[Διαστάσεις] Δεοντολογία υπό κηδεμονία

Ηδη από τον τίτλο έχω αρχίσει να τα χρειάζομαι: «Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για ένα πλαίσιο ριζοσπαστικών ανατροπών στην ενημέρωση». Ετσι ονομάζεται η ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί μεθαύριο στο Σινέ Κεραμεικός με κεντρικό ομιλητή τον Αλέξη Τσίπρα. Οι ανατροπές σε μια δημοκρατία, και μάλιστα οι «ριζοσπαστικές», με τρομάζουν λίγο γιατί μου θυμίζουν Ζίζεκ, και το μόνο που με καθησυχάζει είναι ότι αυτό που θα ακούσουμε είναι προτάσεις. Προς το παρόν – γιατί αν κρίνουμε από αυτά που είπε προχθές στο real.gr ο υπεύθυνος του τομέα ενημέρωσης του κόμματος, τα πράγματα είναι ζόρικα. Οταν γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση, τόνισε, «θα σπάσει το σύστημα διαπλοκής στα μέσα ενημέρωσης».

Σύμφωνα με τον Βασίλη Μουλόπουλο, τα κανάλια «έχουν μεταβληθεί στον ιδεολογικό βραχίονα του κόμματος του Μνημονίου» και προσπαθούν να περάσουν την άποψη ότι «το σάπιο πολιτικό σύστημα είναι αυτό που θα μας σώσει». Κατόπιν αυτού, απαιτούνται θεσμικές αλλαγές «που θα εγγυώνται τον πλουραλισμό στην ενημέρωση και τη δημοσιογραφική δεοντολογία». Εδώ έχω μερικές απορίες. Το «κόμμα του Μνημονίου», για παράδειγμα, μου θυμίζει αυτά που λέγαμε παλιά για τον «αμερικανικό παράγοντα», στον οποίο αποδίδαμε όλα τα δεινά του τόπου. Εγώ ξέρω ότι κυβερνούν τρία κόμματα, που έρχονται μάλιστα συχνά σε σύγκρουση μεταξύ τους, όπως συμβαίνει αυτές τις ημέρες με αφορμή το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Πώς διάβολο επιβάλλουν από κοινού τη μνημονιακή γραμμή στα κανάλια; Στέλνει σημείωμα ο Κεδίκογλου στον Πρετεντέρη για να πει στο βραδινό δελτίο ότι μόνο οι σάπιοι θα μας σώσουν;

Για τις θεσμικές αλλαγές μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω, αλλά προτιμώ να μην αφήσω την άρρωστη φαντασία μου να οργιάσει. Ο πλουραλισμός στην ενημέρωση, όμως, πώς ορίζεται; Ο καθ’ όλα συμπαθής Βασίλης Μουλόπουλος εκτελεί σήμερα χρέη προέδρου του ΔΣ της «Αυγής», μιας εφημερίδας με την οποία με συνδέουν συναισθηματικοί δεσμοί αφού από εκεί ξεκίνησα αυτή την πολύχρονη περιπέτεια. Ομως σήμερα δυσκολεύομαι να την αναγνωρίσω. Φανατικοί τίτλοι (εκείνο το «Στρατόπαιδον Σ/χου Αντ. Σαμαρά» δεν μπορώ να το ξεχάσω), προσβλητικά σχόλια και βαθύς, βαθύτατος παρτιζανισμός στην παρουσίαση της επικαιρότητας. Δημοκρατία έχουμε φυσικά, ο καθένας μπορεί να λέει και να γράφει ό,τι θέλει. Το πρόβλημα ξεκινά από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί πως αυτό το μοντέλο υπηρετεί τον «πλουραλισμό στην ενημέρωση» και τη «δημοσιογραφική δεοντολογία». Και θα επιχειρήσει να το επιβάλει.

Αναφερόμενος στην ΕΡΤ, ο υπεύθυνος ενημέρωσης του ΣΥΡΙΖΑ προανήγγειλε ότι θα κατατεθεί ένα πλαίσιο που θα της επιτρέπει να ασκεί κριτική και στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. «Θα της επιτρέπει»; Τέτοια γενναιοδωρία για κάτι που είναι όχι μόνο αυτονόητο, αλλά και χρέος οποιουδήποτε καναλιού, ιδιωτικού ή δημοσίου; Εντύπωση μου έκανε πάντως ότι ο πρώην συνάδελφος δεν αναφέρθηκε καθόλου στις δεκάδες απολύσεις δημοσιογράφων την τελευταία τριετία. Δεν θα τους ξαναπροσλάβει όλους η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ; Ή μήπως μας το φυλάει για έκπληξη ο αρχηγός για τη Δευτέρα;