[Στίγμα] Με την ευχή του!

Η επιχείρηση (λογικά πρέπει να) φέρει την κωδική ονομασία «ξήλωμα πουλόβερ». Ξεκίνησε προ δεκαημέρου περίπου, και έχει (απ’ ό,τι φαντάζομαι) δημιουργήσει αξεπέραστο ψυχολογικό πρόβλημα στον πρόεδρο, ο οποίος διαπιστώνει ότι τον εγκαταλείπουν τα καλύτερα στελέχη του. Οι πληροφορίες (λογικά και πάλι) λένε ότι έχει ήδη ζητήσει τη βοήθεια κορυφαίων επιστημόνων προκειμένου να τον στηρίξουν σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που βιώνει. Για να μην πέσει στα χάπια, τα οποία εύκολα τα παίρνεις, αλλά μετά που δημιουργούν εθισμό δύσκολα τα κόβεις.

 Αλλες πηγές υποστηρίζουν ότι το έχει ρίξει στο ποτό και τα τσιγάρα, πράγμα το οποίο θεωρώ εντελώς απίθανο γιατί γνωρίζω τον πρόεδρο καλά. Οχι πως είναι φαν της υγιεινής ζωής, αλλά γενικά είναι κατά αυτού του είδους των εθισμών. Να μου πεις στο φαγητό, μπορώ να το καταλάβω. Αλλά τσιγάρα και ποτά, όχι…

Με την έννοια αυτή, θεωρώ περισσότερο πιθανό χθες που αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ (περί αυτού πρόκειται) ένα ακόμη σοβαρό στέλεχος να έφαγε καμιά σακούλα τυροπιτάκια, παρά να ήπιε ας πούμε έστω μισό ποτήρι ουίσκι!

Αλλά φταίει και αυτός, οφείλω να επισημάνω. Αφού βλέπει ότι αποχωρεί το τεράστιο μέγεθος Ζωή Καρκούλια, γιατί δεν κάνει κάτι για να αποτρέψει την αποχώρηση του ανάλογου μεγέθους Παναγιώτη Κορμά; Κατόπιν αυτού, δεν τον λυπάμαι καθόλου που χθες δέχθηκε το τρίτο χτύπημα – αποχώρησε και ο Βαγγέλης Λόης.

Υπήρχαν στο ΠΑΣΟΚ όλοι αυτοί; θα αναρωτηθεί ο μέσος και βάλε ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ. Θα απαντήσω, υπήρχαν. Και ανήκαν στην ομάδα του επίσης τεράστιου Γιώργου «είμαι ο αριστερός κληρονόμος του Ανδρέα» Παναγιωτακόπουλου. Ο οποίος υποτίθεται ότι τους πήρε και έφυγε πριν από δέκα ημέρες. Αλλά μετά το σκέφθηκε πονηρά και σου λέει, άσε να χτυπήσω τον κεντροδεξιό Βενιζέλο με σύστημα: εξού και προέκυψε το «ξήλωμα πουλόβερ».

 Τώρα, μου λένε ότι υπάρχουν κάνα δυο ακόμη στην Κεντρική Επιτροπή, οι οποίοι θα βρουν τον δρόμο για την έξοδο.

Με τις ευχές μας. Και του προέδρου Βαγγέλη, φαντάζομαι…

Προβοκάτσιες

Παραμένω στον χώρο του ταλαίπωρου ΠΑΣΟΚ, για να επισημάνω κάτι προβοκάτσιες που γίνονται και οι οποίες περνούν στα κουφά, μόνο και μόνο γιατί το κλίμα είναι τόσο βαρύ που δεν σηκώνει πολλά πολλά. Αναφέρομαι σε μια τελευταία με επίκεντρο τον Γιώργο, ο οποίος «χρεωνόταν» ένα σχόλιο υπέρ του Γ. Παπακωνσταντίνου, με αφορμή την ολοκλήρωση των εργασιών της Προκαταρκτικής Επιτροπής για τη λίστα Λαγκάρντ.

Το σχόλιο που του αποδιδόταν ήταν σαφώς υπέρ του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, Παπακ για τους φίλους, γεγονός που έκανε αρκετούς να μην τσιμπήσουν – και εμένα. Ο λόγος είναι ότι αυτοί οι «αρκετοί» αλλά και εγώ γνωρίζουμε ότι οι σχέσεις του είναι πλέον «παγωμένες» και το τελευταίο που θα έκανε ο Γιώργος θα ήταν να υιοθετήσει τον Παπακ και τώρα μάλιστα.

