[Στίγμα] Το τραμ το γαλάζιο

Σήμερα ο μήνας έχει 9, το οποίον σημαίνει ότι γιορτάζουν όλοι αυτοί που δεν δίνουν δεκάρα για το τι γίνεται γύρω τους! Οι «ωχαδερφιστές», οι «έλα μωρέ, και τι με νοιάζει εμένα;»…

Οχι εγώ, όμως. Με την έννοια αυτή θέλω να συμπαρασταθώ στον Καραμανλή – ναι, αυτόν που αποκαλείται και ως ο καλύτερος πελάτης των χασαποταβερνών Χασιάς και Μεσογείων – διότι πέρασε ένα… δύσκολο Σαββατοκύριακο, αυτό το πρόσφατο. Ευρισκόμενος στο Μαρμάρι Ευβοίας, σε σπίτι φίλου του (πάλι στην… «τσέτουλα», δηλαδή), πληροφορούμαι ότι δεν μπόρεσε να απολαύσει τις διακοπές του, επειδή… συντόνιζε (θα τρελαθώ!) τους συνεργάτες του ώστε να απαντήσουν στα «ΝΕΑ» για τα αδιαμφισβήτητα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι αυτός, πρωτίστως και κυρίως, κατέστρεψε τη χώρα.

Οι… συντονισμένοι συνεργάτες ψέλλισαν κάτι καλαμπούρια του είδους ότι το έλλειμμα εκτοξεύθηκε επί των ημερών τους γιατί είχαν να πληρώσουν μεγάλα τοκοχρεολύσια ή ότι έτρεχαν εξοπλιστικά προγράμματα – δικαιολογίες αστείες και καταρριπτέες από τα γεγονότα. Το κράτος βούλιαξε μεταξύ των άλλων από τις εκατοντάδες χιλιάδες διορισμούς, και το ξέρουν.

Στο πλαίσιο αυτό θέλω σήμερα να θυμίσω τη μικρή πικρή ιστορία του τραμ. Οχι του τελευταίου, αλλά του γνωστού μέσου σταθερής τροχιάς των Αθηνών…

Το τραμ λοιπόν το παρέδωσε η κυβέρνηση Σημίτη το 2004 στην κυβέρνηση Καραμανλή κερδοφόρο, με ένα δίκτυο 26 χιλιομέτρων, 47 σταθμών και με 190 υπαλλήλους. Το ίδιο αυτό τραμ η κυβέρνηση Καραμανλή το παρέδωσε στην κυβέρνηση Παπανδρέου έπειτα από πεντέμισι χρόνια με 690 υπαλλήλους και ζημιές που έφθαναν τα 190 εκατομμύρια ευρώ!!

Τι συνέβη στο μεταξύ ώστε ένα κερδοφόρο μέσο μεταφοράς να καταντήσει ελλειμματικό; Μα, προσλήψεις. Πολλές προσλήψεις. Εκατοντάδες προσλήψεις – αυτές που ο πελάτης των χασαποταβερνών από το Μαρμάρι συντόνιζε τον αγαπημένο Πάκη για εμάς του φίλους του (Προκόπη Παυλόπουλο) να αρνηθεί διαρρηγνύοντας τα ιμάτιά του.

Προσέξτε, παρακαλώ: από το 2004 έως το 2009 το τραμ επεκτάθηκε κατά 670 μέτρα, όσα και η απόσταση Γλυφάδας – Βούλας. Στο ίδιο διάστημα οι υπουργοί της ΝΔ προσλάμβαναν κομματική πελατεία, με συνοπτικές διαδικασίες και απ’ όπου μπορούσαν: πόρτες, παράθυρα, φεγγίτες, χαραμάδες. Η αθλιότητα της επιχείρησης ήταν τέτοια που μερικούς μήνες πριν από την προκήρυξη των εκλογών αναγκάστηκαν, σου λέει, να αναζητήσουν κτίριο με πρόχειρο διαγωνισμό για την εγκατάσταση των γαλάζιων παιδιών, δεδομένου ότι πια δεν υπήρχαν στην έδρα της εταιρείας, στο Ελληνικό, όχι γραφεία, αλλά ούτε πεζούλια για να κάτσουν!

Μου αφηγήθηκαν χθες ιστορίες οι οποίες με έκαναν να… κλαίω (από τα γέλια): τους έφερναν, λέει, από την επαρχία τους ανθρώπους, και τους προσλάμβαναν έπειτα από τρίλεπτες συνεντεύξεις, του είδους «από που κατάγεστε;», «τα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα;», «το άσπρο άλογο του Κολοκοτρώνη τι χρώμα είχε;» και τέτοια σκληρά ερωτήματα. Ο φίλος μου ο Κώστας, που το είχε παρακολουθήσει τότε από πολύ κοντά το θέμα, μου είπε ότι οι άνθρωποι που ταξίδευαν όλη νύχτα από τα χωριά τους για να προσληφθούν δεν ήξεραν όχι τι είναι το τραμ, αλλά ούτε κατά πού πέφτει η Ομόνοια!

