Επιστολές

Η διοικητική μεταρρύθμιση

Θόδωρος Πάγκαλος

Εάν το ερώτημα του κ. Λακόπουλου στα «ΝΕΑ» (22-4-2013, σελ. 6), που απευθυνόμενος προς τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης Α. Μανιτάκη λέει «δεν βρήκε τίποτε όταν ανέλαβε ή δεν αναγνωρίζει τη δουλειά του Πάγκαλου και θέλει να την ξανακάνει με τον δικό του τρόπο;», ήταν απλώς ρητορικό, δεν είμαι εγώ αυτός που πρέπει να το απαντήσει.

Εάν όμως αμφιβάλλετε για την εργασία που είχε γίνει υπό την καθοδήγησή μου, σας πληροφορώ ότι όλα τα σχετικά στοιχεία που αφορούν την υπόθεση είναι δημοσιευμένα στο Διαδίκτυο από την πρώτη στιγμή και εξακολουθούν να είναι διαθέσιμα στη σελίδα http: // pangalos.gr/antiproedros.gov.gr/institutions/index.html. Επιπλέον, όλο το υλικό παρεδόθη τόσο στην κυβέρνηση του κ. Πικραμμένου όσο και στην παρούσα κυβέρνηση.

Δεν μου κακοφαίνεται όταν εχθροί της διοικητικής μεταρρύθμισης με κατηγορούν γιατί ρίχνω ανθρώπους στην ανεργία. Το βρίσκω όμως υπερβολικό όταν ταυτοχρόνως άλλοι με καταγγέλλουν ότι δεν έκανα τίποτα για την αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα. Ή το ένα πρέπει να συμβαίνει ή το άλλο. Και τα δύο αποκλείεται.

Πρέπει να τονίσω ότι από τις αρχές του 2012 είχε διασφαλιστεί με δικές μου ενέργειες από κοινοτικά κονδύλια (ΕΣΠΑ) χρηματοδότηση για την εκπόνηση όλων των απαραίτητων μελετών και την πληρωμή όλων των δαπανών υπηρεσιών, για τη μεθοδική αντιμετώπιση του προβλήματος της συγχώνευσης και κατάργησης φορέων του Δημοσίου. Τη χρηματοδότηση αυτή, δυστυχώς, η παρούσα κυβέρνηση δεν αξιοποίησε, με αποτέλεσμα σήμερα να βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο με περίπου έναν χρόνο πριν. Θα μπορούσατε να αναζητήσετε τα αναλυτικά αίτια της καθυστέρησης αυτής από τον κ. Βολουδάκη, ο οποίος και ανέλαβε από το 2012 την εκτέλεση της παραπάνω διαδικασίας.

Διορισμοί στα νοσοκομεία

Αθανάσιος Βάσσος

ΕΙΔΙΚΟΣ ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ

Υπάρχει ιδιότυπη ομηρεία στην οποία βρίσκεται για πάνω από δυόμισι χρόνια ένας σημαντικός αριθμός νέων, στην πλειοψηφία τους ιατρών – συναδέλφων, που έχουν κριθεί με αξιοκρατικές διαδικασίες επιλογής από Συμβούλια Κρίσεων Δημόσιων Νοσοκομείων για τοποθέτηση και παραμένουν ακόμη αδιόριστοι.

Αφορμή είναι η πρόσφατη δημοσιοποίηση εγγράφου του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης για 159 προσλήψεις ιατρών ΕΣΥ (150 + 9 ιατροί σε προσωποπαγείς θέσεις) για το τρέχον έτος. Το έγγραφο αποτελεί απάντηση σε έγγραφο του υπουργού Υγείας που είδε και το φως της δημοσιότητας περίπου έναν μήνα πριν και στο οποίο γινόταν λόγος περί αιτήματος για 600 διορισμούς ιατρών κλάδου ΕΣΥ βάσει της υπολογισμένης αναλογίας προσλήψεων – αποχωρήσεων.

