρετε, καλό φθινόπωρο, και καλώς σας βρήκα. Ολους. Αναγνώστες πρώτα απ’ όλα. Και ύστερα όλους τους καλούς πελάτες της στήλης: από το ντουέτο «Αμποτ και Κοστέλο» που μας κάνει τη χάρη να μας κυβερνά (με τόση επιτυχία) έως το αριστερό αγόρι Αλέξη με την αριστοκρατική καταγωγή, που δεν μπορεί να συναγελάζεται με «βλάχους». Και από τον μπαρμπα-Φώτη που ξετίναξε την περυσινή παραγωγή τσίπουρου στον άξονα Καρδίτσα – Τρίκαλα – Ελασσόνα – Φάρσαλα έως το ροδομάγουλο παλικάρι Πάνο που προεδρεύει του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες». Και όλους τέλος πάντων εκείνους με τους οποίους πέρασα (και περάσαμε) μια θαυμάσια χρονιά, αλλά λόγω στενότητος χώρου και πλήρους αδυναμίας να συνέλθω από τις διακοπές θα αποφύγω να αναφέρω ονομαστικά.

Το ευτύχημα είναι ότι τα βρήκα όλα όπως τα άφησα. Σαν να μην πέρασε μια μέρα. Για να μην πω μια ώρα, και θεωρηθεί ότι υπερβάλλω, δηλαδή.

Επιγραμματικά: το ταλαντούχο ντουέτο «Αμποτ και Κοστέλο» πραγματοποίησε χθες βράδυ μια ακόμη κατ’ ιδίαν (τετ-α-τετ για τους γαλλομαθείς) συνάντηση, για να εξετάσουν σου λέει θέματα τρέχουσας πολιτικής επικαιρότητας. Αλλά όχι για να καταλήξουν στην  προγραμματική συμφωνία επί τη βάσει της οποίας υποτίθεται ότι σχηματίστηκε η κυβέρνηση. Αυτή δεν έχει καταρτισθεί ακόμη (υποθέτω το αφήνουν για τα πρώτα γενέθλια της συγκυβέρνησης), πράγμα το οποίο με οδηγεί στο χαρούμενο συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση πορεύεται στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί το προσεχές Σάββατο στη Θεσσαλονίκη την 57η ή την 64η (έχω χάσει τον λογαριασμό) προσπάθεια για την… ανατροπή (της κυβέρνησης, των Μνημονίων, δεν έχει σημασία), ενώ η Κεντροαριστερά (γενικώς και αορίστως)  προσπαθεί επίμονα επίσης να ανασυγκροτηθεί, πράγμα το οποίο με γεμίζει αισιοδοξία για το μέλλον. Ταυτοχρόνως τα σενάρια για την πιθανή χρεοκοπία της χώρας διαδέχονται το ένα το άλλο με θαυμαστή συνέπεια, και οι Γερμανοί πλακώνονται μεταξύ τους με την ουσία του καβγά να είναι το πότε και πώς η Γερμανία θα κονομήσει περισσότερα από τη διάσωση της χώρας μας! Ολα εν τάξει, και όλα στη θέση τους! Ευτυχώς Παναγία μου, γιατί δεν τις μπορώ τις αλλαγές μαζεμένες, μου φτάνει που από χθες χτυπάω «γερμανικό» 7.30 με 8 στο MEGA με τους οικονομοκαμπουράκηδες…

Ξέχασα κάτι; Μα ναιιιι! Σήμερα έχουμε επέτειο: 39 χρόνια από την 3η του Σεπτέμβρη 1974, ημέρα κατά την οποία ο Ανδρέας είχε την έμπνευση να ιδρύσει το ΠΑΣΟΚ (στη μεγάλη φωτογραφία από προεκλογική συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ το 1981, με κεντρικό σύνθημα «Η Ελλάδα στους Ελληνες»). Αρχικά σκέφθηκα να μεταφέρω εδώ τις προσωπικές μου εμπειρίες, αλλά ύστερα με έπιασε μια κατάθλιψη και είπα να το αφήσω για ευθετότερο χρόνο. Προς τιμήν της επετείου μεταφέρω απλώς τους στίχους του κυρ Μάνου Ελευθερίου (χαιρετώ σας κύριε Μάνο) από το τραγούδι για τον Μακρυγιάννη, που μελοποίησε ο Ανδριόπουλος όταν ήταν ΠΑΣΟΚ, και το έκανε (το ΠΑΣΟΚ) σχεδόν ύμνο του. Ιδού οι στίχοι: «Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες/
τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς/και τσικουδιά στους καφενέδες/
τα παλληκάρια να κερνάς…».

Μετά ο Ηλίας έφυγε από το ΠΑΣΟΚ και απαγόρευσε να παίζει το τραγούδι στις συγκεντρώσεις του κόμματος, πράγμα που με εκνεύρισε αρκετά, διότι ο καθένας θα πρέπει να μετράει τον ίσκιο του και να θυμάται. Οπως το τι έκανε αυτός για το ΠΑΣΟΚ, όχι τι έκανε το ΠΑΣΟΚ για εκείνον – αυτό το τελευταίο το θυμόμαστε άλλοι, πολλοί.

