[Ενστάσεις] Οι καταλληλότεροι

Ονειρο ζω, μη με ξυπνάτε. Τα δύο κόμματα τα οποία εναλλάχθηκαν στη διακυβέρνηση σχεδόν όλη τη Μεταπολίτευση ανέλαβαν την υποχρέωση όχι μόνο να αποκαταστήσουν την πολιτική σταθερότητα, αλλά και να διορθώσουν τα λάθη που τα ίδια αυτά κόμματα διέπραξαν – να χτυπήσουν στη ρίζα του τον κομματισμό, να πολεμήσουν το πελατειακό κράτος, να θέσουν τις βάσεις για ένα μικρότερο, πιο ευέλικτο, πιο αποτελεσματικό, λιγότερο σπάταλο και λιγότερο διεφθαρμένο Δημόσιο… Καινούργια και παλαιότερα πρόσωπα θα χρειαστεί να λάβουν πολιτικές αποφάσεις που, ούτως ή άλλως, δεν θα είναι δημοφιλείς. Προσωπικώς, αν και ελάχιστα πράγματα με εκπλήσσουν πλέον, ομολογώ ότι εξεπλάγην τουλάχιστον με ορισμένες από αυτές τις επιλογές.

Εξεπλάγην, π.χ., με την επιλογή της κυρίας Βούλτεψη. Προσπαθώ να διαγνώσω το πολιτικό της στίγμα, αλλά το βρίσκω συνεχώς καταγεγραμμένο σε τηλεοπτικές τσιρίδες και, πρόσφατα, στην άρνησή της να ελέγξουν την τσάντα της κατά την είσοδό της στη Βουλή. Αν νομίζει ότι υπάρχει σοβαρός λόγος που της επιτρέπει, μόνη αυτή να παραβιάζει τους θεσμοθετημένους κανόνες του Κοινοβουλίου, Κύριος οίδε πώς θα αντιληφθεί τον νέο ρόλο της στο υπουργείο Υγείας στο οποίο, έστω και με πολλή και συστηματική δουλειά, το αποτέλεσμα είναι άδηλο.

Εξεπλάγην, επίσης, με την τοποθέτηση προσωπικοτήτων εξ εφεδρείας, ας πούμε του Γιάννη Ανδριανού. Φαντάζομαι η εμπειρία του πλάι στον Καραμανλή αλλά και η διδακτορική διατριβή του, με το θέμα: «Οι επιπτώσεις των πολιτισμικών και κοινωνικών ιδιαιτεροτήτων στην οικονομική ανάπτυξη των Δυτικών Βαλκανίων», θα έπαιξαν ρόλο για την τοποθέτησή του στο υπουργείο Αθλητισμού, όπου ενδημούν πολλές και αξιοπρόσεκτες πολιτισμικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητες.

Αντιθέτως, δεν εξεπλάγην με τη μετακίνηση του Πάνου Παναγιωτόπουλου από την Αμυνα στο (ανασυσταθέν) υπουργείο Πολιτισμού. Από την τηλεοπτική εποχή, ο «κόκκινος» (αλλά και εθνικόφρων) Πάνος έχει σπουδάσει το θέαμα, θα ερχόταν και η ημέρα που θα το υπηρετήσει.

Πάντως, παρά το σχετλιαστικό του τόνου εξαιτίας επιλογών οι οποίες γίνονται Κύριος οίδε λόγω ποιων ισορροπιών (τέτοιες είναι, κατά τη γνώμη μου, και οι επιλογές του κ. Βαρβιτσιώτη, της κυρίας Γεννηματά, ακόμα και του Σίμου Κεδίκογλου που δεν μπορεί να μην του καταλογίζεται ευθύνη για την περιπέτεια στην οποία μπήκε η σταθερότητα μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ), υπάρχουν κάποια πρόσωπα στην κυβέρνηση που, ήδη, θα πρέπει να λυγίζουν από το άγχος. Ασχέτως αν είναι δεξιοί συντηρητικοί, αν εκφράζουν διαβαθμίσεις του φιλελευθερισμού ή αν κάνουν προσπάθεια να κινηθούν εντός ενός σοσιαλδημοκρατικού πραγματισμού, έχουν πολλή και δύσκολη δουλειά. Δεν θέλω να σκέφτομαι ότι υπάρχει πιθανότητα να μην τα καταφέρουν.

ΥΓ: Περασμένα μεσάνυχτα η Σοφία Βούλτεψη έκανε γνωστό ότι αρνείται τον διορισμό της στο υπουργείο Υγείας. Οι λόγοι που επικαλείται αποδεικνύουν ότι δεν έχει καταλάβει τι δουλειά κάνει ένας πολιτικός.