[Προβολείς] Γυναίκες στην κυβέρνηση

Εγώ ήμουνα που φώναζα να μπουν πολλές γυναίκες στην κυβέρνηση; Ειλικρινά δεν με αναγνωρίζω. Κοίτα να δεις αν έρχομαι και άναψέ μου το κόκκινο ή έστω το πορτοκαλί, να προλάβω να αναστοχαστώ και να αναδιατάξω κάπως τα επιχειρήματά μου. Οπως αντιλαμβάνεσαι, από την ώρα που παραιτήθηκε η Σοφία Βούλτεψη, μετεβλήθη εντός μου ο ρυθμός του κόσμου. Η θέση μου είναι πλέον λεπτή, πολύ λεπτή, χωράει ακόμη και στο εσωτερικό τσεπάκι της τσάντας που την εμπόδισε να περάσει από το μηχάνημα και να πάρει τη θέση της στο νέο ανδροκρατούμενο Υπουργικό Συμβούλιο. Η καλή τύχη της Ζέττας Μακρή δεν μου κακοφαίνεται καθόλου. Απεναντίας. Αλλωστε δεν είναι η πρώτη, ούτε η τελευταία, που κερδίζει την κούρσα από πτώση της προπορευόμενης αθλήτριας.

Φυσικά θα είχα κάθε έννομο συμφέρον να πανηγυρίζω και να ποδοκροτώ για την άλωση του στρατεύματος από μια γυναίκα υπουργό αλλά ούτε η είσοδος της Φώφης Γενηματά στο Πεντάγωνο είναι ικανή να με παρηγορήσει. Κάποιοι θυμούνται τη νεαρή υπουργό Αμυνας του Θαπατέρο που θήλαζε το μωρό της μέσα στο Υπουργικό Συμβούλιο ή τη Μισέλ Αλιό-Μαρί, τη σκληρή υπουργίνα επί των στρατιωτικών του Νικολά Σαρκοζί, εγώ όμως τη φαντάζομαι αλλιώς. Προσωπικά δεν θα ήθελα ποτέ να καθρεφτιστώ στα γυαλιά Ρέιμπαν του Δημήτρη Αβραμόπουλου. Γι’ αυτό και για πάρα πολλά άλλα, σιδεροκέφαλη κυρία Χριστοφιλοπούλου.