[Ενστάσεις] Στρογγύλεψέ το!

Πριν από κάνα χρόνο (παρά κάτι) η Δημοκρατική Αριστερά έλαβε μια κορυφαία απόφαση. Επέλεξε να πάει με τις δυνάμεις που θα προσπαθούσαν να κρατήσουν την Ελλάδα στο ευρώ, να εξομαλύνουν την πολιτική ζωή και, ταυτόχρονα, να συμβάλουν σε μια σειρά από δύσκολες και συχνά επώδυνες μεταρρυθμίσεις, απαραίτητες στην πορεία εξόδου της ελληνικής κοινωνίας από την κρίση. Για μια Αριστερά που έχει πιστέψει στην Ευρώπη, που δίνει έμφαση στη λειτουργία των θεσμών και έχει κατανοήσει ότι το πελατειακό κράτος ήταν το πρώτο που χρεοκόπησε, η συμμετοχή σε μια κυβέρνηση μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ είναι δημιουργική πρόκληση.

Στον δρόμο προς την περιπόθητη κανονικότητα, που μια τέτοια κυβέρνηση επιδιώκει, οι συγκρούσεις με οργανωμένα συμφέροντα θα είναι αναπόφευκτες. Εκ καταγωγής, ωστόσο, η ΔΗΜΑΡ δεν θα έπρεπε να έχει πρόβλημα. Τα παλαιότερα στελέχη της γνωρίζουν καλά ότι προσωπικότητες όπως ο Λεωνίδας Κύρκος και ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, πολιτικοί-πρότυπα του μόνου κόμματος το οποίο επικαλείται την παράδοση του ευρωκομμουνισμού, δεν είχαν πρόβλημα να πουν τα πράγματα με το όνομά τους. Το μικρό ΚΚΕ εσωτερικού, σε μια περίοδο που ο αντιευρωπαϊσμός περνιόταν ως αντισυστημικός λόγος, πήγε κόντρα στη ρητορική ολόκληρης της υπόλοιπης Αριστεράς. Το ίδιο έγινε αργότερα, όταν ο Συνασπισμός υποστήριξε τη Συνθήκη του Μάαστριχτ.

Με τις επιλογές της η τότε ανανεωτική Αριστερά αρνήθηκε να χαρίσει στη Δεξιά τον ευρωπαϊκό δρόμο. Διέθετε γενναιότητα και όραμα. Γενναιότητα και όραμα διέθετε και η ΔΗΜΑΡ όταν, μετά τις τελευταίες εκλογές, επέλεξε να μπει στην τρικομματική κυβέρνηση. Αλλά  γενναιότητα σημαίνει να περιγράφεις αδρά τα δεδομένα της πραγματικότητας και να έχεις διάθεση για συγκρούσεις όταν τα δεδομένα αυτά χρειάζεται να αλλάξουν. Αντί γι’ αυτό το απλό, η ΔΗΜΑΡ συστηματικά στρογγυλεύει τα δεδομένα.

Δείτε, π.χ., τη χθεσινή ανακοίνωση του κόμματος για την απεργία των εκπαιδευτικών και την επιστράτευσή τους:

«Η ΟΛΜΕ», λέει η ΔΗΜΑΡ, «με την ακραία συνδικαλιστική επιλογή της για απεργία μέσα στις Πανελλαδικές Εξετάσεις και στη συνέχεια η κυβερνητική απόφαση προληπτικής επιστράτευσης, διαμορφώνουν συνθήκες επιζήμιας έντασης για τους μαθητές και τις οικογένειές τους». Για τη ΔΗΜΑΡ, «η λύση είναι η κανονική διεξαγωγή των Εξετάσεων χωρίς επιστράτευση και στη συνέχεια ο ουσιαστικός διάλογος…».

Ολα τα βρήκε η ΔΗΜΑΡ, ένα πράγμα δεν σκέφτηκε: ότι από τη στιγμή που ο συνδικαλισμός δεν συναινεί στην κανονική διεξαγωγή των Εξετάσεων το μπαλάκι πέφτει στην κυβέρνηση, στην οποία το κόμμα συμμετέχει. Αρα;

Κυβερνητική Αριστερά παντός καιρού δεν υπάρχει. Στην προσταγή «στρογγύλεψέ το», που μερικοί νομίζουν ότι θα τους εξασφαλίσει τα πολιτικά νώτα, ένα άλλο πρόσωπο αναφοράς της ανανέωσης, ο ποιητής Μανόλης Αναγνωστάκης, απαντούσε ποιητικά μεν, ρητά δε: «Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις / Να μην τις παίρνει ο άνεμος».