[Διαστάσεις] Πέντε μύθοι για την ΕΡΤ

Είμαστε η χώρα της υπερβολής και ο λαός της συνωμοσίας. Μας αρέσει να απλουστεύουμε και να καταγγέλλουμε, δυσκολευόμαστε όμως όταν πρέπει να προτείνουμε. Τρεφόμαστε με μύθους. Στην περίπτωση της ΕΡΤ, μέτρησα τουλάχιστον πέντε.

1) Το κλείσιμο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης ήταν απαίτηση της Κομισιόν. Ο ισχυρισμός είναι αστείος. Κανένα ευρωπαϊκό όργανο δεν θα μπορούσε να «απαιτήσει» κάτι τέτοιο. Οι χθεσινές διαψεύσεις ήταν αυτονόητες. Είναι αλήθεια ότι ασκείται ασφυκτική πίεση από την τρόικα για την απομάκρυνση ενός αριθμού δημοσίων υπαλλήλων. Και η ΕΡΤ επελέγη από την κυβέρνηση ως βολική λύση. Πρώτον, λόγω του βεβαρημένου παρελθόντος της. Δεύτερον, λόγω του κακού ονόματος που έχουν οι «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι» στην ελληνική κοινωνία.

2) Ο «ξαφνικός θάνατος» ήταν η μόνη λύση. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει, για τον πολύ απλό λόγο ότι δεν δοκιμάστηκε καμιά άλλη. Αντί να στείλει η κυβέρνηση τον εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσόντα κυβερνητικό εκπρόσωπο για να αναγγείλει με ιταμό ύφος ότι κατεβαίνουν οι διακόπτες, θα μπορούσε να αξιολογήσει τις ανάγκες, να επεξεργαστεί ένα πρόγραμμα εξυγίανσης και να προχωρήσει στην εφαρμογή του. Το πιθανότερο είναι ότι θα συναντούσε αντιδράσεις, ενδεχομένως σφοδρές. Στην περίπτωση αυτή, θα καθιστούσε σαφές ότι οι αποφάσεις της είναι αμετάκλητες. Κι αν δεν μπορούσε να τις υλοποιήσει, τότε και μόνο τότε θα έπρεπε να προχωρήσει στην ακραία επιλογή τού (έστω και προσωρινού) λουκέτου.

3) Ολοι οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ είναι ή διεφθαρμένοι ή τεμπέληδες. Ακουσα χθες μια συνάδελφο που βρέθηκε ξαφνικά στον δρόμο ύστερα από 27 χρόνια σκληρής δουλειάς να λέει πως θα ήθελε να συνεχίσει να λειτουργεί το κανάλι και ας ήταν η ίδια ανάμεσα στους απολυμένους. Η φράση αυτή περιγράφει μια αξία που κινδυνεύει να εκλείψει: τη συναισθηματική ταύτιση του εργαζομένου με την εργασία του. Το να αγαπάς τη δουλειά σου θεωρείται σήμερα σχεδόν ύποπτο. Ή γλειφτρόνι θα είσαι ή βλαμμένος. Ε, δεν είναι έτσι.

4) Η συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας επιδοκιμάζει την επίδειξη κυβερνητικού αυταρχισμού. Δημοσκοπήσεις δεν έχω δει, αλλά δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι οι βίαιες μέθοδοι συναντούν την επιδοκιμασία των πολιτών. Η διαδοχική διακοπή του σήματος την Τρίτη το βράδυ σε διάφορες περιοχές της χώρας ήταν ένα πραγματικό σοκ.

5) Η πιο ενδεδειγμένη απάντηση στο κλείσιμο της ΕΡΤ είναι το «σκοτάδι παντού». Οι ίδιοι οι απολυμένοι έψαχναν χθες κανάλια για να μιλήσουν. Αλλά τα μόνα που τους φιλοξενούσαν ήταν το CNN και το ΒΒC! Από σήμερα θα σιγήσουν και οι εφημερίδες. Δικαιολογώντας τη συσκότιση, ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ είπε στο Ασοσιέιτεντ Πρες: «Ποιος μένει να πει την αλήθεια όταν τα κρατικά μέσα έχουν κλείσει;» Εδώ, η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά.