[Διαστάσεις] Ασύμμετρη αποστράτευση

Γερμανικά δεν ξέρω, και ίσως γι’ αυτό πάντα τα ζήλευα. Δείτε, για παράδειγμα, πόσο μεγαλοπρεπής είναι αυτός ο όρος: «Asymmetrische Demobilisierung». Ελληνικά, θα τον αποδίδαμε (άκομψα) «ασύμμετρη αποστράτευση». Και περιγράφει τη μεγαλειώδη στρατηγική που ακολουθεί η Ανγκελα Μέρκελ για να θριαμβεύσει και πάλι στις εκλογές του ερχομένου Σεπτεμβρίου.

Στην πραγματικότητα, η στρατηγική δεν είναι καινούργια. Το ίδιο κόλπο είχε κάνει η Καγκελάριος και στις εκλογές του 2009. Ο βασικός στόχος είναι την ημέρα των εκλογών να μείνουν στο σπίτι περισσότεροι αντίπαλοι απ’ ό,τι οπαδοί. Για να συμβεί αυτό πρέπει να θολώσουν οι διαχωριστικές γραμμές. Να διοχετευθεί στους «καλούς» ένα αίσθημα ασφάλειας και στους «κακούς» ένα αίσθημα ματαιότητας. Ετσι, ακόμη κι αν τα ποσοστά σου είναι μικρά (στις προηγούμενες εκλογές οι Χριστιανοδημοκράτες είχαν τη χειρότερη επίδοση στη μεταπολεμική Ιστορία της Γερμανίας), τα ποσοστά του αντιπάλου σου θα είναι ακόμη μικρότερα.

Ετσι, λοιπόν, η Μέρκελ έκανε δύο πράγματα. Στο εσωτερικό μέτωπο υιοθέτησε μερικές φιλολαϊκές ιδέες των αντιπάλων της (όπως το πλαφόν στις αυξήσεις των ενοικίων και η θέσπιση ελάχιστου εισοδήματος), συνοδεύοντάς τες με υποσχέσεις για αύξηση των συντάξεων και των επιδομάτων. Στο ευρωπαϊκό μέτωπο άφησε στην άκρη τα κηρύγματα περί δημοσιονομικής προσαρμογής και διακήρυξε ότι ήρθε η στιγμή να καταπολεμηθεί η νεανική ανεργία. Για τον σκοπό αυτόν θα δοθούν από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό 6 ολόκληρα δισεκατομμύρια ευρώ, και μάλιστα σε διάστημα δύο και όχι επτά ετών, όπως είχε αρχικά αποφασιστεί.

«Είναι λίγα, χρειάζονται τουλάχιστον 21 δισεκατομμύρια», φωνάζει ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου. Αλλά έρχεται δεύτερος, έχει χάσει ήδη τις εντυπώσεις.

Στον άλλο πόλο του θρυλικού γαλλογερμανικού άξονα, ο Φρανσουά Ολάντ τηρεί στάση αναμονής. Μέχρι πρόσφατα επέμενε ότι πρέπει να υπάρξει μια συμφωνία για την αρχιτεκτονική της «νέας Ευρώπης» πριν από τις γερμανικές εκλογές. Τώρα, κινδυνεύει να χάσει τα πρωτεία από τη «νέα Ελλάδα» του Αντώνη Σαμαρά. Ενας σύμβουλος του γάλλου Προέδρου λέει στη «Λιμπερασιόν» ότι τον Οκτώβριο θα συζητηθεί η πολιτική που πρέπει να ακολουθηθεί, τον Δεκέμβριο θα επιλεγούν τα εργαλεία και μέχρι τις ευρωπαϊκές εκλογές του Μαΐου του 2014 όλα θα είναι έτοιμα. Θα το συζητούν, δηλαδή, για ακόμη έναν χρόνο; Και στο μεταξύ η ανεργία στην Ευρώπη θα κτυπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο και οι λαϊκιστές όλων των χρωμάτων θα καλπάζουν;

 Το μόνο που ενδιαφέρει τη Μέρκελ είναι να κερδίσει χρόνο. Παίρνει όμως ένα ρίσκο. Αν η «ασύμμετρη αποστράτευση» δεν πιάσει, αν η αντιπολίτευση δηλαδή καταφέρει να επιστρατεύσει τους οπαδούς της, μπορεί να επαναληφθεί το προηγούμενο της Κάτω Σαξονίας, όπου ο δημοφιλής Χριστιανοδημοκράτης πρωθυπουργός έχασε στο νήμα τον περασμένο Ιανουάριο από την κοκκινοπράσινη αντιπολίτευση. Το καλοκαίρι στη Γερμανία θα είναι καυτό.