[Ιστορίες] Το ημερολόγιο της Μπριγκίτε Αϊκε

Τον Δεκέμβριο του 1942, την ώρα που οι συμμαχικές βόμβες έπεφταν βροχή στο Βερολίνο και τα ναζιστικά στρατεύματα έδιναν μάχη για τον έλεγχο του Στάλινγκραντ, μια 15χρονη κάτοικος του Βερολίνου άρχισε να κρατάει ημερολόγιο. Δεν ανήκε ούτε στα θύματα ούτε στους θύτες του πολέμου. Ηταν απλώς ένα δόντι στους τροχούς που έθρεψαν και συντήρησαν τη ναζιστική Γερμανία. Η πολιτική δεν την ενδιέφερε. Οι ιδεολογίες δεν την αφορούσαν. Το μόνο που έκανε ήταν να κολυμπάει νωθρά ακολουθώντας το ρεύμα. Την έλεγαν Μπριγκίτε Αϊκε.

Η Μπριγκίτε ήταν μαθητευόμενη σε μια εταιρεία υφασμάτων, αποφάσισε να κρατήσει ημερολόγιο μόνο για να βελτιωθεί στη στενογραφία, ο λόγος της είναι λοιπόν λιτός, δεν εξωραΐζει πάντως τίποτα και δεν αυτολογοκρίνεται. Μοιάζει να την ενδιαφέρουν περισσότερο τα πρώτα φλερτ και τα φορέματα παρά τα παγκόσμια γεγονότα. Η καταστροφή που προκαλείται στην πόλη της την ενοχλεί – όχι όμως περισσότερο από την κακοδιάθετη μητέρα της. Καταγράφει τις συχνές της επισκέψεις στο σινεμά όσο αδιάφορα καταγράφει και τη διάρκεια των αεροπορικών συναγερμών.

Η Μπριγκίτε έγραφε καθημερινά στο ημερολόγιό της για τρία ολόκληρα χρόνια. Τη λέξη «Εβραίοι» την έγραψε μία και μόνο φορά: «Παίρνουν τους Εβραίους από όλη την πόλη, πήραν και τον ράφτη απέναντι». Παρότι η εταιρεία στην οποία μαθήτευε βρισκόταν στην καρδιά της εβραϊκής συνοικίας του Βερολίνου, παρότι ένα τετράγωνο πιο πέρα υπήρχε ένα γηροκομείο που χρησίμευε ως κέντρο συγκέντρωσης των Εβραίων που θα μεταφέρονταν κατόπιν στο Αουσβιτς και στο Τερεζίν, δεν παρατήρησε ποτέ τίποτε άλλο. «Ημουν νέα και απασχολημένη με τη ζωή μου», λέει σήμερα, στα 86 της, με αφορμή την έκδοση στη Γερμανία του ημερολογίου της από εκείνη την εποχή.

Ιαν Κέρσοου