[Ενστάσεις] Μεταρρύθμιση στο DNA

Τελικά, η έννοια της μεταρρύθμισης είναι, όπως λέγεται, στο ελληνικό DNA – πιο δραστική και από τη μεθυλτριενολόνη, που είχε ανιχνευθεί στα ούρα καμιάς ντουζίνας ολυμπιονικών το 2004. Και όταν μια μεταρρυθμιστική πολιτική ομάδα αποχωρεί από το κυβερνητικό προσκήνιο, όπως συνέβη τελικά με τη ΔΗΜΑΡ, μια άλλη, το σημερινό ΠΑΣΟΚ, εμφανίζεται να καλύψει τον χώρο. Εκεί που, πριν από μερικές ημέρες την μπαγκέτα των μεταρρυθμίσεων κρατούσε ο Δημήτρης Χατζησωκράτης, από τη Δευτέρα θα την κραδαίνει η Φώφη Γεννηματά. 
Τι θέλω να πω; Οτι πολλές φορές στη Μεταπολίτευση, αλλά και μετά το ξέσπασμα της κρίσης, απέναντι στις δυνάμεις του ανορθολογικού λαϊκισμού προβάλλουν δυνάμεις που δρουν στο όνομα της μεταρρύθμισης. Ωστόσο, με ελάχιστες εξαιρέσεις, η μεταρρύθμιση, ακόμη και αν βρισκόταν στη ρητορική κομμάτων και κυβερνήσεων, δεν ήταν η ιδέα που ενέπνεε τις πολιτικές κινήσεις τους. Τα χαΐρια μας από αυτήν τη διφορούμενη τακτική τα είδαμε. Και τα μετρήσαμε: στο επίπεδο της ζωής μας, στην εργασιακή ανασφάλειά μας, στην καθημερινότητά μας. 
Ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν είναι από τα πρόσωπα που πολιτεύθηκαν, ακριβώς, με έμφαση στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Το 2011, υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Παπανδρέου, μεταξύ άλλων, διαχειρίστηκε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο το ζήτημα των φινλανδικών εγγυήσεων ενώ επιχείρησε να εκβιάσει πολιτική λύση από την τρόικα με αποτέλεσμα να διακοπούν οι συνομιλίες μαζί της. Προχθές, όμως, τη νύχτα των μεγάλων μαχαιριών, βγαίνοντας με μια πολιτικότατη τοποθέτηση να δηλώσει τη στήριξή του σε κυβερνητικό σχήμα που θα προσπαθήσει να επαναφέρει τη σταθερότητα και να προχωρήσει στην υλοποίηση του συμφωνημένου με τους εταίρους προγράμματος, απέδειξε όχι τόσο ότι μαθαίνει από τα λάθη του αλλά ότι, κυρίως, ξέρει να εκμεταλλεύεται τις συγκυρίες για να δικαιούται να διεκδικήσει το κενό που άφησε η αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την τρικομματική κυβέρνηση.
Αλλά δεν ήταν εύλογο, το ΠΑΣΟΚ να σπεύσει να καλύψει το κενό που άφησε η ΔΗΜΑΡ στο μεταρρυθμιστικό μέτωπο; Ηταν. Αν μάλιστα καταφέρει να γεμίσει το ζωτικό κενό που προέκυψε, θα μπορεί να ελπίζει σε ολική επαναφορά. Το ζήτημα είναι, ωστόσο, αν όντως ο κ. Βενιζέλος μπορεί να δράσει μεταρρυθμιστικά – και όχι μόνο ασκώντας πιέσεις στον Αντώνη Σαμαρά. Για να πείσει ότι, ναι, ακριβώς, ο στόχος του είναι οι μεταρρυθμίσεις σε συνεργασία με τους εταίρους, χρειάζεται να κρατήσει αποστάσεις από όσους, πρωτίστως στο κόμμα του, έχουν στο παρελθόν ταυτιστεί με το βαθύ κράτος ή με τον κυβερνητισμό του ΠΑΣΟΚ. 
Στη μαρμίτα του κυβερνητισμού δεν κυλούσε μεταρρυθμιστικό DNA αλλά μεθυλτριενολόνη.