[Εμπιστευτικά] Παραλογισμός
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Καμιά φορά αισθάνομαι ότι ζούμε σε χώρα παραλογισμού.
Πάρτε, για παράδειγμα, το δικαίωμα στην απεργία. Υπάρχει; Ασφαλώς υπάρχει. Ασκείται; Ασφαλώς ασκείται.
Αλλά πώς ασκείται; Προφανώς δεν ασκείται απεριόριστα, αφού κανένα δικαίωμα δεν ασκείται απεριόριστα.
Το άρθρο 23, 1 του Συντάγματος ορίζει ρητά: «Το Κράτος λαμβάνει τα προσήκοντα μέτρα για τη διασφάλιση της συνδικαλιστικής ελευθερίας και την ανεμπόδιστη άσκηση των συναφών με αυτή δικαιωμάτων εναντίον κάθε προσβολής τους μέσα στο πλαίσιο του νόμου».
Απολύτως λογικό. Στη δημοκρατία όλα τα δικαιώματα ασκούνται «μέσα στο πλαίσιο του νόμου». Μέσα στο πλαίσιο, δηλαδή, της ευρύτερης συνταγματικής και δημοκρατικής τάξης.
Διαφορετικά, θα έπαιρνε ο καθένας το δικαίωμά του στον ώμο και θα πλακωνόμαστε στις πλατείες.
Οσοι ασκούν το δικαίωμα στην απεργία εναντίον όσων ασκούν το δικαίωμα στην εργασία.
Οσοι διεκδικούν το δικαίωμα να παρεμποδίσουν τις Πανελλαδικές εναντίον όσων υπεραμύνονται του δικαιώματος να πάρουν μέρος στις Πανελλαδικές.
Οσοι θεωρούν ότι έχουν δικαίωμα να επενδύουν και να εργάζονται στις Σκουριές εναντίον όσων θεωρούν ότι έχουν δικαίωμα να εμποδίζουν τους άλλους να επενδύουν και να εργάζονται στις Σκουριές.
Ζούγκλα, δηλαδή. Διότι τελικά κανενός το δικαίωμα δεν είναι σοβαρότερο ή ευγενέστερο από το δικαίωμα του διπλανού του.
Για να μη ζούμε λοιπόν στη ζούγκλα έχουμε όλοι συμφωνήσει ότι τα δικαιώματα δεν ασκούνται αυθαίρετα, ανεξέλεγκτα και απεριόριστα, αλλά κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Αυτό τουλάχιστον ισχύει στις πολιτισμένες κοινωνίες – ενίοτε και στην Ελλάδα.
Γι’ αυτό λοιπόν προβληματίζομαι από την εγγενή ασυναρτησία συλλογισμών που αγνοούν τα προφανή.
Διαβάζω, για παράδειγμα, ότι «η παραβίαση του Συντάγματος από έξη φαίνεται πως κινδυνεύει να καταστεί δεύτερη φύση της μνημονιακής εξουσίας» (Κ. Χρυσόγονος, «Εφημερίδα των Συντακτών», 13 Μαΐου).
Πράγμα που σημαίνει ότι κοτζάμ καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου ισχυρίζεται πως υπάρχει κάτι που ονομάζεται «μνημονιακή εξουσία» και το οποίο παραβιάζει το Σύνταγμα «από έξη».
Πως ό,τι αποφασίζει η «μνημονιακή εξουσία» (υποθέτω ότι εννοεί τη συνταγματική κυβέρνηση της χώρας…) είναι από συνήθεια αντισυνταγματικό – κάτι σαν το τσιγάρο!
Και αναρωτιέμαι: αν τέτοιες αρλούμπες διδάσκονται στα πανεπιστήμια, μήπως θα ήταν τελικά καλύτερα για τα παιδιά να ακυρωθούν οι Πανελλαδικές;
Καμία αντίρρηση, λοιπόν, να συζητήσουμε την απόφαση της κυβέρνησης να διασφαλίσει τη διεξαγωγή των Εξετάσεων.
Καμία αντίρρηση, επίσης, να συζητήσουμε και τη νομιμότητα των μεθόδων που επέλεξε για να τη διασφαλίσει.
Ολα αυτά αποτελούν φυσιολογική λειτουργία της δημοκρατίας.
Αλλά μόνο ανισόρροποι (της μιας ή της άλλης πλευράς) μπορεί να βλέπουν μια αναμέτρηση ανάμεσα στην «αυθαιρεσία της κυβέρνησης» και στην «αυθαιρεσία του δικαιώματος».
Εστω με διαιτητή τον Γιάχο!..
Google news
