[Ιστορίες] Ευρώπη δεν υπάρχει χωρίς αλληλεγγύη

Δεξαμενόπλοιο ελληνικών συμφερόντων με σημαία Λιβερίας αναχωρεί από το λιμάνι Χουμς της Λιβύης με προορισμό τη Μάλτα. Κάπου 24 ναυτικά μίλια ανοιχτά των ακτών της Λιβύης εντοπίζει πλοιάριο που βυθίζεται. Πάνω του βρίσκονται 102 επίδοξοι μετανάστες, οι περισσότεροι από τη Βόρεια Αφρική. Κάνοντας το καθήκον του, ο καπετάνιος τούς ανεβάζει στο τάνκερ. Ανάμεσά τους βρίσκεται μία τραυματισμένη γυναίκα, τέσσερις έγκυοι και ένα μωρό πέντε μηνών. Το M/V «Salamis» συνεχίζει την πορεία του προς τη Μάλτα, ο καπετάνιος στέλνει επείγον σήμα ότι έχει μία τραυματία που πρέπει να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

Η Μάλτα όμως αντιμετωπίζει εισροή μεταναστών από τη Βόρεια Αφρική. Μόνο τον Ιούλιο έφτασαν εκεί 1.000 άνθρωποι. Ο μαλτέζος Πρωθυπουργός Τζόζεφ Μουσκάτ είχε διαμαρτυρηθεί τότε στον Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ, τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ότι δεν μπορεί να πέφτει το βάρος της μετανάστευσης στην ΕΕ στις πλάτες του μικρότερου κράτους-μέλους της. «Πείτε μας σκληρούς, πείτε μας άκαρδους, αλλά δεν είμαστε κορόιδα», είχε πει χαρακτηριστικά. Για του λόγου το αληθές, η Μάλτα δεν επιτρέπει στο «Salamis» να εισέλθει στα χωρικά ύδατα της χώρας. Υποστηρίζει ότι το τάνκερ παράκουσε εντολές τόσο δικές της όσο και της Ιταλίας να επιστρέψει στη Λιβύη.

Παρεμβαίνει η Κομισιόν. Αφού το «Salamis» βρίσκεται πλέον πιο κοντά στη Μάλτα, λέει, πρέπει να αφήσουν τους μετανάστες να αποβιβαστούν το συντομότερο δυνατόν. Προτεραιότητα, επισημαίνει, έχουν οι ανθρώπινες ζωές, όλα τα άλλα μπορούν να επιλυθούν αργότερα. Η Μάλτα όμως στέλνει γιατρούς στο τάνκερ και αυτοί αποφαίνονται ότι δεν συντρέχει έκτακτη ανάγκη. «Με την ισχυρή, συνεκτική και νόμιμη στάση της, η Μάλτα στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα», δηλώνει ο Πρωθυπουργός της. Τελικά, συμφωνεί η κυβέρνηση της Ιταλίας να δεχθεί στο έδαφός της τους 102 επίδοξους μετανάστες. Το «Salamis» έφτασε χθες το μεσημέρι στις Συρακούσες. Είχαν περάσει τρία εικοσιτετράωρα από όταν περισυνέλεξε τους ναυαγούς. Η Μάλτα ευχαρίστησε την Ιταλία. Η Κομισιόν ευχαρίστησε την Ιταλία. Η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες μίλησε για «μια ανθρωπιστική χειρονομία μεγάλης αξίας». Μόνο που με ευχαριστίες δεν λύνεται το πρόβλημα. Ειδικά όταν συνοδεύονται από τόση υποκρισία.