Παράθυρο ντροπής στον Πολιτισμό

Προσβολή στον ελληνικό Πολιτισμό και τη Δημοκρατία. Την Κυριακή 10 Απριλίου 2011 εκμεταλλευόμενος τον καλό καιρό θέλησα να ανέβω στον Αϊ-Γιώργη Λυκαβηττού από τα παλιά σκαλοπάτια. Ενα απίστευτο θέαμα με άφησε κυριολεκτικά αποσβολωμένο.

Είναι η εικόνα  της φωτογραφίας: η καταστραμμένη τουαλέτα  (οικίσκος ερειπωμένος, λεκάνη διαλυμένη, ακαθαρσίες παντού κ.λπ.) ενός παλιού κυλικείου, που κάποτε υπήρχε στο σημείο όπου τέλειωνε ο δρόμος και άρχιζαν τα φαρδιά σκαλοπάτια για τον Αϊ-Γιώργη, και σε ευθεία γραμμή να δεσπόζουν η Βουλή των Ελλήνων, το Μουσείο της Ακρόπολης και δεξιότερα η ίδια η Ακρόπολη. Δυστυχώς, δεκάδες τουρίστες αλλά και ντόπιοι ανεβοκατέβαιναν από τον ίδιο δρόμο, σταματούσαν, χαμογελούσαν, στύλωναν το βλέμμα στην Ακρόπολη και συνέχιζαν.

Δυο χρόνια μετά, την Κυριακή 10 Απριλίου 2013, έκανα την ίδια ακριβώς βόλτα. Η εικόνα της ντροπής  ίδια ή μάλλον χειρότερη: η τουαλέτα βρωμερότερη και ο τοίχος βαμμένος με μαύρο και κόκκινο σπρέι με ένα τεράστιο Α σε κόκκινο κύκλο και από κάτω ένα σχετικό σύνθημα.

Συμπερασματικά, ένα ακόμα παράθυρο της σύγχρονης χώρας μας που πληγώνει βαθιά: «Οπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει », Γιώργος Σεφέρης  («Α/π Αυλίς, περιμένοντας να ξεκινήσει, Καλοκαίρι 1936»).  Η περιοχή υποθέτω ανήκει στον Δήμο Αθηναίων.

Μήπως ο κ. Καμίνης, της θητείας του οποίου πιθανότατα προηγήθηκε «η τοποθέτηση του παράθυρου ντροπής», θα μπορούσε να εντοπίσει την ημερομηνία κατεδάφισης του κυλικείου και τον αρμόδιο «επίορκο» του Δήμου που επέβλεψε, μεταξύ άλλων, και την «αποκατάσταση του μπαλκονιού» με θέα στην αρχαία Ελλάδα και τη Δημοκρατία;