[Στίγμα] Τι δεν άντεξε ο Τερένσιος

Είμαι στα όρια της κατάθλιψης. Δεν έχω όρεξη για τίποτε, αλλά έχω μια ακατανίκητη επιθυμία να κλειστώ στο σπίτι μου και να μη βγαίνω έξω. Ρώτησα ειδικούς για την κατάστασή μου, οι οποίοι μου είπαν ότι για να ξεκινήσει η διαδικασία αποθεραπείας και για να αποφύγω τα χάπια (ληγμένα ή μη δεν έχει σημασία), θα πρέπει να εντοπίσω τα αίτια της κατάστασής μου. Τι είναι αυτό δηλαδή που με έριξε τόσο πολύ. Επειτα από μια βασανιστική διαδικασία εσωτερικού χαρακτήρα, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η αιτία πρέπει να αναζητηθεί… στα όσα συμβαίνουν στο κόμμα «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες»!

Το κόμμα στο οποίο είχα – και εγώ – εναποθέσει τόσες ελπίδες για να σωθεί η χώρα, βάλλεται πανταχόθεν. Σιωνιστικές δυνάμεις, από κοινού με τον παγκόσμιο ιμπεριαλισμό, το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, και κάτι «ψεκασμένα» Νεφελίμ έχουν βαλθεί με επιμονή να διαλύσουν το κόμμα του προέδρου Πάνου.

  Στέκομαι στο πλευρό τού δεινά χειμαζόμενου προέδρου και αναφωνώ το κλασικό «No passara΄n», βέβαιος ων ότι οι επιθέσεις αυτές θα ατσαλώσουν το ακατάβλητο αγωνιστικό του πνεύμα!..

Υπό την έννοια αυτή, δεν αντιλαμβάνομαι τους λόγους για τους οποίους ο φίλος μου ο Τερένσιος Ταχύς, κατά κόσμον Τέρενς Κουίκ, απεκδύθηκε την ιδιότητα του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος και παραμένει πλέον – ώς πότε άραγε; – απλός βουλευτής του κόμματος.

Οπως εγκύρως επληροφορήθην, και ενημερώνω ταυτοχρόνως και τον πρόεδρο Πάνο ο οποίος με την παραίτηση του Τερένσιου αισθάνεται κάπως σαν ζαλισμένο κοτόπουλο ο αγωνιστής, τέσσερις είναι οι λόγοι που τον οδήγησαν στην απόφαση αυτή. Απαριθμώ:

1. Τα σούρτα-φέρτα με τον ΣΥΡΙΖΑ που νοθεύουν την ιδεολογικοπολιτική ταυτότητα του κόμματος μόνο και μόνο για να πάρει μερίδιο εξουσίας ο πρόεδρος.

2. Το φλερτ με τους ευρωσκεπτικιστές συντηρητικούς της Βρετανίας ενώ το κόμμα μας, υποστηρίζει ο Τερένσιος, είναι υπέρ της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της παραμονής στο ευρώ. (Αυτό που του έσπασε τα νεύρα ήταν ότι έμαθε από το twitter πως ο πρόεδρος Πάνος έφτασε ώς το μακρινό Ρέικιαβικ της Ισλανδίας για να επισημοποιήσει τη σχέση με τους ευρωσκεπτικιστές.)

3. Το προεδρικοκεντρικό μοντέλο διοίκησης του κόμματος, που αφήνει έξω από τη λήψη αποφάσεων τα στελέχη.

4. Ο… Αστέριος Ροντούλης! (μικρή φωτογραφία). Η αποχώρησή του από τον ΛΑΟΣ και η προσχώρησή του στο κόμμα θεωρήθηκε από τον φίλο Τερένσιο ως η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ας όψεται ο πρόεδρος Πάνος που είχε διαβεβαιώσει ότι κανείς που έχει ψηφίσει έστω και ένα Μνημόνιο δεν θα γίνει δεκτός στο κόμμα. Και ο Αστέριος όχι Μνημόνια είχε ψηφίσει, μέχρι και υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης είχε χρηματίσει!

Τούτων δοθέντων, ο απογοητευμένος Τέρενς έκανε το πρώτο βήμα για το διαζύγιο. Μένει να δούμε πότε θα κάνει και το καθοριστικό – γιατί αυτή η παραίτηση από κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος είναι περίπου σαν να είσαι σε γάμο, και να φεύγεις από το σπίτι απλώς, ως εν διαστάσει…

  Αναφέρθηκα σε αυτήν τη μορφή της πολιτικής ζωής, τον Αστέριο Ροντούλη, ο οποίος άφησε καθοριστικό το αποτύπωμά του το βράδυ εκείνο που απευθυνόμενος σε υπουργούς του ΠΑΣΟΚ είχε φωνάξει εντός Βουλής στεντόρεια τη φωνή αλλά χωρίς να χάσει τίποτε από το θεσσαλικό του αξάν: «Είστε γομάρια, ρεεεε».

