[Ιστορίες] Η πόζα του Χουλκ

Οταν σπούδαζε ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια, ο Αντι Τζέι Γιαπ, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο MIT σήμερα, έστησε ένα απλό πείραμα. Πήρε μια ομάδα εθελοντές και έκανε τους μισούς να νιώσουν ισχυροί και τους άλλους μισούς να νιώσουν ανίσχυροι. Δεν είναι δύσκολο να γίνει αυτό στο εργαστήριο. Αρκεί να ζητήσεις από έναν άνθρωπο να θυμηθεί την τελευταία φορά που ένιωσε ισχυρός για να μπει σε αυτή την ψυχική κατάσταση. Ή να του αναθέσεις να αποφασίσει την αποζημίωση που θα πάρει κάποιος άλλος εθελοντής – είναι το επονομαζόμενο «παιχνίδι του δικτάτορα». Ή να τον βάλεις να στηθεί σε κάποια «θέση νικητή», να κορδώσει το κορμί και να υψώσει τα χέρια. Τόσο απλά. Ο Αντι Τζέι Γιαπ, λοιπόν, κάλεσε τους συμμετέχοντες να μαντέψουν το ύψος ανθρώπων που έβλεπαν είτε απέναντί τους είτε σε φωτογραφίες. Και διαπίστωσε πως όσοι ένιωθαν ισχυροί «έβλεπαν» τους άλλους πιο κοντούς από ό,τι στην πραγματικότητα είναι.

Σε ένα άλλο αντίστοιχο πείραμα, οι εθελοντές κλήθηκαν να ζωγραφίσουν στο κούτελό τους το γράμμα «ε». Αποδείχθηκε πως όσοι από αυτούς ένιωθαν ανίσχυροι έτειναν να το ζωγραφίσουν με τρόπο ώστε να φαίνεται σωστό στους άλλους. Και όσοι ένιωθαν ισχυροί, με τρόπο που να φαίνεται σωστό στους ίδιους και ανάποδο σε όλους τους υπολοίπους. Ακόμη ένα πείραμα, έδειξε πως όσοι ένιωθαν ισχυροί είχαν πολύ περισσότερες πιθανότητες να κλείσουν έναν ενοχλητικό ανεμιστήρα που έκανε υπερβολικό θόρυβο μέσα στο δωμάτιο. Μια τέταρτη έρευνα έδειξε πως αρκεί να κρατήσει κάποιος για λίγο μια «κυρίαρχη», «επεκτατική» στάση σώματος για να αφαιρέσει από το ταμείο περισσότερα χρήματα από ό,τι κανονικά δικαιούνταν για τον χρόνο που διέθεσε. Και μια πέμπτη, πως όσοι νιώθουν ισχυροί είναι πολύ λιγότερο ανεκτικοί απέναντι στην απάτη αλλά έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να εξαπατήσουν οι ίδιοι μόλις τους δοθεί η ευκαιρία. Επίσης, αποδείχθηκε πως έπειτα από δύο λεπτά πόζας τύπου Χουλκ στα κόμικς της Marvel, τα επίπεδα της τεστοστερόνης (ορμόνη της κυριαρχίας) ανεβαίνουν και τα επίπεδα της κορτιζόλης (ορμόνη του άγχους) μειώνονται.

Ετσι, απλώς για να γνωρίζουμε πώς διαφθείρει η εξουσία τον άνθρωπο. Ή, κατ’ άλλους ερευνητές, πώς απελευθερώνει τον πραγματικό του εαυτό.