[Διαστάσεις] Στεγνός, αλλά όλο χυμούς

Είναι μερικοί άνθρωποι που τους συμπαθείς από την πρώτη στιγμή, χωρίς καν να τους γνωρίσεις από κοντά, χωρίς καν να ξέρεις ποιοι είναι και τι έχουν κάνει στη ζωή τους. Κάτι έχει το πρόσωπό τους, είναι ειλικρινές, είναι ζεστό, είναι πειστικό. Μπορεί φυσικά να έχεις κάνει λάθος. Ε, με τον Γιάννη Μπουτάρη δεν έχεις.

Εχω αναρωτηθεί πολλές φορές γιατί ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης είναι τόσο γοητευτικός. Μια εξήγηση είναι η ευθύτητα και η τόλμη του. Θυμηθείτε πώς με μια φράση του έλυσε την κρίση που είχε δημιουργηθεί όταν ο Αρκτούρος – η οργάνωση που ίδρυσε ο ίδιος – αποδέχθηκε χρηματική ενίσχυση από τους νεοναζί. «Η Χρυσή Αυγή θέλει να σκοτώνει, άνθρωποι που σκοτώνουν δεν αγαπούν το περιβάλλον», τόνισε, επιστρέφοντας το ποσό. Καθαρά πράγματα, χωρίς περιστροφές.

Μια άλλη απάντηση έχει να κάνει με την ανεξαρτησία του. Εχοντας εκλεγεί ουσιαστικά από την κοινωνία των πολιτών, ο Μπουτάρης δεν έχει λόγο να χαρίζεται σε κανέναν. Πριν από λίγες ημέρες τα έβαλε με τον Πρωθυπουργό, καλώντας τον να φροντίσει ώστε η φετινή επίσκεψή του στα εγκαίνια της Διεθνούς Εκθεσης να είναι πιο ουσιαστική από την περυσινή. «Ο Πρωθυπουργός θα έπρεπε να δει τους δημάρχους του Πολεοδομικού Συγκροτήματος, προκειμένου να στηρίξει έμπρακτα και ουσιαστικά την Αυτοδιοίκηση που βάλλεται από την ίδια την κυβέρνησή του», τόνισε. Την επομένη βρέθηκε σε ένα πάνελ μαζί με τον γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ Ανδρέα Παπαμιμίκο. Δεν θα ξεχάσω το ύφος του όταν ο τελευταίος τού ζήτησε να κατονομάσει δύο σημαντικά πράγματα που έχει κάνει στη θητεία του. Πρέπει να σκέφτηκε κάτι του τύπου: «Πώς είπαμε ότι σε λένε;». Ευτυχώς δεν το είπε φωναχτά.

Την οριστική απάντηση όμως στο γιατί μου αρέσει ο Μπουτάρης την έλαβα χθες, όταν έπεσα σ’ ένα κείμενο που έγραψε το 2000, εννιά χρόνια μετά την απεξάρτησή του από το αλκοόλ. «Είμαι πλέον στεγνός, αλλά όλο χυμούς», σημείωνε. «Ζω την επόμενη ζωή με πλήρη συνείδηση και πλήρη ευχαρίστηση, αισθάνομαι μέρος του ποταμού που κυλάει. Νομίζω ότι τη δυστυχία του πότη δεν μπορώ πλέον να την περιγράψω. Ειδικά τώρα που έχω βγει. Δεν κατάλαβα πώς έγινε. Μ’ ενδιαφέρει μόνο ότι έγινε και ξέρω ότι δεν έγινε μόνο για μένα. Ξέρω ότι γίνεται». Αυτό με έχει κερδίσει, ο συνδυασμός της αδυναμίας και του πείσματος, του πάθους και της πίστης στη δύναμη της βούλησης.

Να σημαίνουν όλα αυτά ότι ο Μπουτάρης είναι ένας επιτυχημένος δήμαρχος; Οχι αναγκαστικά – και σε κάθε περίπτωση δεν είμαι εγώ αρμόδιος να απαντήσω. Είναι όμως ένας ξεχωριστός άνθρωπος. Κι έχει πολλά ακόμα να δώσει σε αυτό που αποκαλείται «τα κοινά». Μήπως να ξανασκεφτόταν λοιπόν τον ρόλο του στις κινήσεις για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς;