«Χτυπούν καμπάνες θλιβερά, πικρά, φαρμακωμένα,
για να τ’ ακούσ’ η γειτονιά, να ‘ρθει η απάνου ρούγα,
να ‘ρθουν ματάκια θλιβερά, να ‘ρθουν καρδιές καημένες…»
Πρόκειται για λαϊκό δημώδες το οποίο μου ήρθε στον νου με το που πληροφορήθηκα την αδόκητη απώλεια του Γιώργου «είμαι ο αριστερός κληρονόμος του Ανδρέα» Παναγιωτακόπουλου από το ΠΑΣΟΚ. Κλίνω και εγώ ευλαβικά το γόνυ όπως χιλιάδες άλλοι σύντροφοι δημοκράτες αντιφασίστες που παρακολούθησαν τη συνεπή (λέμε τώρα) επί 39 ολοστρόγγυλα χρόνια πορεία του Γιώργου «είμαι ο αριστερός κληρονόμος» κ.λπ. Παναγιωτακόπουλου πάντοτε στη σωστή πλευρά του δρόμου. Με εξαίρεση κάτι λάθος εκτιμήσεις που έκανε την εποχή που ο Ακης, ας πούμε, διεκδικούσε την ηγεσία στο ΠΑΣΟΚ ή αργότερα, όντας στο πλευρό του Γιώργου με νύχια και με δόντια, δεν είδε να ανταμείβεται αυτή η προσφορά.
Εφυγε γιατί τον ενόχλησε η συμμετοχή του προέδρου Βαγγέλη στην κυβέρνηση Σαμαρά. Δεν είχε φύγει ούτε με το Μνημόνιο που είχε υπογράψει τον Μάιο του ’10 ο Γιώργος ούτε τον Ιούνιο του ’11, όταν ο Γιώργος παρέδωσε την εξουσία στον Σαμαρά για μερικές ώρες και εκείνος δεν την παρέλαβε γιατί δεν είχε τι να την κάνει, ούτε τον Νοέμβριο του ’11, όταν το ΠΑΣΟΚ συνεργάστηκε στην κυβέρνηση Παπαδήμου με τη Νέα Δημοκρατία. Δεν έφυγε ούτε τον Ιούνιο πέρυσι, όταν το ΠΑΣΟΚ μετείχε σε κυβέρνηση υπό τον Σαμαρά.
Ετσι είναι αυτά. Επιλέγεις ευαισθησίες. Και περίοδο ευαισθητοποίησης…
(Φαντάζομαι ότι το γραφείο στο ΠΑΣΟΚ θα το αφήσει, ε; Αν και τον έχω ικανό να το διατηρήσει…)
Αν θα πήγαινε…
Παρά τον θρήνο και τον κοπετό που αναπόφευκτα δημιουργεί η «απώλεια» του φίλου Γιώργου, σφίγγω την καρδιά μου, την κάνω πέτρα και στρέφω το ενδιαφέρον μου – για να ξεχάσω, περισσότερο – στο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο ξεκινάει τις εργασίες τους απόψε αλλά, φευ! χωρίς την παρουσία του τεράστιου Γιώργου «εγώ σας τα ‘λεγα για τη Χρυσή Αυγή, αλλά δεν με ακούγατε» Καρατζαφέρη.
Το γεγονός προκάλεσε έκπληξη διότι προ μηνός και πλέον είχαν αναπτυχθεί κάτι σενάρια που ήθελαν τον πρόεδρο Γιώργο να επανακάμπτει δόξη και τιμή στη μητέρα παράταξη.
– Γιατί δεν καλέσατε τον πρόεδρο; ρώτησα τον άνθρωπο μου στο Μέγαρο Μαξίμου.
– Διότι αποφασίσαμε να καλέσουμε εκπροσώπους των εντός της Βουλής κομμάτων, πλην Χρυσής Αυγής, φυσικά, μου απάντησε, αλλά βρήκα την απάντηση πολύ επιφανειακή για να την αποδεχθώ.
Οπως ήταν αναμενόμενο, τηλεφώνησα στον ίδιο τον πρόεδρο Γιώργο αυτοπροσώπως.
– Καλύτερα που δεν με κάλεσαν, μου απάντησε γελώντας. Γιατί αν πήγαινα θα μίλαγα. Και άμα μίλαγα, δεν ξέρω τι θα γινόταν.
– Με βάζετε σε πειρασμό…
– Πολύ απλά, θα απήγγελλα αποσπάσματα από την ομιλία Σαμαρά στο Αιγάλεω, στο Ζάππειο και δεν ξέρω πού αλλού, που δήλωνε ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί ποτέ με το ΠΑΣΟΚ…
Ασ’ το, μην το συζητάς, τελειώνουν αυτοί και οι δύο. Δεν υπάρχει κανένα μέλλον σε αυτόν τον γάμο.
– Βλέπετε εξελίξεις;
– Φυσικά, βλέπω εκλογές!
– Σύντομα;
– Πιστεύω ότι θα γίνουν έναν μήνα μετά τις γερμανικές εκλογές – η κυρία (Μέρκελ) θα τον αφήσει ελεύθερο τον δικό μας να πάει σε εκλογές.