Με ενημέρωσαν εγκύρως ότι ο κυρ Αστέρης, καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης το επάγγελμα, «κοσμεί» θα έλεγα το ρόστερ των γραφείων του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες», αποσπασμένος – εκ της υπηρεσίας – ώς το τέλος του χρόνου. Θεωρώ ευτυχές το γεγονός αυτό καθαυτό και σαφώς προτιμότερο από το να ασχοληθεί με την επιμόρφωση των παιδιών μας. Και διπλά ευτυχές, διότι το κόμμα «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» θα αξιοποιήσει την τεράστια εμπειρία αυτού του υπέροχου κοινοβουλευτικού άνδρα.

  Ευκαιρίας δοθείσης, διαψεύδω κατηγορηματικά πληροφορίες που μου δόθηκαν ότι ο Αστέριος είχε αποσπαστεί στο γραφείο της περίφημης Ραχήλ Μακρή. Πώς θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο; Αναρωτιέμαι…

Ο «διανοητής»
και η Ομάδα Αλήθειας

Αναρωτιέμαι επίσης και για την αποτελεσματικότητα αυτής της Ομάδας Αλήθειας που κατοικοεδρεύει στη Συγγρού, στα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας, και κατά καιρούς κάνει την εμφάνισή της με δήθεν τρομερές ανακαλύψεις – όπως χθες με αυτήν τη βλακώδη, στα όρια του γελοίου, αναφορά αυτού του διανοητή (να τον κάνει ο Θεός) Σλάβοϊ Ζίζεκ (μεγάλη φωτογραφία) ότι «όποιοι δεν υποστηρίξουν ΣΥΡΙΖΑ θα πάρουν εισιτήριο χωρίς επιστροφή για τα γκουλάγκ».

Ο τύπος που είναι μονίμως σε φάση – το έχουμε ξαναπεί – «πες μας τι πίνεις και δεν μας δίνεις» είπε μια ανοησία του στυλ «λέμε και καμιά… για να περνάει η ώρα», και οι άλλοι το έκαναν σημαία του αντισυριζικού αγώνα, επειδή γέλασε ο Τσίπρας που ήταν μπροστά.

  ΟΚ, ο Τσίπρας με τέτοια αστεία γελάει. Είναι όμως θέμα αυτό για να παίξει παντού και να εμφανίζεται ότι τάχα μου ο ΣΥΡΙΖΑ μάς απειλεί εμμέσως με… γκουλάγκ; Μην τρελαθούμε κιόλας.

Σε κάθε περίπτωση, επειδή όλα αυτά δείχνουν μια σύγχυση, θα ήθελα να επισημάνω προς όποιον ενδιαφέρεται: μόνο πολιτικά μπορούν να αντιμετωπίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Με κάτι τέτοια, όπως το χθεσινό, το μόνο που πετυχαίνουν είναι να αποδεικνύουν ότι είναι εντελώς, μα εντελώς, απολιτικοί…

Πάει κι έρχεται…

Σε ένα άλλο επίπεδο τώρα, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στη νέα φιλολογία που αναπτύχθηκε αναφορικά με τις συχνές απουσίες του global Γιώργου από τη Βουλή, με αφορμή τη νέα άδεια που του παρασχέθηκε την περασμένη εβδομάδα.

– Μα για πού φεύγει πάλι, ρώτησα συνεργάτη του.

Οπως μου εξήγησε, η άδεια δόθηκε για ένα ταξίδι – αστραπή στη Γενεύη την περασμένη Τετάρτη. Τι έκανε στη Γενεύη; Συνέφαγε με τον Ζακ Ρογκ (ναι, ναι, αυτόν τον κύριο που μας έψησε το ψάρι στα χείλη το 2004) και συζήτησαν τα της Ολυμπιακής Εκεχειρίας στην οποία ο Γιώργος έχει μια ιδιαίτερη αδυναμία, δεδομένου ότι ήταν δική του ιδέα – άσχετα αν δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Την επομένη μίλησε και σε ένα φόρουμ, μη με ρωτάτε περισσότερα, κάτι για τα χρηματοοικονομικά και την κρίση ήταν, και επέστρεψε Αθήνα. Πότε θα φύγει πάλι; Λυπάμαι, δεν κατάφερα να πληροφορηθώ…