Απευθύνθηκα στον πιστό τού Γιώργου, Γιώργο (και αυτόν) Ελενόπουλο:

– Διατυπώσατε για λογαριασμό του προέδρου κάποιο σχόλιο για το πόρισμα της Προκαταρκτικής επί του θέματος της αλλοίωσης της λίστας Λαγκάρντ;

 – Οχι φυσικά. Δεν υπάρχει τέτοιο σχόλιο από εμάς. Το διαψεύδω κατηγορηματικά. Δεν έχουμε κάνει κουβέντα για οτιδήποτε αφορά το πόρισμα.

 Τώρα το πώς προέκυψε το σχόλιο, το οποίο χαρακτήριζε «αίσχος» το πόρισμα της Προκαταρκτικής, έχει ένα μικρό παρασκήνιο. Οφείλεται σε μια ανάρτηση σε site το οποίο απηχεί υποτίθεται τις απόψεις του Γιώργου. Κάποιος το πήρε, το διακίνησε (ΔΙΑΔΩΣΤΕ!) και έγινε το «κακό»…

Για όσους πάντως ενδιαφέρονται για τις κινήσεις του global Γιώργου, ενημερώνω εγκύρως ότι προχθές βρισκόταν στη Σιένα της Ιταλίας, σε ένα συνέδριο. Αλλά αγνοώ αν επέστρεψε κατόπιν στην Αθήνα. Οταν το μάθω θα ενημερώσω εγκύρως και εγκαίρως…

Δεν τους επιτρέπει!

Το τι κάνει ο global Γιώργος, ο οποίος δεν έχει αφήσει συνέδριο για συνέδριο όπου να μην παρίσταται και να χαιρετίζει, μικρή σημασία έχει. Κατά τη γνώμη μου, το θέμα της χθεσινής ημέρας είναι ένας άλλος Γιώργος, ο γνωστός διασκεδαστής Πάντζας (μεγάλη φωτογραφία), ο οποίος… έδειξε τα δόντια του!

όχι στον… οδοντίατρο, αλλά στον πρόεδρο Αλέξη. Συγκεκριμένα του πέταξε κατάμουτρα την άρνηση να αυτοδιαλυθεί ως συνιστώσα, και παραμένει ΔΗΚΚΙ! Σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε η διοικούσα επιτροπή του κόμματος (λέμε τώρα) «υπαναχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ από τη συμμαχική – μετωπική μορφή και η μεταλλαγή του σε ενιαίο κόμμα, η οποία γίνεται υπό την πίεση της επίθεσης που έχει εξαπολύσει από έτους ο κ. Σαμαράς θεωρώντας τις συνιστώσες “ακραίο πολιτικό φαινόμενο”, δεν πρόκειται να επιλύσει το πρόβλημα της “δημοσκοπικής στασιμότητας” και της έλλειψης “πολιτικού ρεύματος” που εμφανίζει (…) Ο ΣΥΡΙΖΑ κρίνεται πλέον με κριτήρια τα οποία απαιτούν να ξεπεράσει και όχι απλώς να δικαιολογήσει τη σημερινή στασιμότητα, κριτήρια τα οποία δεν δικαιολογούν καμία υπαναχώρηση και αναδίπλωση».

Τι καταλαβαίνει ένας καλόπιστος αναγνώστης αυτής της ανακοίνωσης; Οτι ο πρόεδρος Αλέξης δεν έχει καταλάβει με ποιον έχει να κάνει. Και πως ο δημοφιλής Γιώργος, ο οποίος έχει πρωταγωνιστήσει σε ταινίες όπως το «Μικροί και μεγάλοι εν δράσει» η οποία στο τσακ έχασε το Οσκαρ, έχει πει και την κορυφαία ατάκα «Σας παρακαλώ κύριε, δεν σας επιτρέπω!» – στην ίδια ταινία…

Πάτωσε

Στο μεταξύ δηλώνω συγκλονισμένος από ένα ακόμη σκληρό χτύπημα της μοίρας κατά των συνεπών δυνάμεων της Αριστεράς, ενόψει του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ της επόμενης εβδομάδας. Σε εκλογές που έγιναν στην κλαδική δημοσιογράφων του κόμματος «πάτωσε» εντελώς ο καλός πελάτης της στήλης, τώρα αρθρογράφος της «Αυγής» (και παλιότερα, στη σταλινική φάση της καριέρας του, του «Ριζοσπάστη») Θανάσης Καρτερός (μικρή φωτογραφία).

