[Διαστάσεις] Χάρις σε ένα ξυραφάκι

Ας τον ονομάσουμε Αμπντούλ, πραγματικά ονόματα δεν μπορούμε φυσικά να πούμε. Εφυγε από τη Συρία όταν το αλ Τζαζίρα μετέδωσε ένα ντοκιμαντέρ του από μια διαδήλωση στη Λατάκια, όπου είχε σκοτωθεί μια γυναίκα. Τον Φεβρουάριο του 2012 έφτασε στην Ελλάδα, αφήνοντας πίσω τη γυναίκα του με τα τέσσερα παιδιά τους. Στις Σέρρες, όπου κρατείται από την ημέρα που έφτασε, οι συνθήκες δεν είναι ακριβώς ειδυλλιακές. Σύμφωνα με τις καταγγελίες, πολλοί από τους κρατουμένους απέκτησαν δερματικά νοσήματα λόγω των κακών συνθηκών υγιεινής. Αυτή την εβδομάδα του τηλεφώνησε και η γυναίκα του για να του πει ότι δέχεται πιέσεις από την τοπική Αστυνομία. Ο Αμπντούλ δεν άντεξε. Μέσα στην απελπισία του κατάπιε ένα ξυραφάκι για να δώσει τέλος στη ζωή του. Καθώς το τοπικό νοσοκομείο δεν μπορούσε να τον αναλάβει, μεταφέρθηκε στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, όπου εξακολουθεί να νοσηλεύεται. Κρατούμενος, φυσικά.

Η σημερινή έχει ανακηρυχθεί Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων. Η τελευταία έκθεση της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες μας πληροφορεί ότι ο αριθμός των προσφύγων και εσωτερικά εκτοπισμένων ήταν στα τέλη του 2012 ο μεγαλύτερος από το 1992: πάνω από 45,2 εκατ. άνθρωποι. Η κυριότερη αιτία είναι οι πόλεμοι. Και ο βιαιότερος πόλεμος γίνεται στη Συρία. Για τους πρόσφυγες από τον πόλεμο αυτό – επισημαίνει το Γραφείο της Αρμοστείας στην Αθήνα – έχει εκδοθεί από την Ελληνική Αστυνομία κατεπείγουσα διαταγή με ημερομηνία 9 Απριλίου, που αναφέρει ότι η απέλασή τους θα αναστέλλεται όσο συνεχίζεται η έκρυθμη κατάσταση στη Συρία και οι ίδιοι θα απελευθερώνονται. Τότε γιατί συνεχίζεται η κράτηση του Αμπντούλ και άλλων σύρων προσφύγων σε διάφορα αστυνομικά τμήματα της χώρας μας;

 Η λεγόμενη «διεθνής κοινότητα» έχει τεράστιες ευθύνες για τη Συρία, καθώς δύο χρόνια τώρα δεν μπορεί να συμφωνήσει σε μια συντονισμένη δράση για τον τερματισμό του πολέμου. Ακόμη και στην τελευταία Σύνοδο του G8, οι ηγέτες δεν μπόρεσαν εξαιτίας του ρωσικού βέτο να συμφωνήσουν στο αυτονόητο: ότι οποιαδήποτε λύση δεν μπορεί να περιλαμβάνει τον αρχισφαγέα, δηλαδή τον Ασαντ. Ο τελευταίος, με τη βοήθεια της Χεζμπολάχ, έχει ανακαταλάβει τον τελευταίο καιρό εδάφη από τους αντάρτες, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στη συνέχιση του πολέμου για χρόνια. Οι νεκροί κοντεύουν τους 100.000, οι πρόσφυγες ξεπερνούν τα 1,6 εκατομμύρια, οι μαρτυρίες για χρήση χημικών όπλων από την κυβέρνηση πολλαπλασιάζονται και τα Ηνωμένα Εθνη μιλούν για «νέα επίπεδα ωμοτήτων». Αδύναμοι και αδιάφοροι, έχουμε τουλάχιστον την υποχρέωση να φιλοξενούμε τους πρόσφυγες σε ανθρώπινες συνθήκες.

Οι τελευταίες πληροφορίες έλεγαν χθες το βράδυ ότι ο Αμπντούλ και πέντε συμπατριώτες του θα αφεθούν τελικά ελεύθεροι. Χάρις σε ένα ξυραφάκι;