[Ιστορίες] Στάχτες παντού

Για τη διάγνωσή του με καρκίνο: «Σχεδόν αμέσως σκέφτηκα, χα, αν ήμουν από αυτούς που σκοτίζονται περί Θεού, θα έλεγα, γιατί εγώ Θεέ μου; Τι έκανα για να το αξίζω; Και σκέφτηκα, τουλάχιστον είμαι ελεύθερος από αυτά, τουλάχιστον μπορώ να το αντιμετωπίσω ως γκαντεμιά και να προχωρήσω».

Για το νέο του βιβλίο: «Αφηγητής είναι ένα 18χρονο αγόρι με κάνα δυο σύνδρομα, το ένα πιθανότατα Ασπεργκερ. Αλλά κατά μια έννοια ο βασικός χαρακτήρας είναι ο πατέρας του, που πεθαίνει από καρκίνο. Είχα όμως ήδη γράψει 87.000 λέξεις όταν έμαθα τα άσχημα νέα. Δεν είχα ιδέα. Κι έπειτα, 10.000 λέξεις πριν από το τέλος ξαφνικά ανακάλυψα πως είχα καρκίνο. Πρέπει πραγματικά να πάψω να ξεκινάω αργοπορημένα την έρευνα».

Για τη ζωή του: «Είχα μια υπέροχη ζωή, νομίζω ότι υπήρξα περισσότερο τυχερός παρά άτυχος. Εχω γράψει 29 βιβλία. Αφήνω πίσω σημαντικό όγκο δουλειάς. Το κατά πόσο θα επιβιώσει, ποιος ξέρει, μπορώ όμως να νιώθω υπερήφανος. Δεν μετανιώνω για πολλά. Υποθέτω ότι, όπως πολλοί άνδρες, έχω πληγώσει γυναίκες όντας εγωιστής, έχω πληγώσει συντρόφους μου ενώ θα μπορούσα να το είχα αποφύγει. Πέραν αυτού όμως δεν μετανιώνω, σίγουρα όχι επαγγελματικά».

Για τον θάνατό του: «Η Αντέλ έχει υποσχεθεί να σκορπίσει τις στάχτες μου στο Μεγάλο Κανάλι στη Βενετία, μόνο μια μικρή ποσότητα, κρυφά αν χρειαστεί. Και μπροστά σε ένα συγκεκριμένο καφέ στο Παρίσι, και λίγη μέσα σε έναν πύραυλο που θα εκτοξευτεί πάνω από τη γέφυρα Φορθ, α ναι, και σε μια παραλία του Μπάρα ή του Βάτερσεϊ. Αλλά η περισσότερη θα πάει εκεί όπου βρίσκεται και η τέφρα του πατέρα μου, στον βυθό της Λοχ Σιλ».

Ο Ιεν Μπανκς με δικά του λόγια, από συνέντευξη που παραχώρησε τον Μάιο στο BBC. Μαθαίνοντας την Κυριακή τον θάνατο του σκωτσέζου συγγραφέα, σε ηλικία 59 ετών, μόλις δύο μήνες αφότου αποκάλυψε την «γκαντεμιά» που του είχε τύχει, ο Ιαν Ράνκιν έγραψε στο twitter πως θα ‘θελε να «χτυπήσει τον καρκίνο στο φαντασμένο του κεφάλι». Αντ’ αυτού, ήπιε ένα single malt στη μνήμη του φίλου του. Το νέο βιβλίο του Ιεν Μπανκς όμως, που κυκλοφορεί στη Βρετανία στις 20 Ιουνίου, δεν το παρουσιάζει. «Τους είπα πως δεν μπορώ να το κάνω. Δεν νομίζω ότι θα το διαβάσω ποτέ. Αν δεν το διαβάσω, εκείνος είναι ακόμα εδώ κατά κάποιον τρόπο».