[Αγιογραφίες] Γουέστερν

3 λεπτά
ΕΠΕΣΕ – δυστυχώς γι’ αυτόν – έξω και σε αυτό. Οι διαρροές, εδώ και καιρό, από την πλευρά του Γιώργου Παπακωνσταντίνου ότι οι αποδιδόμενες σε αυτόν πράξεις στοιχειοθετούν πλημμελήματα – άρα θα ξεφουσκώσουν οι κατηγορίες – δεν επιβεβαιώθηκαν. Η Ολομέλεια τον παραπέμπει για δύο κακουργήματα, απιστία εν υπηρεσία και νόθευση εγγράφου, καθώς και για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος. Τα περαιτέρω τα αναλαμβάνει το Δικαστικό Συμβούλιο.
ΕΠΕΣΕ έξω και σε αυτό, όπως έπεφτε μονίμως έξω τον τραγικό χειμώνα του 2009-2010 στις διαρροές που έκανε σχετικά με τον δανεισμό, αλλά και την υποδοχή των αλλεπάλληλων σταθεροποιητικών προγραμμάτων από τους ξένους. Μόνο που σε αυτό το θέμα το «δυστυχώς» το φορτώθηκε η χώρα όπως φορτώθηκε και το Μνημόνιο. Εντάξει δεν έφταιγε μόνο αυτός – αλλά δεν άφηνε και κανέναν άλλον. Και εν πάση περιπτώσει, δεν ήταν οι άλλοι που τηλεφωνούσαν τον Ιανουάριο του 2010 στις εφημερίδες και έλεγαν ότι έχουμε προτάσεις δανεισμού για ιδιωτικές τοποθετήσεις – τα περίφημα private placements – ώσπου μας έκραξαν στο Νταβός.
ΦΥΣΙΚΑ, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, αιώνιος πολιτευόμενος αλλά εκλεγμένος μια φορά όλη και όλη βουλευτής το 2007 στην Κοζάνη, ήταν και στη μία και στην άλλη περίπτωση το μικρότερο ψάρι. Η περιπέτειά του στο θέμα της λίστας Λαγκάρντ ταλαιπωρεί και τον Γιώργο Παπανδρέου, με τον οποίο ταυτίσθηκε πολιτικά. Συντηρεί δυσάρεστες μνήμες, ερεθίζει τα πνεύματα και εμποδίζει τη δυναστεία Παπανδρέου να γυρίσει σελίδα. Η υπόθεση της λίστας ταλαιπωρεί επίσης το ΠΑΣΟΚ – υπουργός του και επικεφαλής της ευρωλίστας και εκπρόσωπος Τύπου του οποίου έχει διατελέσει άλλωστε ο Παπακωνσταντίνου. Εστω και αν στοχοποιώντας άτσαλα τον Βαγγέλη Βενιζέλο για το θέμα της λίστας Λαγκάρντ τα καλόπαιδα του ΣΥΡΙΖΑ τού έκαναν μεγάλη εξυπηρέτηση, αφού και δικαιώθηκε και το κόμμα του μπόρεσε να συσπειρώσει. Στην πολιτική είναι δώρο να σου κάνουν επιθέσεις – μόνο οι αρχάριοι δεν το γνωρίζουν.
ΚΑΠΩΣ έτσι ο Παπακωνσταντίνου είναι ο μόνος μη βουλευτής – από όλους τους πολιτικούς της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που εξαερώθηκαν στις εκλογές του 2009 και του 2012 -, ο οποίος έχει μπλέξει και τραβιέται με τη Δικαιοσύνη εκ των υστέρων. Αρωμα πολιτικής δίωξης βεβαίως και υπάρχει – αν και ο πρώην υπουργός Οικονομικών δεν είναι ακριβώς ο έλληνας Ντρέιφους όπως θα ήθελε να πιστεύει μέσα του. Ασφαλώς η πλειοψηφία λειτούργησε ως οδοστρωτήρας και τον παρέπεμψε, ενώ η ψήφος εδόθη σύμφωνα με το πολιτικό – «κρεμάστε τους ψηλά» – κλίμα που επικρατεί. Μένει να φανεί πώς θα κινηθούν οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης που μετέχουν στο Δικαστικό Συμβούλιο.
ΒΛΕΠΕΤΕ , αν η πολιτική είναι συχνά σαν κάτι γουέστερν σπαγκέτι του Σέρτζιο Λεόνε δεν ισχύει αναγκαστικά το ίδιο και στη Δικαιοσύνη. Το Δικαστικό Συμβούλιο θα κρίνει λοιπόν τις κατηγορίες όπως και το περίφημο ζήτημα της παραγραφής. Από το πολιτικό λοιπόν – όπου ο Παπακωνσταντίνου ήταν χαμένος από χέρι – περνάμε στο νομικό μέρος της υπόθεσης. Και ο Θεός βοηθός! Η ειρωνεία είναι ότι, αφήνοντας τα μνημονιακά, ο Παπακωνσταντίνου ήταν, στα φορολογικά, υπέρμαχος μιας αυστηροποίησης που δεν απέδωσε. Επικοινωνιακό τρικ ήταν. Την πληρώνει τώρα ο ίδιος, σερνάμενος στο εδώλιο, σε μια εξέλιξη που μόνο θλίψη μπορεί να προκαλεί.














