[Ιστορίες] «Μία ερωμένη δεν φτάνει»

«Γαλλία, η χώρα όπου γίνεται ολόκληρη συζήτηση για τον γάμο, αλλά όπου σε παροτρύνουν να κάνεις σεξ με άλλους ανθρώπους πέραν του συντρόφου σου. Καημένη Γαλλία…»: το ποστ της γαλλίδας φίλης στο facebook συνοδευόταν από ένα λινκ. Και το λινκ οδηγούσε σε ένα διαφημιστικό σποτάκι. Ενα σποτάκι που έπαιζε όλη την εβδομάδα λίγο πριν από τις 20.00 στο France 5, ένα από τα κανάλια της γαλλικής δημόσιας τηλεόρασης.

Οι τηλεθεατές της γαλλικής δημόσιας τηλεόρασης, λοιπόν, είχαν την ευκαιρία να δουν δύο νεαρές καλλονές «σε σχέση» – σύμφωνα με την επισήμανση στο διαδικτυακό προφίλ τους – να χιμούν με τη σειρά στο κρεβάτι, φορώντας τα πιο σέξι εσώρουχα, μαζί με έναν μιγάδα Αδωνη για τον οποίο, «μία ερωμένη δεν φτάνει». «Η ζωή είναι μικρή. Δοκιμάστε την περιπέτεια», κατέληγε το διαφημιστικό μήνυμα. Από πίσω βρίσκεται o Ashley Madison, ένας καναδικός ιστότοπος «εξωσυζυγικών γνωριμιών» που αριθμεί 12 εκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως.

Ο Ashley Madison κατέφτασε στο Παρίσι πέρυσι, με μια γιγαντοαφίσα που έδειχνε τον Φρανσουά Μιτεράν, τον Ζακ Σιράκ, τον Νικολά Σαρκοζί και τον Φρανσουά Ολάντ, όλους «συλληφθέντες» με σημάδια από γυναικεία φιλιά στο πρόσωπο, και ρωτούσε: «Τι κοινό έχουν; Θα έπρεπε να είχαν σκεφτεί τον Ashley Madison». Παράλληλα, ο ιστότοπος άρχισε να προβάλλει (σε ιδιωτικό τότε κανάλι) σποτάκι που έδειχνε ένα ζευγάρι να ερωτοτροπεί ασύστολα σε κάποιο εστιατόριο – ο υπότιτλος ενημέρωνε: «Αυτή η γυναίκα έχει σύζυγο… αλλά δεν είναι αυτός».

Εκείνο το σποτάκι κόπηκε γρήγορα από τη γαλλική Αρχή Επαγγελματικής Ρύθμισης της Διαφήμισης, την ARPP. Η ίδια Αρχή όμως έδωσε το οκέι για το νέο σποτ καθώς «δεν κάνει ανοιχτή αναφορά στον γάμο». Και η γαλλική δημόσια τηλεόραση που απορρίπτει, για παράδειγμα, διαφημίσεις αστρολογικών προβλέψεων, καίτοι απολύτως νόμιμες, δέχθηκε να το προβάλει καθώς «δεν μπορούσαμε να το αρνηθούμε». Αν και, σύμφωνα με τον γαλλικό Τύπο, άλλα (ιδιωτικά) κανάλια, «μηχανεύτηκαν τεχνάσματα για να το αρνηθούν». Μετά τις διαμαρτυρίες πολλών τηλεθεατών, το θέμα εξετάζεται από το γαλλικό ΕΣΡ. Κάποιοι θεωρούν ότι το σποτ πρέπει να λογοκριθεί, άλλοι ότι δεν πρέπει να λογοκριθεί, αλλά ότι τουλάχιστον η δημόσια τηλεόραση οφείλει να έχει υψηλότερα στάνταρ, να διατηρεί μια κάποια αισθητική. Πονεμένη συζήτηση.