Ο δυστυχής Θανασάκης έπεσε – και αυτός – θύμα των αδυσώπητων μηχανισμών οι οποίοι λειτουργούν δίκην κρεατομηχανής και στερούν από αγνούς αγωνιστές το δικαίωμα να είναι σύνεδροι. Για την ιστορία ψήφισαν 147 δημοσιογράφοι μέλη της κλαδικής του ΣΥΡΙΖΑ, έθεσαν υποψηφιότητα 37, εξελέγησαν 20, αλλά όχι ο Θανασάκης! Αίσχος…

Η αντιπολίτευση συσκότισε την αλήθεια
Η ολοκλήρωση των εργασιών της Προκαταρκτικής Επιτροπής για την αλλοίωση της λίστας Λαγκάρντ πραγματοποιήθηκε με τον ίδιο τρόπο που άναυδη η κοινή γνώμη παρακολούθησε στο εξάμηνο της λειτουργίας της: με απίστευτης έντασης διαπληκτισμούς, βαριές εκφράσεις, ύβρεις, υπονοούμενα και απειλές κατά πολιτικών και δημοσιογράφων. 
Επιβεβαίωσε δηλαδή, και το κλείσιμο των εργασιών της Επιτροπής, αυτό που ήταν κοινή πεποίθηση: ότι αυτό που ενδιέφερε, ειδικά την αντιπολίτευση, ήταν το πώς θα στοχοποιήσει αρχικά και εν συνεχεία θα ενοχοποιήσει τους πολιτικούς της αντιπάλους. Αν και το αντικείμενο της Επιτροπής, όπως το ψήφισε με ευρύτατη πλειοψηφία η Ολομέλεια της Βουλής, ήταν να εντοπιστούν οι ευθύνες όσων αλλοίωσαν τη λίστα Λαγκάρντ προτού αυτή δοθεί στις αρμόδιες Αρχές, οι πολιτικές σκοπιμότητες την εξέτρεψαν του σκοπού της και την οδήγησαν σε άθλιες μεθοδεύσεις, οι οποίες τελικά το μόνο που πέτυχαν ήταν να απαξιώσουν περαιτέρω και την πολιτική ως έννοια και τους πολιτικούς ως άτομα.
Είναι βαριά η ευθύνη των μελών της Επιτροπής για το πώς λειτούργησε όλο αυτό το διάστημα. Και ανεξάρτητα από τις προκλήσεις ή τις οριακού χαρακτήρα τοποθετήσεις ορισμένων μελών της, όπως της εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία «σφράγισε» με την παρουσία της τη λειτουργία της Επιτροπής, κατά τη γνώμη μου, η ευθύνη για το πώς εξελίχθηκαν οι εργασίες της βαρύνει όλους ανεξαιρέτως.
Τον ΣΥΡΙΖΑ, βεβαίως, πρωτίστως. Γιατί η όλη προσπάθεια που κατέβαλαν τα τρία στελέχη του ήταν στραμμένη στο πώς θα συμπεριλάβουν τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλο στο κάδρο των ευθυνών, παρότι γνώριζαν εξαρχής ότι τέτοιο θέμα δεν υπήρχε.
Είναι ίσως από τα λιγότερο γνωστά θέματα της Επιτροπής ότι πολλοί μάρτυρες υποβάλλονταν με το ξεκίνημα της διαδικασίας στο… κρίσιμο, κατά τους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ, ερώτημα (και πάντοτε σε επιθετικό ύφος) «αν ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ»!
Η πρακτική αυτή, που παραπέμπει ευθέως στις πιο αποτρόπαιες περιόδους του σταλινισμού, ασφαλώς δημιουργεί δυσοίωνες σκέψεις για το πώς θα μπορούσαν να λειτουργήσουν τα στελέχη αυτά εάν ποτέ ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδιζε τις εκλογές. 
Σε κάθε περίπτωση, σημασία έχει αυτό που η κοινωνία πιστεύει τελικά: ότι η συμπεριφορά, η στάση και η πρακτική των εκπροσώπων των κομμάτων της αντιπολίτευσης στο πλαίσιο της Προκαταρκτικής, όχι μόνο δεν φώτισε την αλήθεια για το τι πραγματικά συνέβη, αλλά στην ουσία τη συσκότισε…