Στο ίδιο έγγραφο επίσης ζητούνταν και 800 θέσεις επικουρικών ιατρών ΕΣΥ που, καθώς πληροφορούμαστε, έχουν εγκριθεί από το υπουργείο Οικονομικών, πιθανώς γιατί η πρόσληψη συμβασιούχων και όχι μόνιμων ιατρών, άσχετα αν καταλήγουν επί της ουσίας να καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες των νοσοκομείων, είναι πιο βολική επιλογή ως προπέτασμα καπνού απέναντι στις πιέσεις των διαπραγματευτών της τρόικας, χωρίς να σημαίνει ότι είναι και περισσότερο οικονομική επί της ουσίας.

Ζητάμε από την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό να επανεξετάσουν κατ’ αρχήν τον αριθμό των διοριστέων καθώς η αναλογία διοριστέων δεν μπορεί να μεταβάλλεται ανάλογα με το ποιος υπογράφει τα έγγραφα. Επίσης απαραίτητο είναι να πληροφορηθούμε με ποια ακριβώς κριτήρια θα γίνουν αυτοί οι διορισμοί ώστε να αποφευχθούν υπόνοιες για επιλογές με βάση προσωπικούς ή κομματικούς φαβοριτισμούς.

Οι νόμοι καταστρατηγούνται όσο δεν μπαίνει κανένας φραγμός στην είσοδο στο ΕΣΥ ως αορίστου χρόνου επιμελητών ιατρών με ειδικότητα Γενικής Ιατρικής που απλά καταλαμβάνουν μια θέση περιφερειακού ιατρείου (εκεί όπου παλιότερα υπηρετούσαν αγροτικοί ιατροί άνευ ειδικότητας δηλαδή) με την ευκολία μιας απλής αίτησης, τη στιγμή που κάποιες εκατοντάδες συνάδελφοι σε μάχιμες νοσοκομειακές ειδικότητες που κρίθηκαν διοριστέοι βάσει βιογραφικών και προϋπηρεσίας περιμένουν καρτερικά.

Το πολύπαθο Εθνικό – και όχι δημόσιο με την αρνητική έννοια του όρου που παραπέμπει σε δημοσιοϋπαλληλικές νοοτροπίες και κεκτημένα – Σύστημα Υγείας της χώρας μας είναι πυλώνας στήριξης της ποιότητας του κοινωνικού κράτους και ραχοκοκαλιά του είναι το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Χωρίς επαρκές και ποιοτικό προσωπικό τα δημόσια νοσοκομεία σύντομα θα αφεθούν να παρακμάσουν, σε εποχές που η δοκιμαζόμενη κοινωνία στηρίζεται ολοένα και περισσότερο επάνω τους.

Η επέκταση του μετρό

Με αφορμή το «Στίγμα» των «ΝΕΩΝ» στις 17/4/13 με τίτλο «Σταματήστε το μετρό για… να κατέβει», ο δήμαρχος Ελληνικού – Αργυρούπολης Χρήστος Κορτζίδης σε επιστολή του διευκρινίζει πως δεν ισχύει η αναφορά πως θα μπλοκάρει τη λειτουργία των νέων σταθμών του μετρό από τον Αγιο Δημήτριο μέχρι το Ελληνικό. Ενδεικτικά αναφέρει: «Ο δήμαρχος και ο δήμος όχι μόνο δεν προτίθενται να μπλοκάρουν τη λειτουργία των σταθμών του μετρό, αλλά αντίθετα υποστηρίζουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς και το μετρό και για τη σωστή λειτουργία τους έχουν πραγματοποιήσει πλήθος παρεμβάσεων προς κάθε αρμόδιο». Επισημαίνει πως η διεκδίκηση αφορά την ικανοποίηση αιτημάτων, που συνδέονται με τον σχεδιασμό λεωφορειακών γραμμών προς τους σταθμούς, καθώς και τη δημιουργία σταθμού αυτοκινήτων σε χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού. «Τα απολύτως λογικά και δίκαια αυτά αιτήματα ο δήμος μαζί με τους πολίτες και τους φορείς θα τα διεκδικήσει δυναμικά, όχι μπλοκάροντας τη λειτουργία των νέων σταθμών του μετρό, αλλά πριν η λειτουργία αυτή ξεκινήσει», λέει σε άλλο σημείο της επιστολής του.

