[Αγιογραφίες] Τρυπάνια

3 λεπτά
Η μεσημεριανή πτήση της British Airways για Αθήνα είχε καθυστέρηση. Το αεροπλάνο ήταν καθηλωμένο σε μια περιοχή αναμονής του διαδρόμου, περιμένοντας να δοθεί από τον πύργο ελέγχου slot απογείωσης. Οπότε οι επιβάτες είχαν πιάσει κουβέντα για να περάσει η ώρα. Ο βρετανός εξηντάρης είχε εμφανώς βαμμένα μαλλιά και χρυσό ρόλεξ και απαντούσε ευγενώς στις ερωτήσεις μιας κυρίας που επέστρεφε για να βρει τον άντρα της. Στο ερώτημα «πού μένετε;» της απάντησε «στην Πάτρα». Και στο ερώτημα «τι δουλειά κάνετε;» απάντησε: «Κάνω έρευνες για πετρέλαια».
ΕΡΕΥΝΕΣ για πετρέλαια στην Πελοπόννησο; Oh, yes! Τι Κουβέιτ, τι Κατάκολο! Σε ρόλο έλληνα σεΐχη Γιαμανί, ο υπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης. Ο μυστακοφόρος Αργείος είναι από τους ρολίστες της ελληνικής πολιτικής που εξελίχθηκαν σε δεύτερο πλάνο τα τελευταία χρόνια, ενώ στο προσκήνιο γινόταν της μουρλής με τα οικονομικά. Στο ΥΠΕΚΑ ο Μανιάτης πήγε το 2009 ως υφυπουργός για να ασχοληθεί, κυρίως, με τα θέματα των υδρογονανθράκων. Υπέφερε υπό την Τίνα αλλά επέδειξε στωικότητα. Με τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου – όπως όλοι – τα πήγε μια χαρά. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι είναι από τους υφυπουργούς της εποχής – ο άλλος είναι ο Φίλιππος Σαχινίδης – που βρέθηκαν σιγά σιγά με περισσότερη δύναμη και μεγαλύτερη επιρροή απ’ ό,τι δικαιολογούσε το πόστο τους στην ιεραρχία. Οτι ο Μανιάτης βρήκε δίαυλο επαφής με τον ακριβοθώρητο Γιώργο Παπανδρέου ήταν λογικό – πρωθυπουργός ήταν! Αλλά κατάφερε σε μια δύσκολη εποχή να έχει μια έντιμη σχέση και με τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αντώνη Σαμαρά. Η αλήθεια είναι ότι οι έρευνες για υδρογονάνθρακες αποτελούν εθνικό θέμα – άρα η ενημέρωση πρέπει να αφορά όλους τους θεσμικούς παίκτες.
ΟΠΟΤΕ η επιστροφή Μανιάτη στην κυβέρνηση δεν πολυείναι είδηση. Αναμενόμενη ήταν. Εστω κι αν ο ίδιος – είτε γιατί είχε μάθει να φυλάγεται είτε ως πονηρός Πελοποννήσιος – δεν ήθελε να πολυγράφεται εκ των προτέρων. Η αλήθεια είναι ότι είναι το είδος του πολιτικού που του ταιριάζει να είναι επιχειρησιακός υπουργός. Ως γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας δεν έλαμψε ιδιαίτερα, σε μια φάση που το ΠΑΣΟΚ είχε πολλά μπες – βγες στη Βουλή. Στο ΥΠΕΚΑ θα πρέπει να διαχειριστεί όχι τόσο τα γεωτρύπανα στα Γιάννινα και στον Πατραϊκό Κόλπο όσο τις προσδοκίες για το αν το προφίλ της Ελλάδας του 2020 θα είναι διαφορετικό. Δηλαδή αν αντί για ομπρέλες στις παραλίες θα υπάρχουν πλατφόρμες εξόρυξης φυσικού αερίου στον θαλασσινό ορίζοντα. Οι εκτιμήσεις διίστανται. Ενας αμερικανικός γεωφυσικός χάρτης της Μεσογείου περιφέρεται από το 2005 σε διάφορα πολιτικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ. Αλλοι θεωρούν ότι άνθρακες το αέριο. Και κάποιοι ακόμη επισημαίνουν ότι τα ενεργειακά κοιτάσματα δεν έφεραν την ευτυχία σε καμία χώρα. Ούτως ή άλλως, στο Αιγαίο, όλα αυτά εμπλέκονται και με το θέμα της ΑΟΖ. Από την άποψη αυτή, ο Μανιάτης γίνεται εξ ορισμού το τρίτο σκέλος ενός τριγώνου που έχει, βεβαίως, τον Σαμαρά και τον Βαγγέλη Βενιζέλο που πήρε τη θέση του Δημήτρη Αβραμόπουλου στο υπουργείο Εξωτερικών.
ΚΑΤΑ τα λοιπά, ο Μανιάτης είναι υπέρ του νορβηγικού μοντέλου. Οχι – δεν πρόκειται για καμιά υπερβόρεια ξανθιά. Αλλά για την αξιοποίηση των εσόδων από τα κοιτάσματα για τη συγκρότηση κοινωνικού ταμείου που να πάει σε συντάξεις ή αντίστοιχες παροχές. Αλλά αυτά είναι για τη μετά το Μνημόνιο Ελλάδα – αφού θα χρειαστούν καμιά πενταετία το λιγότερο.