Το τετραήμερο 25 με 28 Αυγούστου του 2009, σου λέει, προσλήφθηκαν 36, ήτοι 9 την ημέρα – και τι σύμπτωση: όλοι γαλάζια παιδιά! Κάπως έτσι έφθασαν τους 690 οι εργαζόμενοι στο τραμ, όταν η μελέτη του γερμανικού ομίλου που είχε αναλάβει την κατασκευή του έργου προέβλεπε ότι στην τελική του μορφή οι εργαζόμενοι θα ήταν – βάσει του οργανογράμματος – μόλις 253! Αυτή είναι η αλήθεια για το ποιος κατέστρεψε την Ελλάδα, και αυτή είναι η Νέα Δημοκρατία.

Α, να μην ξεχάσω, επειδή είδα τον πρόεδρο Αντώνη να αναλύεται την Κυριακή σε ύμνους για τον προοδευτικό νέο γραμματέα της Νέας Δημοκρατίας Ανδρέα Παπαμιμίκο, ο οποίος, σε αντιδιαστολή προφανώς με τον φίλο μου τον Μανόλο, τον απελθόντα, είναι κατά της κομματοκρατίας και υπέρ της αξιοκρατίας και των ίσων ευκαιριών για όλους, να επισημάνω ότι το παλικάρι αυτό ήταν εκείνη την εποχή μέλος του ΔΣ της ΤΡΑΜ ΑΕ!

Τον είχε διορίσει ο μέντοράς του, τότε υπουργός Μεταφορών, Ευριπίδης Στυλιανίδης, κουμπάρος του Καραμανλή και οιονεί δελφίνος για την ηγεσία της ΝΔ. Ο εν λόγω Παπαμιμίκος, που παράλληλα ήταν και σύμβουλος επικοινωνίας του υπουργού (έχει κολλήσει και αυτός… ένσημα, όπως αντιλαμβάνεται εύκολα ο αναγνώστης) ήταν το μάτι και το αυτί του Στυλιανίδη στο ΔΣ της ΤΡΑΜ ΑΕ και προφανώς επέβλεπε (μέσα στα καθήκοντά του ήταν και αυτό) και τους διορισμούς της πυρκαγιάς…

Να τον χαίρεται ο Σαμαράς που τον επέλεξε, και μάλιστα άνευ εκλογής, και όλοι εμείς οι υπόλοιποι που θα τον δούμε στη συνέχεια να έχει την ανέλιξη των ανεπάγγελτων παιδιών του κομματικού σωλήνα…

Οι «φέτες» και η «φέτα»

Είδα και φωτογραφίες του Καραμανλή από το Μαρμάρι να βγαίνει από τη θάλασσα. Και είδα και φωτογραφίες του 62ετούς Γιώργου, ο οποίος επίσης συνεχίζει με μεγάλη επιτυχία την περιοδεία του σε τουριστικά θέρετρα της χώρας, να εξέρχεται της θαλάσσης. Εχω να επισημάνω ότι ζήλεψα το σώμα του δεύτερου, που είναι «φέτες». Του πρώτου όχι. Αυτού είναι «φέτα». Μία…

Δεν είναι παίξε-γέλασε…

Κατά τα λοιπά, παρακολουθώ με ζωηρό ενδιαφέρον τα τεκταινόμενα στον ΣΥΡΙΖΑ εν όψει του Συνεδρίου της Πέμπτης, το οποίο θα οριστικοποιήσει τη μετεξέλιξή του σε ενιαίο κόμμα – αυτό καλό είναι, και δεν κάνω πλάκα. Η διαδικασία, που εκ των πραγμάτων είναι και δύσκολη και επώδυνη (πώς από ένα συνονθύλευμα απόψεων να μεταβληθεί σε κόμμα με ενιαία αντίληψη και γραμμή), δικαιολογεί εκ των πραγμάτων και τις κορόνες του προέδρου Αλέξη. Το λέω αυτό διότι αρκετοί έφριξαν που το αγαπημένο αριστερό αγόρι θυμήθηκε πάλι εκείνη τη ρητορική περί στάσης πληρωμών.

Παιδιά, σε Συνέδριο πάει ο άνθρωπος. Πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα στους σοβαρούς (Δραγασάκης, Σταθάκης, Παπαδημούλης) και στις συνιστώσες που αυτοδιαλύονται (όσες διαλύονται) με βαριά καρδιά και απαιτούν σε αντίβαρο τον ουρανό με τ’ άστρα. Μην τρελαθούμε κιόλας…

Τώρα που αναφέρομαι στους σοβαρούς του χώρου, να μην παραλείψω να εντάξω σε αυτούς και τον ευρωβουλευτή Νίκο Χουντή, το ευγενικό τηλεφώνημα του οποίου δέχθηκα προ ημερών, με αφορμή την αναφορά μου στον σύζυγο της Σόφης Παπαδόγιαννη που κόπηκε από σύνεδρος, Κώστα Παπαδιγενόπουλο. Εγραψα ότι ίσως να έχει σχέση και με το γεγονός ότι είχε διατελέσει στενός συνεργάτης του Αλέκου Αλαβάνου. Με διόρθωσε. Ο Παπαδιγενόπουλος είναι 25 χρόνια συνεργάτης ευρωβουλευτών – και εκτός από τον Αλαβάνο είχε διατελέσει συνεργάτης και του Δ. Παπαδημούλη, όπως τώρα και του Νίκου Χουντή. Με εξαιρετικές επιδόσεις…