«Μπαλτάς» στο σχέδιο Ρουπακιώτη

Στο Μέγαρο Μαξίμου κάνουν λόγο για «αστοχία υλικού», την οποία αποδίδουν εν μέρει στην πασχαλινή χαλάρωση, αλλά κυρίως στο ότι την περίοδο που «έτρεξε» το Αντιρατσιστικό, σχεδόν όλοι στο κυβερνητικό επιτελείο μιλούσαν «κινέζικα», ήτοι ήταν απορροφημένοι από την προετοιμασία της μετάβασης του Αντώνη Σαμαρά στο Πεκίνο.

Το σχέδιο έφθασε ατύπως μέσω του υφυπουργού Δικαιοσύνης Κώστα Καραγκούνη στο γραφείο του υπουργού Επικρατείας Δημήτρη Σταμάτη, στον πρώτο όροφο του Μαξίμου, τρεις ημέρες μετά την Κυριακή του Θωμά.

Από εκεί, ένα αντίγραφο έφυγε αυθημερόν για τη Βουλή, για το γραφείο του γενικού γραμματέα της Κυβέρνησης Τάκη Μπαλτάκου.

 Ο Καραγκούνης δεν είχε κινηθεί υπονομευτικά για τον υπουργό Αντώνη  Ρουπακιώτη ενημερώνοντας το κυβερνητικό επιτελείο για το περιεχόμενο της νομοθετικής πρωτοβουλίας – κάθε άλλο: είχε αναλάβει την προσαρμογή της κοινοτικής αντιρατσιστικής οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο και μάλλον έσπευσε να δρέψει δάφνες για την τάχιστη υλοποίηση μιας εντολής που είχε προκύψει από την προπασχαλινή σύσκεψη κορυφής των τριών κυβερνητικών εταίρων. Επί ημέρες, μάλιστα, υπεραμυνόταν στα ραδιόφωνα της αναγκαιότητας ενός νομοσχεδίου που δημιουργεί ειδικό ποινικό πλαίσιο για τη ρατσιστική βία.  

ΣΗΜΑΝΕ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ. Ο Μπαλτάκος ήταν ο πρώτος που σήμανε συναγερμό. Εξετάζοντας τις προτεινόμενες διατάξεις, άφησε στην άκρη τα νομικά και ζύγισε το νομοσχέδιο με πολιτικά μέτρα και σταθμά. Την επομένη βρέθηκε στο γραφείο του Δημήτρη Σταμάτη και έως το μεσημέρι, αφού μεσολάβησε ενημέρωση του Πρωθυπουργού, είχε οριστικοποιηθεί η στροφή του Μαξίμου, που οδηγεί το επίμαχο νομοθέτημα στη βαθιά κατάψυξη.          

Στο γαλάζιο στρατόπεδο είναι κοινό μυστικό ότι για την αναδίπλωση έπαιξαν ρόλο και οι παρασκηνιακές αντιδράσεις βουλευτών και στελεχών της ΝΔ που βρίσκουν υπέρμετρα «προοδευτικό» το νομοσχέδιο και δεν επιθυμούν μια σύγκρουση με τη Χρυσή Αυγή σε ιδεολογικοπολιτική βάση.

ΤΟ ΠΗΡΕ ΠΑΝΩ ΤΟΥ. Με εντολή Σαμαρά, πάντως, από εκείνη την ημέρα ο Μπαλτάκος πήρε πάνω του τη διαχείριση της υπόθεσης και την αντιπαράθεση με το υπουργείο Δικαιοσύνης. Οχι μόνον επειδή το νομοσχέδιο έπρεπε να «αφοπλιστεί» με νομική επιχειρηματολογία και να αποφευχθεί μια σύγκρουση σε επίπεδο υπουργών, αλλά και για λόγους αρμοδιότητας, καθώς ο γενικός γραμματέας της Κυβέρνησης βάζει την τελευταία υπογραφή για την προώθηση ενός νομοσχεδίου στη Βουλή ή ενός σχεδίου διατάγματος στην Προεδρία της Δημοκρατίας.      

Κάπως έτσι ο κ. Μπαλτάκος μετατράπηκε και στο αλεξικέραυνο του Μαξίμου απέναντι στο ξέσπασμα της Ιπποκράτους και της Αγίου Κωνσταντίνου.

Με την τροπή που έχει πάρει η υπόθεση, εξάλλου, ο ίδιος αναγνωρίζει χωρίς υπεκφυγές ότι η απόφαση για το πάγωμα του Αντιρατσιστικού είναι πρωτίστως πολιτική. «Εάν θεσπίσουμε ιδιώνυμο για τη Χρυσή Αυγή, τότε θα στείλουμε το μήνυμα ότι ο Παναγιώταρος, ο Κασιδιάρης και οι υπόλοιποι, έχουν μεγάλο πολιτικό βάρος…», αναφέρει σε συνομιλητές του.

ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ. Με λαϊκή καταγωγή – ο πατέρας του είχε καφενείο στους Αμπελοκήπους – και μανιάτικες ρίζες, ο Τάκης (Παναγιώτης) Μπαλτάκος μεγάλωσε μέσα στις ιαχές για τα γκολ του Λουκανίδη, του Δομάζου και του Αντωνιάδη που συγκλόνιζαν το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και σκέπαζαν τη γειτονιά του τα κυριακάτικα μεσημέρια στα χρόνια του ’60.

Η αναφορά έχει τη σημασία της, καθώς ο Παναθηναϊκός υπήρξε μεγάλος σταθμός στη διαδρομή του και τον έκανε ευρύτερα γνωστό. Υπήρξε επί χρόνια νομικός σύμβουλος της ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού και των αδελφών Γιαννακόπουλων, ενώ τη δεκαετία του ’90, επί προεδρίας Γιώργου Δέδε, διετέλεσε και νομικός σύμβουλος της Ενωσης Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών (ΕΠΑΕ).       

Η στενή σχέση του με τον Παναθηναϊκό δεν αποτέλεσε εμπόδιο για να συνδεθεί στενά και με τον – δηλωμένο Ολυμπιακό – Αντώνη Σαμαρά, τον οποίο γνώρισε στις συνάξεις των οννεδιτών στις αρχές του ’80.

Σε νομικό επίπεδο ο Μπαλτάκος έχει καταγραφεί στη μνήμη πολλών να δίνει μάχες ενώπιον του αθλητικού δικαστή, παρά στις αίθουσες της Ευελπίδων. Η εικόνα αυτή, ωστόσο, δεν είναι ακριβής: η πορεία του στη δικηγορία περνά κυρίως μέσα από το εταιρικό δίκαιο και την επεξεργασία σημαντικών συμβάσεων, ενώ δεν λείπει και το ποινικό.           

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 ο Μπαλτάκος ήταν συνεργάτης στο γραφείο τού – εκλιπόντος σήμερα – διακεκριμένου νομικού Τρύφωνα Κουταλίδη, το μεγαλύτερο ίσως της χώρας, που στοίχειωνε ακόμη το φάντασμα του Αριστοτέλη Ωνάση.

Το 1985 στο διπλανό του γραφείο εγκαταστάθηκε ο Κώστας Καραμανλής, άρτι αφιχθείς από τη Βοστώνη, για να κάνει την πρακτική του εξάσκηση.

Λέγεται ότι οι ατελείωτες συζητήσεις τους για τον Παναθηναϊκό εκνεύριζαν τον νομικό μέντορά τους, αλλά και η «συγκατοίκηση» αυτή έχει τη σημασία της, καθώς η φιλική σχέση που διατηρεί με τον Καραμανλή ανήγαγαν τον Μπαλτάκο την τελευταία τετραετία σε κεντρικό δίαυλο του Αντώνη Σαμαρά με το προκάτοχό του στη ΝΔ.  

Στις αρχές του ’90 ο Μπαλτάκος συνεργάστηκε και με το γραφείο του Αλέξανδρου Λυκουρέζου, ενώ αναμείχθηκε πιο ενεργά στη πολιτική ακολουθώντας τον Α. Σαμαρά στην Πολιτική Ανοιξη.

Μετά αποσύρθηκε διακριτικά για να αφοσιωθεί στη δικηγορική καριέρα του, ενώ επέστρεψε όταν επανήλθε δυναμικά στο πολιτικό προσκήνιο ο Α. Σαμαράς.

ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ. Στο ενδιάμεσο χειρίστηκε υποθέσεις σημαντικών επιχειρηματιών, όπως των Θόδωρου και Γιάννας Αγγελοπούλου (με τους οποίους επίσης διατηρεί στενή φιλική σχέση), ενώ βρήκε τον χρόνο να στραφεί και στη συγγραφή, εκδίδοντας δύο ιστορικά μυθιστορήματα («Το τέλος του Εφιάλτη», «Ερμοκοπίδες») και μια μονογραφία για τον Ιωνα Δραγούμη.             

Ο 59χρονος δικηγόρος, εκτός από νομικός σύμβουλος, είναι διαχρονικά και ο άνθρωπος των ειδικών αποστολών του Αντώνη Σαμαρά.

 Σε έναν βαθμό τον ρόλο αυτόν εξυπηρετεί και η προώθησή του στην κρίσιμη θέση του γενικού γραμματέα της Κυβέρνησης, ενώ είναι προφανές ότι σε ειδική αποστολή έχει μετατραπεί και η διαχείριση της αντιρατσιστικής νομοθετικής παρέμβασης.