Και η κόρη του Λοΐζου απαγόρευσε να παίζεται στις συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ το τραγούδι του πατέρα της, του Μάνου, που είχε αυτούς εδώ τους στίχους:

«Θα τον μεθύσουμε τον ήλιο σίγουρα ναι/
θα τον τρελάνουμε το φίλο σίγουρα ναι/
με το νταούλι και με το ζουρνά/
καλημέρα ήλιε καλημέρα».

Ο Λοΐζος δεν ήταν ποτέ ΠΑΣΟΚ, το τραγούδι του όμως αγαπήθηκε πολύ από τους πασόκους, εκεί στα τέλη της δεκαετίας του ’70, και όχι άδικα.

Ενα ακόμη τραγούδι που παιζόταν κατά κόρον στις συγκεντρώσεις του Κινήματος ήταν του Μίκη, και ήταν ένα απόσπασμα από το «Πνευματικό Εμβατήριο» του Σικελιανού – τραγουδούσε η Μαρία Φαραντούρη, και έκλειναν οι συγκεντρώσεις με αυτούς ακριβώς τους στίχους:

«Εμπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ’ την Ελλάδα/,
εμπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από τον κόσμο».

Μετά το κόμμα έγινε εξουσία, μεγαλοπιάστηκε, και εκεί στα μέσα της δεκαετίας του ’80, οι Ελληνες έμαθαν – ελέω Λαλιώτη – τα «Κάρμινα Μπουράνα» (μεσαιωνικά ποιήματα του 13ου αιώνα) κυρίως λόγω της μουσικής του Καρλ Ορφ που τα μελοποίησε…

Παραθέτω στίχους από τα «Κάρμινα Μπουράνα» αποκλειστικά για τους αναγνώστες της στήλης, για να γίνει κατανοητό με τι ακριβώς… ανατρίχιαζαν οι πασόκοι στις συγκεντρώσεις τους εκείνη την ωραία εποχή:

«Αληθινά, στην εποχή της άνοιξης/

Στέκει πίσω απ’ τ’ ανθισμένο δέντρο/

Η γλυκιά Ιουλιάνα με την αδελφή της./

Ερωτα γλυκέ!/

(…)Για κοίτα, ανθίζουν τα δέντρα,/

Λάγνα τραγουδούν τα πουλιά,/

Ανάμεσά τους, δροσίζονται οι νεαρές./

Ερωτα γλυκέ!/

Ανάξιος θε να ‘ναι όποιος ζει/

σε τέτοιαν εποχή, δίχως εσένα./

Για κοίτα, ανθίζουν τα κρίνα/

Παρθένες τραγουδάνε/

στον πιο ψηλό απ’ τους θεούς./

(Αυτό το τελευταίο, μάλλον ήταν το μόνο που ταίριαζε στον Ανδρέα, αλλά δεν το κάνω θέμα αυτή τη στιγμή)…

Τηλεφώνησα χθες σε διάφορους μεγαλοπασόκους για να πληροφορηθώ με τι θα «ντύσουν» μουσικά τη διήμερη εκδήλωση του ΙΣΤΑΜΕ, η οποία επιχειρεί να ανασυστήσει έστω και για δύο ημέρες το «όλον» ΠΑΣΟΚ, πλην όμως ουδείς ήταν σε θέση να με ενημερώσει. Εφτασα μέχρι τον γραμματέα του κόμματος Νίκο Ανδρουλάκη, αλλά φευ!

Το μόνο που «έβγαλα» από τον Νίκο ήταν τα περί της απουσίας του Παγκάλου, ο οποίος λέει βρίσκεται καθ’ οδόν προς Γκουάν Ντονγκ (αν αγαπάτε). Οπου Γκουάν Ντονγκ, περιφέρεια της Κίνας, στα βορειοανατολικά, απέναντι από την Ιαπωνία, αποκαλούμενη και Μαντζουρία. Τι θα κάνει ο Πάγκαλος στη Μαντζουρία; Κατά τον Ανδρουλάκη, ο οποίος του τηλεφώνησε την Κυριακή, θα ομιλήσει σε εκδήλωση με το εξαιρετικά ενδιαφέρον για τους Μαντζουριανούς θέμα «Η κρίση στην ευρωζώνη και τρόποι αντιμετώπισής της».  Τέλεια!

Στην εκδήλωση ως γνωστόν δεν θα παραστεί ούτε η Αννα (Διαμαντοπούλου). Της τηλεφώνησα χθες βράδυ. Μόλις είχε επιστρέψει από μια πολυήμερη επίσκεψη στον πατρογονικό Πόντο. Ηταν έτοιμη να μου πει όσα είδε στη Μαύρη Θάλασσα, και πού βρήκε Ποντίους για να μιλήσει ποντιακά, αλλά δεν θέλησε να μου πει λέξη γιατί  αποφάσισε να μην παραστεί στις εκδηλώσεις του ΠΑΣΟΚ. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τα έχουν αυτά οι μεγάλοι έρωτες…