[Στίγμα] Αν είσαι καταδικασμένος, διάβαινε…

Εφιάλτης. Ζούσα έως τώρα σε μια φενάκη. Σε μια εικονική πραγματικότητα. Σε μια φάση «αλλού ‘ντ’ αλλού». Πίστευα ότι η Ηπειρος, η Απειρος χώρα, απ’ όπου κατάγομαι, ήταν η εγχώρια Γη της Επαγγελίας. Αλλά – φευ! – διαψεύσθηκα. Η Μεσσηνία είναι! Γεννήθηκες στη Μεσσηνία;  Ολοι οι δρόμοι είναι ανοιχτοί μπροστά σου. Αν δε έχεις και φίλο τον πρόεδρο Αντώνη, μιλάμε για highway (αυτοκινητόδρομος σημαίνει αυτό· πρόκειται για την καινούργια λέξη της ημέρας – βοηθάω όπως μπορώ το  αριστερό αγόρι Αλέξη που κάνει αυτή την περίοδο εντατικά αγγλικά).

Περί του κ. Χρήστου Γιάνναρη (μικρή φωτογραφία) εκ Χατζή Μεσσηνίας ορμωμένου θα ομιλήσω, διορισθέντος προσφάτως ως επικεφαλής της «κρίσιμης» και «ενδιαφέρουσας» από κάθε άποψη Επιτροπής Προμηθειών Υγείας, διορισμού περί του οποίου εγκαίρως σας είχα ενημερώσει από τις 17 Οκτωβρίου 2012. Τότε δεν είχε  επιτευχθεί, διότι ο εν λόγω, παρότι φίλος, και άνθρωπος του προέδρου Αντώνη, δεν κατείχε μεταπτυχιακό. Διορίστηκε  προσφάτως, στις 30 Απριλίου, επικεφαλής της Επιτροπής και εμφανίζεται πλέον ως κάτοχος  του Ευρωπαϊκού Μεταπτυχιακού Προγράμματος στη Διοίκηση Ολικής Ποιότητας, πράγμα το οποίο χαιρετίζω, διότι είμαι αναφανδόν υπέρ τής… διά βίου μάθησης.

Αν έχω ένα  θέμα μαζί του, είναι ότι έφθασε στα χέρια μου αναφορά, σύμφωνα με την οποία τον περασμένο Ιανουάριο καταδικάστηκε σε φυλάκιση 7 μηνών (27/1 συγκεκριμένα, Τριμελές Πλημμελειοδικείο Τρίπολης) για παράβαση καθήκοντος την περίοδο που διετέλεσε επικεφαλής του ΠΕΣΥ Πελοποννήσου. Παρακάμπτω το γεγονός ότι η απόφαση δεν έχει καθαρογραφεί ακόμη, αν και έχουν περάσει σχεδόν τέσσερις μήνες, και διερωτώμαι: Πώς είναι δυνατόν να διορίζεται σε μια τόσο κρίσιμη θέση ένας καταδικασθείς έστω και πρωτοδίκως; Η απάντηση  είναι στα προαναφερθέντα, που συνηγορούν στα περί της χαρισματικής ιδιότητας του «μεσσήνιου φίλου». Αλλη εξήγηση δεν μπορώ να δώσω.

Αφιερώνω την περίπτωση Γιάνναρη αποκλειστικά στον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντώνη Μανιτάκη, ο οποίος έχει αφιερωθεί στο κυνήγι των επιόρκων, και τον ρωτώ ευθέως αν ο νεοδιορισθείς ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Και αν μπορεί να διοριστεί με μια καταδίκη εις βάρος του για παράβαση καθήκοντος, έστω και σε πρώτο βαθμό. Σημειώνω ότι ο περί ού ο λόγος Γιάνναρης εμφανίζεται ως διοικητικός υπάλληλος του υπουργείου Εξωτερικών, και απευθύνω τα θερμά μου συγχαρητήρια  στον πρόεδρο Αντώνη για την επιλογή του και στους άλλους δύο – οι οποίοι συνθέτουν το  σκερτσόζο «τρίο Μπελκάντο» που μας κυβερνά -, ομοίως για τη σύμφωνη γνώμη τους!..  

Ποιο παζάρι

Επί σαμαρικής Δεξιάς ουδείς χάνεται – το πιστεύω. Μερικές ημέρες μόνο μετά το «χαλβάδιασμα» (ή ψήσιμο) μεταξύ προέδρου Αντώνη και προέδρου Γιώργου «σας τα έλεγα εγώ για τη Χρυσή Αυγή, αλλά δεν με ακούγατε» Καρατζαφέρη, το αθάνατο ΕΣΡ μετέτρεψε το  ΑΡΤ κανάλι στο οποίο ο πρόεδρος Γιώργος δίνει σε καθημερινή βάση το γνωστό  μεσημεριανό σόου (είμαι τρελός φαν) σε πανελλαδικής εμβέλειας.

Ακουσα διάφορες διαμαρτυρίες, αλλά και αήθη σχόλια του είδους «πάνω στο παζάρι της επιστροφής στη Νου Δου την πήρε την άδεια ο πρόεδρος», τα οποία φυσικά παρακάμπτω. Πρώτον, διότι ο πρόεδρος Γιώργος με το σούπερ ντούπερ μαλλί ουδέποτε…  παζαρεύει και, δεύτερον, διότι ο πρόεδρος Αντώνης δεν έχει ιδέα από αυτά  – από παζάρια εννοώ.

