[Στίγμα] Σε λούκι

5 λεπτά
Στην αδιανόητη γελοιότητα που έχει δημιουργηθεί με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο έρχομαι να συνεισφέρω κάτι ακόμη σήμερα (μετά το χθεσινό «αποκλειστικό» περί κατάθεσης και από τη Χρυσή Αυγή… αντιρατσιστικού νομοσχεδίου) προκειμένου να ολοκληρωθεί το γελοίο του πράγματος. Το 2008 η Κομισιόν ζήτησε από τα κράτη-μέλη να εναρμονιστούν με την κοινοτική νομοθεσία για τον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Τα κράτη-μέλη έλαβαν προθεσμία πέντε ετών για να το φέρουν εις πέρας. Η προθεσμία αυτή, ενημερώνω το… φοβισμένο Μαξίμου, λήγει τον Νοέμβριο του 2013. Τότε η Κομισιόν θα εξετάσει την εθνική νομοθεσία κάθε κράτους για το συγκεκριμένο θέμα και στη συνέχεια θα ρίξει βαρύ τον πέλεκυ σε όσα κράτη-μέλη δεν έχουν συμμορφωθεί.
Το σημαντικό της κοινοτικής οδηγίας είναι ότι ζητούσε από τις κυβερνήσεις να θεσπίσουν στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που θα ψήφιζαν το αυτεπάγγελτο της δίωξης για όσους βαρύνονται για ρατσιστικές επιθέσεις. Γιατί το έκανε αυτό η Κομισιόν; Διότι στο 99% των περιπτώσεων τα θύματα ρατσιστικής βίας αποφεύγουν να καταθέσουν εις βάρος αυτών που τους επιτέθηκαν.
Τούτων δοθέντων, αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα σε τι λούκι έχει πέσει πρώτη η Νέα Δημοκρατία και με τη σειρά της έχει σύρει και τη χώρα ολόκληρη. Διότι τα τόσα νομοσχέδια που κατατέθηκαν ή θα κατατεθούν θα επιτύχουν ένα πράγμα: να μην ψηφιστεί κανένα! Και η νομοθεσία να παραμείνει σε όσα είχαν ψηφιστεί το 1979. Μιλάμε για μεγάλη επιτυχία…
Εκεί και… «τώρα»!
Στις επιτυχίες της κυβέρνησης – απανωτές, θα σημειώσω – που τροφοδοτούν το προσωπικό success story του Πρωθυπουργού (άλλο και τούτο: υπουργός του Σημίτη μού έλεγε στο Κολωνάκι ότι «ο Σαμαράς είναι μια έκπληξη» και ότι «βρίσκει ομοιότητες στον τρόπο που λειτουργεί με εκείνον του Σημίτη»!) οφείλω να εντάξω και την… αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων που κάνει. Μου διηγήθηκαν το εξής περιστατικό: μετά τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, την περασμένη Δευτέρα, ο πρόεδρος Αντώνης, αποκαμωμένος, πήγε στην Αίγλη του Ζαππείου (αυτό το κόλλημα με το Ζάππειο δεν μπορώ να το καταλάβω) συνοδευόμενος από τον πιστό Χρύσανθο (Λαζαρίδη), τον εκπρόσωπο Σίμο και τον τουιτερά Μουρούτη, για να «τσιμπήσουν» κάτι πρόχειρο.
Εφαγαν κάτι μπέργκερ, τα ψιλοείπαν για το πού πάει το πράγμα, μέχρι που στο κάδρο μπήκε ο επιχειρηματίας Δημήτρης Μελισσανίδης ο οποίος συνέτρωγε με άλλη παρέα – όλοι από την αγορά των πετρελαιοειδών.
Ο Μελισσανίδης εξέθεσε στα όρθια στον πρόεδρο Αντώνη τα προβλήματα του χώρου και ζήτησε να συναντηθεί με τον υπουργό Οικονομικών.
– Μια στιγμή, σ’ το κλείνω τώρα, απάντησε ο πρόεδρος Αντώνης.
Κάλεσε στο τηλέφωνο τον Στουρνάρα και του ζήτησε να δει τον Μελισσανίδη. Ο υπουργός είπε το «ναι» και το ραντεβού κλείστηκε επιτόπου.
