[Αγιογραφίες] Ανισορροπίες

ΠΟΙΟΣ είναι πιο ΠΑΣΟΚ; Αυτοί που ασχολούνται με την ψυχολογία ομάδων έχουν να λένε πως κάθε γκρουπ ταλανίζεται όχι από τη φανερή ατζέντα που συζητάει αλλά από την κρυφή ατζέντα που υπάρχει κάτω από το τραπέζι. Αυτό βάζει λόγια, υποβάλλει κινήσεις και χειρονομίες και καθορίζει συμμαχίες και αντιπαλότητες. Αν δεν καταλάβει κανείς ποια είναι η κρυφή ατζέντα, είναι αδύνατο να ψυχογραφήσει την ομάδα. Αρα να προβλέψει τις κινήσεις της.

ΜΕ αυτό το δεδομένο, φαίνεται πως, από την ώρα που έκανε κυβέρνηση με τον Σαμαρά ο Βενιζέλος, όλοι όσοι θέλουν να είναι παίκτες στην Ιπποκράτους πολιτεύονται με στόχο να ανταποκριθούν στο παραπάνω ερώτημα: Ποιος είναι πιο ΠΑΣΟΚ; Ποιος – ή μάλλον ποια. Διότι η Φώφη Γεννηματά που είναι καλή σε κάτι τέτοια τους πέρασε όλους στη στροφή. Με το που έκανε τη δήλωση ο Μάκης Βορίδης για τον Ανδρέα, η Φώφη ήταν σαν σπρίντερ που ακούει το πιστόλι του αφέτη, τινάζεται και φεύγει σαν τον άνεμο. Η εκκίνηση δεν ήταν άκυρη. Ισα ίσα, η αναπληρώτρια υπουργός Αμυνας παρέσυρε όχι μόνο τον Πάγκαλο και τον Κρεμαστινό – που έχουν φορέσει στο παρελθόν την καταπράσινη φανέλα – αλλά ακόμη και τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο που ήθελε να κλείσει την ΕΡΤ και έχασε στη στροφή το σχετικό χαρτοφυλάκιο υφυπουργού από τον Παντελή Καψή. Λογικό. Ο Βενιζέλος ήθελε κάποιον που είναι δημοσιογράφος, είναι έμπειρος και έχει απόσταση ασφαλείας από την Ιπποκράτους.

ΠΙΣΩ στο κατοστάρι για το ποιος – ή μάλλον ποια – είναι πιο ΠΑΣΟΚ. Εδώ, ασχέτως προσωπικών στρατηγικών, εκείνο που περισσότερο πρέπει να επισημάνει κανείς είναι τι είδους ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που συμμάχησε τελικά με τη ΝΔ σε μια κυβέρνηση δικομματικής συναίνεσης. Λοιπόν, το ενδιαφέρον είναι ότι στην Ιπποκράτους έχει μείνει το πιο βαθύ ΠΑΣΟΚ. Ή ότι είναι αυτό ακριβώς το βαθύ πράσινο ΠΑΣΟΚ που δίνει τον τόνο. Οι Ανδρουλάκηδες – με τις εκσυγχρονιστικές καταβολές -, οι Κωνσταντινόπουλοι – με τις μεταρρυθμιστικές παρορμήσεις – και οι Σαχινίδηδες – με τα παράσημα του υπουργείου Οικονομικών –  καταλήγουν να κινούνται στο γήπεδο που έχουν προσδιορίσει οι Σκανδαλίδηδες, οι Καρύδηδες, οι Φώφες και διάφοροι παπανδρεϊκοί που κρύβονται πίσω από την κιτς πράσινη κουρτίνα. Ασφαλώς, το ΠΑΣΟΚ εκείνο που είναι πιο προχωρημένο εκπροσωπείται – και μάλιστα στην κυβέρνηση. Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και ο Γιάννης Μανιάτης πήραν φουλ χαρτοφυλάκια. Ο Ανδρέας Λοβέρδος δεν μπήκε – αλλά το όνομά του συζητήθηκε. Ωστόσο, πολλοί άλλοι – είτε γιατί δεν βγήκαν στη Βουλή είτε γιατί δεν το βοήθησε η συγκυρία – είναι στην απέξω. Αυτό δημιουργεί μια ανισορροπία και η ανισορροπία αυτή – με το που άνοιξε ο Μάκης το στόμα του – εκδηλώθηκε αμέσως.

ΣΤΙΣ αγορές, οι ατελέσφορες συγκυρίες παράγουν κρίσεις. Οταν η μετοχή μιας εταιρείας ή τα ομόλογα μιας χώρας – το ζήσαμε το έργο – είναι υπερτιμημένα, τότε, αργά ή γρήγορα, η πραγματικότητα επιφέρει διόρθωση. Ισχύει το ίδιο και στην πολιτική; Πάντως, το ΠΑΣΟΚ έχει μπει στην περιπέτεια της συγκυβέρνησης με ένα πλήρωμα που δεν είναι το πιο κατάλληλο για αυτό το εγχείρημα. Ο Βενιζέλος το ξέρει – πράγμα που εξηγεί μια κάποια νευρικότητα. Μένει να δει κανείς πώς θα το αντιμετωπίσει. Η λογική κίνηση θα ήταν το άνοιγμα σε πρόσωπα που να αλλάξουν τις εσωκομματικές ισορροπίες. Και αυτά ΠΑΣΟΚ είναι.