Εμπορευματοποίηση του πόνου

Eσπέρια Kαπόγλου – Σουρβίνου

Φιλόλογος – Ιστορικός

Ποιος είπε πως στις ημέρες μας δεν υπάρχουν κομπογιαννίτες; Υπάρχουν και είναι πολλοί. Μόνο που τώρα είναι εφοδιασμένοι με περγαμηνές με πηχυαίους τίτλους σπουδών, με διπλώματα μεταπτυχιακά και ένα πλήθος από ειδικότητες και ονόματα. Και όπως οι παλιοί κομπογιαννίτες, έτσι κι αυτοί εκμεταλλεύονται συστηματικά την ανθρώπινη δυστυχία, στοχεύουν μεθοδικά στην εμπορευματοποίηση του πόνου.

«Πάθει μάθος», λέει κάπου στον «Aγαμέμνονα» ο Aισχύλος. Κι εγώ που έπαθα πολλά, έμαθα ακόμη περισσότερα. Σε βεβαιώνουν πως η περίπτωσή σου είναι ιάσιμη, ενώ μια απλή ακτινογραφία δείχνει καθαρά πως εκείνοι, με τα μέσα που διαθέτουν – και το ξέρουν αυτό πολύ καλά -, δεν μπορούν να σου προσφέρουν απολύτως τίποτα. Αφήνουν, χωρίς συνείδηση, την επιδείνωση να προχωρεί και να απειλεί τον ασθενή με καθήλωση. O λόγος για προβλήματα που – υποτίθεται – απασχολούν οστεοπαθολόγους, οστεοπαθητικούς κ.λπ.

Είναι αυτοί που επαγγέλλονται καινοτόμες θεραπευτικές αγωγές, ενώ σε τακτικές εβδομαδιαίες επισκέψεις, πέρα για πέρα αναποτελεσματικές, κερδοσκοπούν, περιφρονώντας τον όρκο του Iπποκράτη. Tο μόνο που επιδιώκουν είναι να εξασφαλίσουν για τον εαυτό τους αθροιστικά μεγάλα και αδήλωτα ποσά.

Αλλοι πάλι – πολλοί κι αυτοί – ενισχύουν το θεραπευτικό τους έργο δηλώνοντας αθλίατροι και διατείνονται ότι η ενέσιμη θεραπευτική αγωγή που ακολουθούν – σε εβδομαδιαία βάση κι αυτή – υπόσχεται θαύματα, με τη χορήγηση ενζύμων στην πάσχουσα περιοχή.

Kάποιοι – με ιδιαίτερες αξιώσεις αυτοί – έχουν φθάσει στο σημείο να εφαρμόζουν γενικώς ενιαία αγωγή, την οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, χρεώνουν με 600 ευρώ ανά επίσκεψη.

Kάπου, βέβαια, ευθύνονται – και σε μεγάλο βαθμό – οι ίδιοι οι ασθενείς. Δεν προστατεύουν τον εαυτό τους από τα πάσης φύσεως «αρπακτικά». Ευτυχώς, υπάρχουν στη χώρα μας ακόμα σοβαρά νοσηλευτικά ιδρύματα, και υπάρχουν ακόμα – δυστυχώς όχι πολλοί – γιατροί με γνώση, εμπειρία, ανθρωπιά και, κυρίως, συνείδηση ιπποκρατική. Γιατί ποιος δεν έχει πλέον αντιληφθεί πως η σημερινή κρίση που μαστίζει τη χώρα μας δεν είναι μόνο οικονομική; Eίναι πρωτίστως ηθική, με τις ανθρωπιστικές αξίες σε πλήρη κατάρρευση.