Ο χορός του Ζαλόγγου
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Ολοι δουλεύουμε για τον ιστορικό του μέλλοντος: φανταστείτε τις κυρίες Ρεπούση του αύριο, ύστερα από 50 χρόνια, να προσπαθούν να κατανοήσουν τι συνέβαινε στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας την εποχή του Μνημονίου…
Πώς θα καταλάβουν άραγε τη διχόνοια που έσπειρε στην τρικομματική κυβέρνηση ο συνωστισμός νομοσχεδίων για την αντιμετώπιση του ρατσισμού και των παραφυάδων αυτού; Θα το θεωρήσουν ως ψυχολογική παρενέργεια της λιτότητας; Ως εκκεντρικότητα των πολιτικών ταγών; Ως οπερέτα;
Με την Τράπεζα της Ελλάδας να προαναγγέλλει… συμβολικές συντάξεις σε δύο χρόνια από σήμερα, κάποιοι έχουν την αγνή περιέργεια να ρωτούν αν έγινε πράγματι ο χορός του Ζαλόγγου – και κάποιοι άλλοι έχουν την ακόμη πιο αγνή πρεμούρα να τους απαντήσουν στα σοβαρά.
Ο κυνικός θα απαντούσε ότι ένας τέτοιος χορός σήμερα θα ήταν σίγουρα επωφελής για το ασφαλιστικό μας σύστημα – σε κάθε άλλη περίπτωση οι συντάξεις θα είναι οσονούπω φιλοδώρημα, κατά την έκφραση του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου.
Αλλά οι ερωτώντες περί Ζαλόγγου δεν έχουν τις συντάξεις στο μυαλό τους – τους συνταξιούχους και τις λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις έχουν: σου λέει, μπορεί να παίρνουν τρεις κι εξήντα, αλλά τουλάχιστον θα τους ψυχαγωγούμε βρίσκοντάς τους ένα θέμα να ασχολούνται. Χόρεψαν οι έρμες οι Σουλιώτισσες ή έφυγαν σιωπηλές;
Ο Κεμάλ
Ολος ο δημόσιος διάλογος των ημερών είναι παρόμοιου ύφους και ήθους: ο κ. Ανθιμος παρενέβη για να ζητήσει να μην πραγματοποιηθεί το Gay Pride στη γενέτειρα του Κεμάλ – για έναν συνώνυμο του οποίου έγραψε ποίημα ο Γκάτσος, που το μελοποίησε ο Μάνος Χατζιδάκις και όταν το δίδαξε στους μαθητές μια καθηγήτρια ξεσήκωσε κάποιες ευαίσθητες εθνικές συνειδήσεις…
Οταν ο αείμνηστος Καραμανλής χαρακτήριζε την κατάσταση στην Ελλάδα ως ένα «απέραντο φρενοκομείο» είχε στο μυαλό του πράγματα και καταστάσεις που σήμερα θα χαρακτηρίζονταν ως πολύ σοβαρά. Εχουμ’ ξεφύγ’ – όπως ο Κίτσος της διαφήμισης. Κι αν φτάσεις ώς το Ζάλογγο, μπορεί και να σκοντάψεις!
Google news