Να, με κάτι τέτοια επιβεβαιώνεται η «έκπληξη Σαμαρά»…
Παρεξήγηση
Μια έκπληξη την έπαθαν και στο Βερολίνο προσφάτως, όπου ο Κώστας «ήμουν κάποτε και εγώ σύμβουλος του Τσίπρα» Λαπαβίτσας (μικρή φωτογραφία), παρουσίαζε σε εκδήλωση του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ το σχέδιό του για «συντεταγμένη έξοδο από το ευρώ» – θυμίζω ότι ο Λαπαβίτσας έχει εκπονήσει σχετική μελέτη για λογαριασμό του ΑΚΕΛ, και γενικώς είναι στα κάγκελα με τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ για το τσάμικο που χορεύουν αναφορικά με το μέσα-έξω στο ευρώ.
Η έκπληξη οφειλόταν στο γεγονός ότι οι οργανωτές τον ενημέρωσαν πως στην εκδήλωση θα παρευρεθεί και το μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Θεόδωρος Παρασκευόπουλος. Αλλά τέτοιος βουλευτής δεν υπάρχει στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο άνθρωπος είναι απλώς μέλος της ομάδας οικονομολόγων του ΣΥΡΙΖΑ, και για το μεροκάματο εργάζεται στη διεύθυνση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος. Να πήγε με διαπιστευτήρια βουλευτή στην εκδήλωση, δεν το βλέπω. Να ήθελε κάποιος να κάνει πλάκα στον Λαπαβίτσα, επίσης. Μάλλον δεν κατάλαβαν καλά οι Γερμανοί…
Καταλάβαμε!
Ακριβώς αυτό μου είπε χθες ο Γιάννης «για όλα φταίει ο Βενιζέλος» Ραγκούσης (μεγάλη φωτογραφία) , αλλά δεν αφορούσε ούτε τους Γερμανούς ούτε τον ΣΥΡΙΖΑ. Αφορούσε αποκλειστικά τον Φώτη Κουβέλη. Με αφορμή μια αναφορά του τελευταίου στα όσα δημοσίευσα εδώ το περασμένο Σάββατο, ότι ο Ραγκούσης δεν θα είναι μεταξύ των συνομιλητών της ΔΗΜΑΡ για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς, ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ μου είπε επί λέξει:
– Πρόκειται προφανώς για παρεξήγηση. Δεν έχω εκφράσει ποτέ την επιθυμία να συνομιλήσω με οποιονδήποτε στην προοπτική της συνεργασίας με τη ΔΗΜΑΡ. Ούτε με στέλεχος του κόμματος ούτε με τον κ. Κουβέλη.
– Αν αλλάξει η στάση τους απέναντί σας;
– Κοιτάξτε, με τον κ. Κουβέλη δεν έχω τίποτε να πω, πολύ περισσότερο να συνεργαστώ. Ο κ. Κουβέλης ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ είχε καταψηφίσει δύο σημαντικές νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησής μας, μία που αφορούσε τον Καλλικράτη και μία για προαγωγές και τις προσλήψεις στο Δημόσιο. Η στάση του αυτή δεν μου αφήνει κανένα περιθώριο συνεργασίας.
Σαφής…
Υποσχέσεις…
Ο πρόεδρος Φώτης, τώρα, έλαμψε διά της απουσίας του από το γεύμα που παρέθεσε ο πρόεδρος Αντώνης προς τιμήν του νέου επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντεϊσελμπλούμ.
– Γιατί δεν πήγε στο γεύμα ο πρόεδρος; ρώτησα χθες το μεσημέρι τον εκπρόσωπο Ανδρέα «ξέρω τον ΣΥΡΙΖΑ καλύτερα από τον καθένα» Παπαδόπουλο.
– Απ’ όσο γνωρίζω, είχε μια ανειλημμένη υποχρέωση εκτός Αθηνών.
– Αυτό το «ανειλημμένη υποχρέωση» μου κάνει κάτι σε ενόχληση…
– Οχι, όχι, καμία ενόχληση. Θα ενημερωθώ για το τι αντιπροσωπεύει αυτή η υποχρέωση και θα σου τηλεφωνήσω να σου πω…
Εννοείται ότι ακόμη τον περιμένω (να με ενημερώσει)…
Δεν είδε τον Κουβέλη ο Ντεϊσελμπλούμ, αλλά, όπως ανακοίνωσε επισήμως το Κοινοβούλιο, είχε τη χαρά και την ευτυχία να ανταλλάξει απόψεις με τον Α’ αντιπρόεδρο της Βουλής κ. Ιωάννη «είμαι γαύρος του θανατά» Τραγάκη. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο σαλόνι του Προέδρου της Βουλής (ο οποίος απουσιάζει, συμπληρώνω εγώ, στον Καναδά), και (φαντάζομαι) συζητήθηκαν θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος. Υποθέτω περί Αγιαξ, «γαύρου» κ.λπ. Αλλο τι δεν μπορώ να φανταστώ…