– Δηλαδή, πότε τις βλέπετε;
– 27 Οκτωβρίου. Για έναν και μόνο λόγο: 6 Νοεμβρίου συμπληρώνεται το 18μηνο από τις περυσινές εκλογές, και άρα αυτές θα πρέπει να γίνουν με σταυρό. Αλλά ο Σαμαράς δεν θέλει εκλογές με σταυρό, εκλογές με λίστα θα κάνει. Για να μπορεί να ελέγχει το μαγαζί.
Εχει μια λογική το σκεπτικό του και, όπως συχνά λέμε, στην πολιτική ισχύει ό,τι και στα Μαθηματικά: «όπερ έδει δείξαι»…
Εκεί και ο Λικ Φερί
Δεν θα έχει Καρατζαφέρη το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, θα έχει όμως Λικ Φερί (μεγάλη φωτογραφία)…
– Ποιος είναι αυτός; ρώτησα την πηγή μου στο Μαξίμου.
– Μα δεν ξέρεις τον Λικ Φερί; με ρώτησε με ύφος που μαρτυρούσε πραγματική απαξίωση.
– Οχι. Είναι απαραίτητο;
– Πρόκειται για διανοητή της γαλλικής Κεντροδεξιάς, και πολλές ιδέες του τις υιοθέτησε ο Ζακ Σιράκ. Και σε πληροφορώ ότι είναι αυτός που διαμόρφωσε την ιδεολογικοπολιτική πλατφόρμα πάνω στην οποία βασίστηκε η πολιτική ηγεμονία του Νικολά Σαρκοζί…
Ανατρίχιασα…
Για την Καγιά τι έχει να πει;
Ενημερώνω τους αγωνιούντες θαυμαστές του ότι ο Γιάννης «για όλα φταίει ο Βενιζέλος» Ραγκούσης προέβη χθες στην εξακοσιοστή εβδομηκοστή τρίτη δήλωσή του κατά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Στον πυρήνα της δήλωσης βρίσκεται η συμμετοχή του Βενιζέλου στην κυβέρνηση υπό τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά αυτό μικρή σημασία έχει. Θα μπορούσε να αφορά τις ευθύνες Βενιζέλου για το επικείμενο διαζύγιο της Βίκυς Καγιά!
Την έφαγε το σκοτάδι
Αναφερόμενος στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό των Εξωτερικών «έσωσα και πάλι τη χώρα μόνος μου» Βαγγέλη, επισημαίνω ότι την έφαγε το σκοτάδι την αντίδρασή του στον αιφνιδιαστικό ορισμό ενός καραμανλικού οδοντιάτρου στον ΕΟΠΥΥ και ενός θαλερού πολιτευτή της ΝΔ στον ΟΓΑ.
– Αντιδράσατε καθόλου; ρώτησα ένα από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ με το οποίο συνομιλώ συχνά, καθότι βρίσκεται αρκετά κοντά στον πρόεδρο.
– Εκτιμώ ότι υπήρξε κάποιου είδους αντίδραση από πλευράς προέδρου, αλλά δεν έχω κάτι περισσότερο.
– Πήρε κάποιον στο τηλέφωνο;
– Φαντάζομαι τον Πρωθυπουργό. Αλλά όταν του το επισημάναμε, μας ζήτησε να μην ασχοληθούμε άλλο διότι δεν θέλει να αναπαράγεται η δυσφορία και να δίνεται η εντύπωση ότι εμείς υπονομεύουμε την κυβέρνηση.
Εξαιρετική… τακτική, επισημαίνω. Κάτι μου θυμίζει, βέβαια, αλλά κωλύομαι, λόγω αγωγής, να το μεταφέρω εδώ…
Νταβούτογλου ο «επιτήδειος»
Τις παλιές καλές εποχές της κυβέρνησης Παπαδήμου, όταν ο ευσταλής και πάντα κομψός Δημήτρης Αβραμόπουλους είχε σπεύσει, ως υπουργός Αμυνας τότε, να ταξιδέψει στην Κύπρο πριν από τον τότε υπουργό Εξωτερικών Σταύρο Δήμα, θυμήθηκα χθες. Οχι άδικα. Ας όψεται ο «επιτήδειος» γείτονας Αχμέτ Νταβούτογλου, υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, ο οποίος τηλεφώνησε στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Εξωτερικών «έσωσα και πάλι τη χώρα μόνος μου» Βαγγέλη για να τον συγχαρεί για την ανάληψη των καθηκόντων του. Το τηλεφώνημα, φυσικά, ανακοινώθηκε από το υπουργείο Εξωτερικών, όπως άλλωστε συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις. Λίγη ώρα αργότερα, όμως, και το υπουργείο Εθνικής Αμυνας εξέδωσε σχετική ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία ο πονηρός Αχμέτ τηλεφώνησε στον αγέρωχο Δημήτρη για να τον ευχαριστήσει για τη συνεργασία τους και να του ευχηθεί καλή επιτυχία στα νέα του καθήκοντα. Εκανε μια χαρά μετά από αυτό ο πρόεδρος Βαγγέλης… δεν λέγεται!