Σημειώνω ότι το ΑΡΤ είναι το παλιό Τηλεάστυ, στο οποίο έλαμψαν τα άστρα του Αδωνη, της Μαρίας Μπεκατώρου, του Δημοσθένη Λιακόπουλου, του Κυριάκου Βελόπουλου, οι οποίοι (με εξαίρεση την Μπεκατώρου) σκόρπισαν σαν τα πουλιά (τι λέω ο άνθρωπος!) στις τέσσερις άκρες του ορίζοντα…      

Μεγαλεία!

Ευρισκόμενος στον πέραν της Νέας Δημοκρατίας χώρο, δεν μπορώ παρά να  αξιολογήσω την παρουσία του προέδρου του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» Πάνου Καμμένου στην κοιτίδα του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού, την Ουάσιγκτον. Σε μια προφανή επίδειξη αδιαφορίας για τις μικρές (δολιο)φθορές που επιχειρούν εις βάρος του διάφοροι συνωμότες (ονόματα δεν λέω…), ο πρόεδρος Πάνος παρεκάθησε χθες σε δείπνο προς τιμήν της drama queen Gianna, το οποίο παρέθεσε η οργάνωση AΧΕΠA με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της. Ρώτησα έναν εκ των Αχέπανς αν τον πρόεδρο τον κάλεσε το ανώτατο συμβούλιο της οργάνωσης. Μου δήλωσε άγνοια.

– Η Γιάννα ίσως;

– Μπα, ούτε. Κάποιο δικό μας παράρτημα τον κάλεσε.

Επισημαίνω το γεγονός της παρουσίας στην Ουάσιγκτον του προέδρου Πάνου και αναμένω να δω φωτογραφίες με τον… πλανητάρχη οσονούπω. Αν δεν τον βρει διαθέσιμο, δεν χρειάζεται να αγχώνεται: στις  πλατείες της πόλης υπάρχουν σταντ με τον Ομπάμα χαμογελαστό, στα οποία βάζεις το κεφάλι σου και βγαίνεις δίπλα του θεός!

Δάσκαλε που δίδασκες…

Η μικρή, πικρή, ιστορία που θα περιγράψω στη συνέχεια είναι ακόμη ένα δείγμα ότι για το κατάντημα αυτής εδώ της χώρας φταίνε μεν κυρίως και πρωτίστως οι πολιτικοί, αλλά έχουν και οι πολίτες σημαντικό μερίδιο ευθύνης. Η ιστορία αφορά την κυρία Ελένη Γκίκα  του Διονύση και της Αικατερίνης (μεγάλη φωτογραφία, από διαμαρτυρία της κατά της ανέγερσης του Νέου Μουσείου Ακρόπολης), αποτυχούσα υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2007 – έλαβε  6.468 σταυρούς προτίμησης στη Β’ Αθήνας – και εντάσσεται απολύτως στα όσα αναφέρω στον πρόλογο, μια που διαθέτει τη διττή ιδιότητα του πολίτη-πολιτικού.

Σύμφωνα με το βιογραφικό της, το οποίο έδωσε στη δημοσιότητα παραμονές των εκλογών του 2007 ο ΣΥΡΙΖΑ, η κυρία Γκίκα γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε Κοινωνική και Οικονοµική Ιστορία της Ευρώπης και ∆ιοίκηση Επιχειρήσεων. Εχει ενεργή συµµετοχή σε προσπάθειες διάσωσης των ελεύθερων χώρων και προστασίας του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος (αρχιτεκτονική κληρονοµιά, μνηµεία, τοποθεσίες). Είναι µέλος του ∆ιεθνούς Συµβουλίου Μνηµείων και Τοποθεσιών ( ICOMOS) και μέλος του Επιµελητηρίου Περιβάλλοντος (διακρίθηκε ιδιαίτερα το 2003 από την προσπάθειά της να ανασταλεί η κατασκευή του Μουσείου Ακρόπολης, όπως προαναφέρθηκε, επειδή κατοικούσε σε πολυκατοικία που γειτνίαζε με το έργο). Είναι μέλος της Πρωτοβουλίας Γονιών Ενάντια στην Καταστολή.

Γιατί (να) μας απασχολεί; Διότι προσφάτως κατατέθηκε από το ΙΚΑ/ΤΕΑΜ, υποκατάστημα Ζωγράφου, μηνυτήρια αναφορά στην Εισαγγελία εις βάρος της με την κατηγορία ότι εισέπραττε παρανόμως και για περίπου ενάμιση χρόνο τη σύνταξη της μητέρας της, παρότι η τελευταία είχε πεθάνει. Το ποσό που της ζητούν να επιστρέψει είναι 10.110 ευρώ – με τις προσαυξήσεις ανέρχεται σε 11.248 ευρώ. Πώς την εντόπισαν; Από την απογραφή συνταξιούχων του ΙΚΑ που πραγματοποίησε το ίδρυμα το 2011.

Αγνοώ αν η κυρία ανήκει ακόμη στον ΣΥΡΙΖΑ ή έχει αποχωρήσει από το κόμμα. Μετέφερα εδώ αυτή την υπόθεση για να (απο)δείξω ότι τελικά σαν να έχει δίκιο ο Πάγκαλος, ο οποίος επιμένει πως «όλοι μαζί τα φάγαμε», και να μη βγάζει την ουρά του κανένας απέξω…